Archief
Artikelen

In de Stille Oceaan, tussen de Verenigde Staten en Japan, zijn twee gebieden waar de stroming rond draait, rond twee hogedrukgebieden die de zeespiegel iets naar beneden drukken. Vanwege de ongunstige wind en stroming liggen deze gebieden buiten de normale vaarroute, maar toen de zeezeiler Charles Moore in 1997 een afwijkende route van Hawaï naar Los Angeles nam, kwam hij terecht in een zee van afval.

Vlak onder de waterspiegel dreven visnetten, voetballen, teenslippers, flessen, zakjes en andere rommel. Deze draaikolken van afval zijn elk ongeveer zo groot als de Verenigde Staten. Moore schatte dat er ongeveer 100 miljoen ton plastic afval rond drijft. Dit valt langzaam uiteen in hapklare brokjes voor de vissen, die deze flintertjes aanzien voor plankton of krill. Helaas is plastic niet alleen onverteerbaar, maar ook giftig. Wie in de toekomst nog een visje wil verschalken, eet een hap vol giftige chemische koolstofketens.

In maart 2008 stond hierover al eens iets op BOUblog, in een artikel over koolstofchemie. Plastic wordt gemaakt van aardolie, maar de kunstmatige koolstofketens worden in de natuur niet afgebroken. Plastic verbrokkelt slechts. Vogels en vissen die deze brokjes plastic aanzien voor voedsel, sterven met hun maag vol onverteerbare, giftige troep. Of ze dienen als voedsel voor grotere diersoorten, die daardoor langzaam maar zeker vergiftigd worden.

Begin 2008 werd algemeen bekend dat er in de Stille Oceaan twee gigantische “eilanden” van plastic dreven. Sindsdien houden wetenschappers deze plastic soep in de gaten, maar ze weten er geen remedie tegen. Het kan 1000 jaar duren voor het plastic op een natuurlijke wijze is verteerd. En er komt helaas nog steeds plastic bij, dat door de chemische industrie wordt geproduceerd.

In 2005 ging het onderzoeksschip de Alguita naar het meest oostelijke van deze twee zwaar vervuilde gebieden. De volgende video’s laten zien wat men daar aantrof.

Alphabet Soup duurt 7 plus 6 minuten.

Synthetic Sea is daarop het vervolg en duurt 10 minuten.

In de volgende video beschrijft kapitein Charles Moore het onderzoek dat hij namens de Stichting Algalita gedurende de afgelopen 12 jaar heeft geleid. Daaruit blijkt dat de synthetische stoffen in de voedselketen worden opgenomen en dat zij daardoor ook de grotere vissen, de walvisachtigen en de mensen bedreigen.

Synthetic Sea ….. NEW version for 2010 duurt 10 minuten.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

10 Reacties op “Plastic soep in de Stille Oceaan”

Laat een reactie achter

Recente reacties