Archief
Artikelen

Begin dit jaar was er in Tunesië, Egypte en andere Arabische landen sprake van een Arabische Lente. In Libië ging deze over in een hete zomer van gewapende NAVO-rebellen-terreur, maar ook in andere Arabische landen bracht de zomer na deze Lente geen zoete vruchten. De opstand begon in Tunesië, met de zelfverbranding van Mohamed Bouazizi op 17 december 2010. De bevolking protesteerde daarop massaal tegen de armoede, de werkloosheid en het dictatoriale regime van Ben Ali, die op 14 januari 2011 naar Saoedi Arabië vluchtte. Daarna ging het echter niet beter, maar slechter. Donkerdoorn schrijft vandaag in zijn Maandagmorgenbriefing:

De wanhoop laat zich lezen in de stijging van het aantal Tunesische vluchtelingen op het Italiaanse eiland Lampedusa. Waar na de revolutie ongeveer 6,000 vluchtelingen de sprong naar Europa waagden, telt hun aantal nu al 48,000. Ondertussen wordt Tunesië zelf overspoeld door vluchtelingen uit buurland Libië. Naar schatting van het UNHCR zijn 335,000 mensen vanuit Libië naar Tunesië gekomen, waaronder zeker 68,000 Tunesiërs die werkzaam waren in Libië.


Maar ook in de andere Arabische landen lijkt de revolutie mislukt. Alleen in Libië, waar de bevolking massaal de straat op ging om de heersende regering te steunen, is het regime verjaagd en vervangen door stromannen van de NATO-landen.

Michael Klare is professor in de studie “Vrede en Wereldveiligheid” aan de Hampshire Universiteit. Hij is de schrijver van “Bloed en Olie: De Gevaren en Gevolgen van de Groeiende Afhankelijkheid van Amerika van Geïmporteerde Aardolie.” Klare staat zeer kritisch tegenover de Amerikaanse politiek en hij begrijpt hoe deze politiek een foute reacties is op de problematiek van peak oil.

In de volgende presentatie geeft Klare zijn visie op de Arabische Lente. Opvallend genoeg noemt hij daarbij Libië niet. Wat hij zegt over Iran kan echter ook gelden voor Libië: De grote oliecorporaties (gesteund door de NATO) willen dat alle olie wordt verkocht op de vrije markt en dat de olieopbrengsten worden geïnvesteerd in de productie van meer olie, maar de bevolking van de olielanden wil dat de opbrengsten worden geïnvesteerd in een verbetering van hun levensomstandigheden. In Iran heeft de regering dit gedaan. Na het verjagen van de Shah in 1979 heeft Iran geïnvesteerd in onderwijs, gezondheidszorg en een goed werkende arbeidsmarkt. Ook onder Gaddafi gingen de olieopbrengsten naar een verbetering van de omstandigheden voor de bevolking. De Arabische Lente sloeg daar niet aan, alleen een gewapende roofoverval kon leiden tot een ander regime. Volgens Klare ontbreekt het de VS (NATO) echter aan militaire kracht om het hele Midden Oosten te onderwerpen.

The US, Oil and the Middle East Uprisings duurt 22 minuten.

Blood and Oil is een documentaire die is gebaseerd op het boek van Michael Klare uit 2005. Deze docu gaat over de historische gebeurtenissen die leidden tot de huidige situatie in het Midden Oosten en de belangrijke rol die aardolie daarin speelt. Voor wie deze docu nog niet heeft gezien, plaats ik hem nogmaals.

Blood and Oil duurt 52 minuten.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

Laat een reactie achter

Recente reacties