Archief
Artikelen

Het vierde college van professor Wolff gaat over de verdeling van de arbeid en de overdracht van meerwaarde in de privé-sfeer. In het traditionele huishouden werd het huishoudelijke werk verricht door de vrouw, terwijl de man geld verdiende door buitenshuis te werken. In het huishouden wordt echter ook meerwaarde geproduceerd en deze gaat naar de man. In Marxistische termen is hier sprake van een feodale relatie. Maar zowel in de VS als in Europa is deze traditionele relatie in snel tempo veranderd.

Veel vrouwen werken tegenwoordig buitenshuis. Veel mensen zijn gescheiden en wonen alleen, al dan niet met hun kinderen. Anderen zijn gaan samenwonen in communes en delen het huishoudelijke werk. Deze veranderingen hebben gevolgen voor de manier waarop mensen reageren op de exploitatie in hun betaalde baan.

Het communistische regime in de Sovjet Unie reorganiseerde wel de arbeid buitenshuis, maar de feodale arbeidsrelatie binnen het huishouden bleef intact. Weliswaar probeerde men aanvankelijk om alle huishoudelijke arbeid te collectiviseren, in de vorm van centrale keukens, wasserijen en kinderopvang, maar dit bleek te duur. In de VS en Europa is nu een situatie ontstaan die lijkt op het Russische ideaal. De mensen eten vaak buitenshuis of kopen instant-maaltijden en ze brengen hun kinderen naar de crèche. Zij moeten deze diensten zelf betalen en dat is duur!

De manier waarop we ons persoonlijke leven inrichten staat dus geenszins los van de manier waarop we arbeid verrichten. De klasse-structuur van het huishouden beïnvloedt de klasse-structuur van de arbeid buitenshuis en vice versa. In de laatste decennia heeft de exploitatie van de arbeiders geleid tot het uiteenvallen van het traditionele gezin. Dit leidde tot eenzaamheid, onzekerheid en een gebrek aan koestering. Deze problemen worden ervaren als persoonlijk, maar ze worden in feite veroorzaakt door de klasse-structuur van de arbeid.

Class 4: A class analysis of the current crisis of households, families, and intimate life in the US duurt een uur en 33 minuten.

Dit aspect van het Marxisme is volgens mij onvoldoende uitgewerkt. Vandaar mijn commentaar. Opvallend is de gewetenloze criminaliteit waarmee het kapitalisme gepaard gaat. Het is fraude hier, fraude daar, leugens en bedrog overal. De meeste mensen weten wel dat men hen schaamteloos voorliegt, in de politiek, in de reclame en zelfs in de nieuws-rubrieken van de MSM, maar ze komen daar niet of nauwelijks tegen in opstand. Een gewetenloos systeem kan alleen bestaan bij gratie van gewetenloze mensen. En een systeem van exploitatie kan alleen blijven bestaan wanneer de mensen de gezagsstructuur aanvaarden.

Hoewel Wolff herhaaldelijk refereert aan Freud, stelt hij zich niet de vragen die voortvloeien uit de psychoanalyse. Voor Wolff is het gezin de plaats waar de dagelijkse arbeidskracht wordt gereproduceerd. In het Marxisme is echter geen plaats ingeruimd voor de reproductie van de mensheid als geheel, de opeenvolging van generaties.

Het gezin is de plaats waarin kinderen worden geproduceerd. Het is de taak van de vrouw om hen te baren, in het Engels noemt men dat zelfs labour! Wolff beschreef de situatie van de vrouw in het traditionele gezin als een vorm van feodalisme, maar het gezin is ontstaan uit het huwelijk als slavernij voor de vrouw. Niet alleen kon zij niet beschikken over de meerwaarde van haar arbeid, ze werd uitgehuwelijkt door haar vader aan haar man en hoewel ze niet volledig zijn eigendom werd (hij mocht haar niet verkopen), waren haar kinderen niet van haar, maar van haar man. Alleen de vader had de ouderlijke macht!

Tegenwoordig is de vrouw weliswaar min of meer gelijkgesteld aan de man, ook zij heeft ouderlijk gezag over de kinderen, maar de kinderen dragen (meestal) de naam van hun vader! Het economische belang van dit mechanisme lag ooit in het erfrecht. Een man kan heel veel kinderen verwekken, maar zijn nalatenschap ging uitsluitend naar de zonen van zijn wettige echtgenote. Er werden dus kinderen onterfd. Vaak erfde alleen de oudste zoon, de rest kreeg niets, of hoogstens een goede opleiding. De zoon van een rijke heer trouwde met de dochter van een andere rijke heer, adel trouwde met adel. Zij kreeg een bruidsschat mee, waardoor zijn rijkdom toenam. Door de eeuwen heen heeft dit geleid tot een accumulatie van rijkdom in handen van enkele heren. Ten grondslag aan het kapitalistische systeem ligt daarom het erfrecht in de naam van de vader.

Wolff wijst wel op het verband tussen de arbeidssituatie en de toestand binnen het gezin, maar hij doorziet niet dat de kern van de dominantie ligt in het feit dat kinderen de naam van hun vader dragen. Ook de moeder krijgt bij haar huwelijk zijn naam, het huwelijk leidt daarom (symbolisch) tot verwantschap. Een kind ontdekt de seksuele orde omstreeks het derde levensjaar en uit het werk van Freud blijkt dat dit gepaard gaat met negatieve emoties die leiden tot een akelige fantasie. De jongen wordt bang dat zijn vader hem zal castreren en het meisje haat haar moeder omdat ze haar geen penis heeft gegeven. Uit het werk van Freud blijkt dat deze seksuele orde door kinderen wordt ervaren als negatief, als een bron van onlust.

In principe leert ieder kind dat het niet met moeder naar bed mag, want moeder is een verwant. Dit taboe op incest blijkt universeel. Maar vader is óók een verwant en vader gaat wel met moeder naar bed. Vader en moeder doen volgens het kind (van ongeveer 3 jaar oud) samen dus iets wat niet mag. Omdat het kind nog te jong is om dit onder woorden te brengen, speelt deze ontdekking zich onbewust af. Hij wordt niet vertaald in woorden, maar in emoties van jaloezie, woede, angst en vooral ambivalentie!

Het geweten wordt gevormd op grond van de relatie met de ouders. In de ogen van het kind overtreden de ouders de eerste regel van verwantschap: geen seks tussen verwanten! Welke gevolgen heeft dat voor de vorming van het geweten? En welke gevolgen heeft dit voor de manier waarop het kind later, als volwassene, seksuele bevrediging zoekt? Voeg daarbij de machtsrelatie tussen vader en moeder: vader verdient meer met zijn werk buitenshuis, moeder doet het meeste werk in het huishouden en de verzorging van de kinderen. Ieder kind voelt aan, wie hier de macht heeft!

De naam van de vader is dus niet alleen een vorm van erfrecht, maar het is ook een manier om het kind te socialiseren tot leugens en bedrog, tot acceptatie van exploitatie, tot rechtvaardiging van legale misdaad en tot liefdeloze en perverse seksuele machtsrelaties. Als we willen dat er een rechtvaardige wereld ontstaat, dan zullen er toch ook rechtvaardige mensen moeten komen. Daarom is het volgens mij niet voldoende dat de meerwaarde wordt toegekend aan degenen die deze produceren. De mensen produceren namelijk niet alleen economische goederen, maar ook kinderen. Ze streven daarbij niet alleen naar materiële rijkdom, maar vooral naar persoonlijk geluk!

Het huidige systeem waarin de kinderen de naam van de vader dragen, blijkt niet te leiden tot dit geluk. Als we vrede willen binnen de persoonlijke relaties, dan zal het ouderlijk gezag volledig moeten liggen bij de vrouw die het kind heeft voortgebracht! De vader mag wel zorgen voor het kind, hij mag het liefhebben, maar alleen de moeder heeft zeggenschap over haar kinderen. Dit betekent uiteraard ook dat de staat geen macht heeft over de kinderen, want dat is staats-patriarchaat. Dus geen leerplicht, maar een leerrecht, geen Jeugdzorg en Raad voor de Kinderbescherming, maar een volledige herwaardering van het moederschap!

In de naam van de moeder en de dochter, dat is een ander systeem…

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

11 Reacties op “Deel 4: Marxisme, het gezin en het huishouden”

  • Het idee dat de wereld geclassificeerd kan worden en dat alles vanuit een bepaalde classificatie geanalyseerd en verklaard kan worden is een ondeugdelijke manier van het beschrijven van de realiteit.

    Economen doen dat ook. Die maken een model van de wereld waarin bepaalde feiten betrokken worden en andere feiten niet worden meegewogen. Het gevolg is een model waarmee de realiteit onjuist en onvolledig verklaard wordt. Marx doet precies hetzelfde. Net religie.

    Voor het gemak vergeet Marx dat in het geheel der dingen geen surplus bestaat. Dat volgt uit de wet van behoud van energie. Relevant om rekening mee te houden omdat Marx het systeem in het totaal beschrijft en de wet van behoud van energie een systeemwet is. Er is geen surplus en iedereen wordt altijd uitgebuit. Is het niet door de baas dan is het wel door de schoonmoeder.

    Dat gewetenloze criminaliteit en kapitalisme in elkaars verlengde liggen is een grote mate van flauwekul. Criminaliteit en mensen en wetten hebben met elkaar te maken. Gewetenloze criminaliteit kan net zo goed aan religie gekoppeld worden. Marx is net zo overschat als Freud. Wie Freud leest ziet dat hij een man was die van een heleboel onbewezen aannames uitging, met alle gevolgen van dien.

    De ideeën van Marx zijn niks waard. Dit soort algemeenheden zijn ergerlijk: de klasse-structuur van het huishouden beïnvloedt de klasse-structuur van de arbeid buitenshuis en vice versa. De wereld in huis wordt altijd beïnvloed door de wereld buiten. Is het koud buiten dan gaat binnen de kachel aan.

    En dit soort dingen: in de laatste decennia heeft de exploitatie van de arbeiders geleid tot het uiteenvallen van het traditionele gezin. In de laatste decennia heeft ontkerkelijking geleid tot het uiteenvallen van het traditionele gezin. Of: in de laatste decennia heeft vrijheid geleid tot het uiteenvallen van het traditionele gezin.

    Marx bewijst dat zijn theorieën niet deugen. Dat van die naam is ook z’n waan idee. What’s in a name?

  • Eheu:

    ‘Omen’ is in a name. Maar blijf wel je debiele doch hoogstnoodzakelijke empirisch-rationalistische verstand gebruiken, ‘prithee’, en probeer met ongeveer dat zelfde verstand eens nog iets ‘meer’ te begrijpen, kan weleens verstandig zijn,zelfs nodig.
    Want er is een duistere maar heel geraffineerde en machtige intelligentie werkzaam ‘in deze wereld’ die de gemiddelde mens in zijn dagelijkse relatief genoeglijke en argeloze sluimer tot zijn mogelijk grote schade (en nadeel, het zij toegegeven) haast compleet negeert.
    En dat is voorwaar geen onschuldige zaak.

    Amen!

    “Ach!”

  • mr. drs. BOU:

    Beste Echtewaarheid,

    Je doet je naam eer aan, joh!

    Voor het gemak vergeet Marx dat in het geheel der dingen geen surplus bestaat. Dat volgt uit de wet van behoud van energie. Relevant om rekening mee te houden omdat Marx het systeem in het totaal beschrijft en de wet van behoud van energie een systeemwet is. Er is geen surplus en iedereen wordt altijd uitgebuit. Is het niet door de baas dan is het wel door de schoonmoeder.

    Wat Marx beschrijft, is volgens mij een waarheid als een koe: de mensen die produceren, bij voorbeeld boeren, fabrieksarbeiders en bouwvakkers, produceren meer dan ze zelf nodig hebben. Zonder deze meerwaarde hadden muzikanten en soldaten niet te eten, laat staan dat er iets over bleef voor politici en professoren.

    Deze meerwaarde is in de loop der tijden gegroeid, omdat de methode van produceren verbeterde. Deze steeds groeiende meerwaarde kan worden besteed aan meer muzikanten, of aan meer soldaten, aan meer professoren, of aan meer ambtenaren, wat je maar wil.

    De keuze waaraan de meerwaarde wordt besteed ligt echter niet bij de mensen die werken om deze meerwaarde te produceren, maar bij de eigenaren van de productiemiddelen. Natuurlijk wordt die meerwaarde geconsumeerd, waardoor ze verdwijnt. Maar van het Marxisme heb je echt niets begrepen, terwijl de basis toch zo simpel is…

    Dat van die naam is ook z’n waan idee. What’s in a name?

    Erfrecht, mijn beste! Dat is soms heel leuk, vooral als je Rockefeller of Rothschild heet. Hele volksstammen bidden in de Naam van de Vader en de Zoon… om het Rijk der Hemelen te erven. Maar ze zeggen er eerlijk bij, dat je dan eerst even dood moet gaan. Volgens mij is dat pas echt een waanidee!

    🙂 🙂 🙂

  • Beste Bou,

    Arbeid is slechts één productiefactor. Boeren produceren in samenspel met land. Fabrieksarbeiders produceren in samenspel met kapitaal. Wat boeren, fabrieksarbeiders en bouwvakkers vermeend meer produceren komt mede voor rekening van andere productiefactoren, bijvoorbeeld kapitaal. Ook muzikanten produceren en soldaten produceren. Ook hun werk is arbeid. Muzikant produceert muziek. Soldaat produceert veiligheid, of juist oorlog. Wat een arbeider aan energie steekt in productie wordt beloond met salaris. De arbeider krijgt wat het verdient c.q. nodig heeft. Wil de arbeider meer dan kan het om salarisverhoging vragen of een ander baantje zoeken. Dat de keuze waaraan de meerwaarde wordt besteed niet ligt bij de mensen die arbeid verrichten, is per se niet waar. De arbeider krijgt immers meer salaris dan de waarde van de productie die het zelf nodig heeft.

    Voorbeeld: een bakker in loondienst heeft voor zichzelf een half bruin per dag nodig. De bakker in loondienst werkt meer uren dan nodig voor de productie van dat eigen brood. De meerwaarde van die uren wordt uitbetaald in een bepaald salaris wat de bakker in loondienst naar eigen inzicht besteden kan en mag. De bakker krijgt dus wel degelijk (een deel van) de meerwaarde die het produceert. Het krijgt salaris in plaats van het meer geproduceerde. Het laat het meer geproduceerde bij de ondernemer en neemt zelf het meerwaarde vervangende salaris in ontvangst. Een bakker in loondienst heeft ook niks aan al die broden thuis. Dat meer geproduceerde moet ook weer verkocht worden om waarachtig meerwaarde te kunnen zijn. Daar staat ook weer arbeid tegenover.

    Het andere deel van de meerwaarde naast het salaris van de arbeider komt ten goede aan de eigenaar van de productiemiddelen. Productiemiddelen die de bakker in loondienst niet hoeft aan te schaffen en niet hoeft te onderhouden. Marx simplificeert het productieproces en doet daarbij tevens alsof arbeiders per definitie door het kapitaal geslachtofferd worden zonder dat arbeiders daar een eigen rol in hebben. Marx is een ietsiepietsie lineair. Alsof we allemaal tweedimensionaal zijn. Het arbeids- en productieproces is stukken dynamischer dan Marx constateert. Snap goed wat Marx zegt. De basis van zijn theorieën deugen niet. Bij Freud is dat ook zo.

    Wat dat erfrecht betreft…heeft natuurlijk niks met namen te maken. Iedereen in het westen erft in beginsel zowel van vaders als moederskant. Daarin is geen verschil. Wat niet wegneemt dat het erfrecht ronduit corrupt is. Zie overigens geen verschil in bidden in de Naam van de Vader en de Zoon om het Rijk der Hemelen te erven en bidden in de Naam van de Moeder en Dochter om het Rijk der Hemelen te erven. Hadden we altijd in de Naam van de Moeder en Dochter gebeden dan was Opzij een mannenblad geweest.

    😉

  • mr. drs. BOU:

    Sorry, beste Echtewaarheid,
    maar ik ben het volstrekt niet met je eens.

    Arbeid is slechts één productiefactor. Boeren produceren in samenspel met land. Fabrieksarbeiders produceren in samenspel met kapitaal.

    Arbeiders produceren volgens mij helemaal niet in samenspel met kapitaal, maar in samenspel met grondstoffen. Dat wat arbeid en grondstoffen samenbrengt is in het huidige systeem het kapitaal. Misschien kan dat ook anders.

  • Arnoud:

    En ook land produceert niets. Het wordt bewerkt(!) door de mens (boer) en dat levert producten op. Vwb ’t idee van het totaal-verhaal, zoals Bou stelt: je begrijpt niet goed wat Marx daarover heeft geschreven. Juist dit verhaal verklaart waarom de (heilige, maar in die heiligheid geschonden – net als door de god gegeven/ gecreeërde grond, m.a.w. is niet door mensen gemaakt hoewel we wel denken het lot, en dat van het leven erop, ervan te kunnen bepalen; typische arrogantie van uitbuiting welke onlosmakelijk verbonden is met kapitalisme) markt HELEMAAL NIETS produceert omdat (maar alleen maar ruil fascilliteert, wat op zich best waardevol kan zijn maar tegelijk iets is dat mensen in gezamenlijkheid creeëren … get it?) in zijn totaliteit al die producten (of beter: waren) niet meer of minder waard(!) worden door de ruil (dat de prijs fluctueert is wat anders, want prijs is niet hetzelfde als waarde bij M.). Juist de toegevoegde arbeid aan de natuur creeërt (gebruiks)waarde en niets anders (zoals Bou hierboven ook mooi duidelijk maakt). Vwb je eerdere comment over de totaliteit nog het volgende: je ontkent de reëele situatie waarin reëele mensen hun leven in (moeten) doorbrengen met je benadering en doet alsof het er niet toe waar de meerwaarde heen gaat omdat alles in zijn totaliteit gelijk zou zijn. Maar waarom zou de mens dan nog werken als ’t niets uitmaakt. Die vlieger gaat niet op en is een essentieële denkfout in jouw redenatie & niet een fout in die van Marx.

    gr. Arnoud

  • Arnoud:

    Pardon, land produceert natuurlijk wel. Vruchten bijvoorbeeld, maar als je die eerlijk wilt verdelen krijgt ieder mens evenveel, waarbij het nog maar de vraag is of er dan genoeg is voor iedereen. Dus als je alle monden wilt voeden moet je het wel bewerken. Gevolg —> voor zover het zgn. landbopuwproducten betreft geldt: de toegevoegde waarde(!) vloeit voort uit de arbeid. Of heb jij wel eens een Euro of een kaasmaarkt het land zien bewerken?

  • Beste Bou,

    Arbeider werkt óók in samenspel met grondstoffen. En in samenspel met kapitaal. Het loon voor de arbeider komt ergens vandaan. Arbeider arbeidt niet zonder loon. Dat gaat ten koste van kapitaal. Dat is ook het kapitalisme. Daar waar voor Marx de schoen wringt. De macht waardoor de arbeider slaaf is. Ook bij Marx gaat het feitelijk om macht. Daar gaat het altijd om. Macht.

    Kapitaal was als voorbeeld genoemd. Er zijn drie traditionele productiefactoren. Land aka natuurlijke hulpbronnen (grondstoffen), arbeid en kapitaal. Land aka natuurlijke hulpbronnen levert grondrente, pacht en bijvoorbeeld huuropbrengsten. Arbeid levert loon. Kapitaal levert interest. Arbeid en land levert kapitaal.

    Het samenspel tussen de drie hulpbronnen natuur, arbeid en kapitaal is dynamischer dan door Marx gefantaseerd. De wereld van Marx is net als die van Freud ééndimensionaal. Hun theorieën zijn die van mensen met een tunnelvisie. Marx creëert verwarring. Marx heeft veel niet begrepen.

    Ondernemerschap wordt door sommige economen ook als productiefactor gezien. Ondernemerschap levert winst. Is het werk van de slimme ondernemer die de arbeider voor het karretje spant opdat winst maximaal is. Dus eigenlijk arbeid. Of toch macht. Marx legt het qua eenvoud van uitleg over de basis beginselen van economie, ingewikkeld uit.

    Dat economen het in het algemeen niet begrepen hebben blijkt overigens ook uit de wet van de toe- en afnemende meeropbrengsten — ook wel: de wet van de afnemende (fysieke) meeropbrengst. Een befaamde formulering van een technisch-economische relatie tussen productie-input (een productiefactor) en output (product):

    Indien aan een constant gehouden hoeveelheid van een productiefactor successievelijk eenheden van een variabele productiefactor worden toegevoegd, zal de productie eerst meer dan evenredig stijgen, maar voorbij een bepaald punt minder dan evenredig en mogelijk zal deze tenslotte zelfs dalen.

    Daar staat in normaal Nederlands:

    Wanneer een ballon te hard opgeblazen wordt knapt het.

    Economie is de studie voor mensen die geen toegevoegde waarde leveren. Toch ontvangen ze loon. Vaak meer dan ze nodig hebben. Macht lijkt een logische factor die deze onevenwichtigheid verklaren kan.

  • mr. drs. BOU:

    Beste Echtewaarheid,

    Neem me niet kwalijk, maar ik begrijp echt niet wat je bedoelt en evenmin waar je tegen ageert.

    Natuurlijk gaat het om macht, maar deze ontstaat slechts als er meerwaarde is. Macht is het vermogen om over de meerwaarde te beschikken. Zo simpel ligt dat.

  • Beste Bou,

    Het college Marx begon met de stelling dat we tegenwoordig niet meer durven te denken in termen van classificatie. Professor Wolff legde met brede arm gebaren uit dat classificatie best normaal is. Vervolgens noemt hij verschillende vormen van classificatie. De ‘haves en de have nots’, de ‘mensen met macht en de mensen zonder macht’ en nog wat voorbeelden om ten slotte tot de classificatie van Marx te komen die uniek zou zijn.

    En jij zegt het zelf:

    Macht is het vermogen om over de meerwaarde te beschikken.

    Het draait dus om macht en niet om de meerwaarde. Was er geen meerwaarde geweest dan had het altijd nog gedraaid om macht. Bij Marx draait het om arbeiders die geen macht hebben. Marx legt de oorzaak daarvan bij het systeem terwijl het de schuld van de arbeiders zelf is.

  • Beste BOU,
    met mijn bouwvakkersverstand, je zal er maar mee behept zijn. Je kan er, vermits je nog van de ouwe ambachtschool praktijk bent, zelfstandig mee bouwen wat je maar wil, of wat je maar opgedragen wordt. Maar helaas niet je praktische kennis en vaardigheden mee overdragen aan die van de praktijk vervreemde theoretici, die de met pluche gestoffeerde volksvertegenwoordigingszetels bezetten/bezitten/innemen/be-stemmen [kan even het juiste woord niet vinden?] of aan de zogenaamde arbeidersafgevaardigden in de met pluche gestoffeerde zetels van de aan de vakbeweging gerelateerde commissies in het Nederlandse http://www.parool.nl/parool/nl/287/BIZAR/article/detail/268220/2009/11/17/Poldermodel-is-helemaal-niet-Hollands.dhtml polderland, tijdens bijvoorbeeld het werknemers/werkgevers CAO-overleg of tijdens het controleren van een pensioenfonds of een arbeidsinspectie.
    Wel kan je met mijn bouwvakkersverstand uitgebreidde zinsconstrukties in elkaar timmeren die voor een timmerman als ik van de aloude ambachtschoolpraktijk dus, volkomen duidelijk een bouwwerk voorstelt met een welomschreven doel dat dan dus niet begrepen wordt door die van de praktijk volkomen vervreemdden, die hun zinsconstrukties bouwen in een construktie die geen fundament heeft.
    Die, als het dan zo niet mis te verstaan uitgelegt wordt door professor Richard Wolf, zich schuldbewust gedragen als de drie aapjes, horen zien en zwijgen, zich stompzinnig van hem afwenden met de mededeling dat het ook wel zonder Marx kan. Het fundament onder Wolf’s bouwwerk, de fundamenten van Marx, liever ondermijnen dan het nut ervan in te zien.
    Dan is het voor mij alweer zo klaar als een klontje dat hier het verschil tussen een darwinistische strijd om het bestaan verwisseld is geworden met een darwinistische strijd om het voortbestaan. Waar het eerste toch duidelijk een praktijkkwestie is van hoe overleeft een individu de overweldigende Natuur, is het tweede een theoriekwestie van hoe overdraagt een individu zijn/haar genen in een volgende generatie. Kortom het verschil tussen op het bestaan gerichtte arbeid en het op het voortbestaan gerichte najagen van de andere sekse. Wat GEEN arbeid is.
    Wellicht moet professor Richard Wolf dat verschil op zijn duidelijke en niet mis te verstane wijze ook maar eens uitleggen, maar misschien ben ik voorbarig en komt het straks in zijn volgende lezingen nog aan de orde maar dat denk ik eerlijk gezegd niet want op het combineren van Marx met Darwin schijnt een taboe te rusten. Die discussie lijkt wel vergiftigd door foute conclusies in het verleden. Maar dan toch niet door marxisten!
    Rest mij te beëindigen met waarmee ik begon. De theorie speelt in de praktijk geen enkele nuttige rol. Je kan er niks mee opbouwen als theoretici doof en blind en ongevoelig voor de praktijk zijn geworden. Niet alles is ijdelheid. Maar breng ze dat maar eens aan hun verstand als dat verstand van ze niet bestaansgericht meer is. Ik wordt steeds zekerder van het feit dat de arbeidersklasse zich ook, en meer dan tot nu toe, op deze praktijkkwestie moet richten om niet als zij door de feiten wordt achterhaald voor volkomen idioot te worden gehouden omrede dat zij hun vertegenwoordiging en afgevaardigden zo lang in de watten hebben gelegd en verwend, zich hebben laten naaien waar ze bij staan bij wijze van spreken.
    De zogenaamde kredietcrisis die hier door professor Richard Wolf wordt besproken wordt mijns inziens dus inderdaad door een structurele systeemfout veroorzaakt, maar dan door een structurelere systeemfout die dieperliggend is, dan die die wordt veronderstelt. Als op de meerwaardetheorie van Marx al zo’n heftig taboe rust terwijl dit toch zo’n evidente verklaring is voor wat er fout gaat, wat voor taboe zal er dan wel niet rusten op mijn even evidente verklaring. Het probleem ervan is echter helaas dat er steeds weer een nieuwe generatie zich aandient die eerst met zijn/haar hormoonklieren denkt voordat zij inziet dat daarmee denken dan wel in theorie een praktijkkwestie is maar dat dit soort denken in de praktijk niet bestaansgericht is. Maar dan is het alweer te laat, want de volgende generatie dient zich alweer aan.
    Dat baltsgedrag is toch ook wel weer heel erg mooi van de Natuur maar de arbeidersklasse moet zich er niet door laten misleiden. Het is geen drug zoals opium van het volk. Of toch wel in toenemende mate door dat nu ook de arbeidersklasse door de commerciële mainstream massamedia wordt geïndoctrineerd zoals in het verleden de heersersklasse zich maar al te graag liet indoctrineren dat zij uitverkoren waren het voortbestaan van de soort te dienen met hun disfunctionele van het bestaan vervreemde gedrag dat een soort individuele intelligentie vertegenwoordigt dat zich in de Natuur niet meer zou kunnen handhaven.
    Resumerend dringt dan bij mij de vraag zich op. Is de arbeidersklasse uitgestorven? Nee nog niet helemaal. Maar zij leeft nog maar één generatie lang voordat de volgende het estafettestokje overneemt. De moderne productiewijze in steeds weer een nieuw lagelonenland maakt dit voor het kapitalisme mogelijk. En o sinistere ironie, zij betalen ook steeds weer opnieuw de schuldencrises van de oudere arbeidersklassevijandige disfunctionele heersersklasse die nu door de managers, over heersen gesproken, wordt ingenomen, en die nu dan aangevuld is geworden met de werkloze, aan het nieuwe opium van het volk verslaafde, de disfunctionele nepdrugsverslaafde.
    Als crises niet worden aangewend om de welvaart en rijkdom in de wereld te herverdelen dan is de laatste crisis alweer zwanger van de volgende die dan op zijn beurt weer dieper en wijd verbreider om zich heen grijpt dan de vorige. Nog beter is natuurlijk om het niet zover te laten komen en de welvaart en rijkdom altijd rechtvaardig te verdelen waardoor crises dan niet meer kunnen ontstaan. Voorwaar een missie voor links die nooit te fanatiek maar dus al zeker niet in missionarishouding kan worden uitgedragen.
    Foei Sjuul, waar komen toch die rancunes en ressentimenten bij jou vandaan?
    Tot zover tot class 2

    En nu class 4
    Over het uitbuiten van de vrouw gesproken. Het gaat verder dan dat. Het feodalisme waar over wordt gesproken gaat van de man uit gezien ook over hoe hij zijn huwelijk ziet als er na verloop van tijd kinderen zijn die opgroeien, precies zoals gesteld wordt als een product van de vrouw. Maar er is meer, veel meer. Het gezin, man vrouw en kinderen als geheel, vertegenwoordigt, is voornamelijk in zijn geheel een thuis van alle gezinsleden plus eventueel grootouders en om die niet te vergeten plus andere levende have die als gezinsleden worden beschouwd, enzovoort. Wolf bespreekt hier naar mijn gevoel nog steeds een 50-er jaren situatie die uitstekend plus alle implicaties door hem wordt verwoord zoals ik het me nog kan herinneren. De vrouw voor de volle 100+% uitgebuit door de man en de maatschappij met het grootbrengen van de kinderen, alle gezinsleden een thuis gevend, maar in dat thuis de gezamelijke financiële middelen niet beherend die toch wel aanvullend naar vermogen en mogelijkheden met thuiswerk achter de naaimachine e.d. of gezamelijk met de kinderen aan de keukentafel en zo meer. In de huidige tijd betekend dat ook een koopwoning een speculatieve meerwaarde geven, enz. enz. er is teveel om alles op te noemen. En nog steeds zijn er massa’s vrouwen die dit als hun uitverkoren taak zien doordat zij misleid zijn geworden door hun religie of de plaats waar zij wonen, de [schoon]familie waar onderuit zij niet kunnen komen bij het zelf ontwikkelen van zelfrespect en zelfvertrouwen om het anders te willen doen, en dat kan heel goed zelfs binnen een commune zijn. In mijn ogen blijft bewust door bepaalde politici en bijna alle religies, en tot ver in de 60-er jaren ook door kapitalisten, ‘gerammeld worden met de ketenen’ die nog vanuit de middeleeuwen het recht en de gewoontes bepalen. En nog, tot in 2011 rechtvaardigen zij dit met communautariteit, gemeenschapszin, vrijwilligerswerk, enzovoort. En om niet al te fundamentalistisch over te komen in de moderne tijd wordt daar als vervanger van rentmeesterschap verantwoord ondernemerschap aan toegevoegt als zou dit überhaupt bestaan.
    Kortom, voor de generaties die nog komen is het van het grootste belang dat deze discussie IN DE MARX MODUS blijft worden gevoerd tot de middeleeuwen echt tot het verleden behoren.

    Persoonlijk ben ik van mening, en met die mening heb ik nu toe ook van alle vrouwen die ik het voorstelde alleen nog maar lacherige reacties gekregen, dat vrouwen de kinderen moeten kunnen krijgen van hun eerste liefde[s] al in hun opleidingstijd, op school vanaf de middelbare en zo verder tot op de universiteit en in de stagetijd op een werkplek en uiteraard zo verder tot bij het vervullen van een beroep bij een werkgever. Gegeven daarbij is dan noodzakelijkerwijs hun volkomen onafhankelijkheid van de vader[s] van hun kinderen. Die afhankelijkheid is alleen weggelegd voor de kinderen, en dan natuurlijk geheel op kosten van de hele maatschappij waaraan zij op latere leeftijd hun bijdrage aan gaan leveren voor weer de volgende generatie. Zo zie ik het voor mij dat scholen en universiteiten instituten zijn waar ook alle generaties aanwezig zijn in het dagelijkse leven tot en met borstvoedinggevende moeders tijdens de les en grootmoeders en vaders die crèchejes en peuter en kleuterklasjes leiden. Het is maar een idee maar een met verstrekkende gevolgen. Een huwelijk, vermits dit instituut stand houdt, zou dan een verbintenis zijn tussen twee onafhankelijke individuen die de wens hebben samen door het leven te gaan tot de dood hen scheidt. Dit idee van mij vanuit DE MARX MODUS zou een mooi begin daartoe kunnen zijn. Zoniet hèt ontbrekende idee dat steeds maar niet wordt overgenomen doordat religie een doorslaggevende rol blijft spelen.

    ***Nog een voorspoedig en gezond 2012 toegewenst, BOU***

    PS. Beste BOU, je blog is veel te inspirerend voor mij, als het zo verder gaat houd ik geen tijd meer over voor de dagelijkse bezigheden! Dus ga ik het maar minderen. Probleem is dat ik moet blijven sleutelen aan een tekstje voor het naar mijn zin is. Is allemaal wel erg leerzaam maar het moet in het vervolg toch weer meer zoals het was voor ik internet had.

Laat een reactie achter