Archief
Artikelen

(zeefdruk van Annelies van Biesbergen)

De BOUvak vakantie wordt tot eind augustus geprolongeerd. Dat wil niet zeggen dat ik niet zal bloggen, maar wel minder dan normaal. Nadat de aannemer was vertrokken, lag mijn hele huis onder het stof. Maar ach, dat houd je toch… Stofzuigen, afstoffen, soppen, lappen, vegen, boenen en poetsen heb ik als kind al geleerd. Boren, zagen en timmeren, verven en lampen ophangen kan ik ook zelf. Vloerbedekking leggen kan ik niet alleen, maar verder gaat alles goed. Alleen op maandagmorgen deed mijn internet het opeens niet meer. Modem kapot, ook dat nog! Geen e-mail en geen BOUblog, dan maar niet. Op woensdagavond vond ik de rust om te bellen met mijn provider. “Al onze medewerkers zijn in gesprek, een ogenblikje geduld alstublieft.” (27 keer herhaald, waarna: wat kan ik voor u doen, etc.)

Gisteren arriveerde het nieuwe modem, waarna ik de mail van een week binnenhaalde en snel een rondje heb gesurft. Op Anarchiel staat een stukje over de Demmink-zaak en ook Patman van Zaplog heeft nu de Demminkdoofpot gelezen. Hij schrijft:

Wordt de kern van het Nederlands justitiële apparaat inderdaad gevormd door een uitgebreid pedonetwerk van chantabele kindermoordende rechters, politici en andere topambtenaren tot dicht aan het koningshuis? Of is Joris Demmink, de hoogste ambtenaar van justitie, slechts de onvrijwillige hoofdrolspeler in een gefantaseerd complot en is er voor de zaak die het gratis boek ‘De Doofpot Demmink’ maakt een alternatieve verklaring?

Patman, wij denken het eerste!

Rancuneuze laster of een keiharde realiteit die Nederland tot in haar fundamenten kan ontwrichten en daarom tot elke prijs verzwegen moet worden?

Patman, wij denken het laatste!

Micha Kat richt zijn pijlen nu op onze prinsen van Oranje: Friso en Constantijn. Het gaat om dit artikel op Infowar.com, de site van Alex Jones. En Pro Republica wist de aandacht van de MSM te trekken met postzegels! 🙂

Tijdens mijn internetloze week, gevuld met stofzuigen en plinten soppen, dacht ik na over die colleges geschiedenis van professor Hunt. Het gaat niet alleen om wat ze vertelt, maar ook om wat ze niet vertelt. Wat weet men in Amerika van de geschiedenis? Volgens mij begint die voor hen bij Colombus, de genocide op de indianen wordt verzwegen en de slavernij is afgeschaft in 18zoveel. Maar dat college over Marx mochten we niet beluisteren!

Wat ik zelf vooral mis in het betoog van Hunt over de Franse Revolutie, is het seksuele aspect. Het werk van Markies de Sade was een belangrijk element dat door professor Hunt niet wordt genoemd.

Zijn “pornografische” werken zijn een staalkaart van misdaden (marteling, incest, kindermoord, vader/moedermoord, genocide) en seksuele aberraties (flagellatie, coprofagie, sadisme, bestialiteit, necrofilie) die naar hartelust door zijn libertijnse, in eigen ogen verlichte personages worden bedreven. (Meestal zijn dit machthebbers als rechters, hoge geestelijken, etc.) In lange monologen verdedigen zij hun verdorvenheden in de rationele stijl van de Verlichting. (In de Sades ambivalente wereld strijden revolutionaire filosofie en een zwarte kijk op de diepste drijfveren van de mens om voorrang.) Sadomasochistische tendensen voeren bij de seksuele passages de boventoon, maar ook deze staan eerder in het teken van de omkering en de ontwrichting dan van de erotiek.

De Franse adel was seksueel pervers! Een parallel naar de huidige tijd is dan snel gelegd. Machthebbers als rechters en hoge geestelijken halen regelmatig de krant wegens het verkrachten van kinderen, soms tot de dood er op volgt, waarna de zaak schielijk weer in de doofpot verdwijnt. Dit is een keiharde realiteit die de maatschappij tot in haar fundamenten kan ontwrichten en daarom tot elke prijs verzwegen moet worden! Professor Hunt praat daar niet over, terwijl toch de Sade een belangrijk element van de Franse Revolutie vormt. Wij zouden daarvan iets kunnen leren.

Het college van Hunt over de Industriële Revolutie kent een zelfde gemis. Door de trek naar de steden, werd de sociale structuur van de dorpsgemeenschappen ontwricht. Voor vrouwen was er in de prostitutie “een beter leven weggelegd” dan de fabrieksarbeid. Wie van Marx “Das Kapital” heeft gelezen, begrijpt wat ik bedoel. Hij beschrijft daarin het lot van de fabrieksarbeiders, waaronder veel vrouwen en kinderen. Voor de vrouwen was fabrieksarbeid een hel en ze verdienden daarbij ook nog eens de helft van het loon van de mannen. Waren ze getrouwd, dan ging hun loon rechtstreeks naar hun man en intussen hadden ze ook nog de zorg voor de kinderen. Voorbehoedsmiddelen waren verboden, de zuigelingensterfte was hoog en de 19e eeuw kenmerkt zich door een vrijwel absoluut stilzwijgen over de seksualiteit.

Twee goede boeken daarover:

De geschiedenis van het seksuele probleem, van J.M.W. van Ussel.

En de intrigerende roman De Quincunx, een zeer spannend en onderhoudend verhaal dat zich afspeelt in Londen in de 19e eeuw. De kern van het plot is het erfrecht, een onderwerp waarover tegenwoordig niet gesproken mag worden. In de 19e eeuw was men zich nog wel bewust van het erfrecht, maar seksualiteit was absoluut onbespreekbaar. Vandaar dat de middelste bladzijde uit het dagboek van de moeder van de hoofdpersoon ontbreekt.

Omdat ik geen internet had en mijn boekenkast nog achter plastic zat, terwijl ook de bibliotheek mij geen boeken leverde, ben ik de Ban van de Ring aan het herlezen. Die kwam toevallig van een plank rollen die even weg moest. Prachtige poëzie! De verfilming was ook mooi, maar ik miste daarin de liederen. Heb tot slot het lied van Tom Bombadil:

Old Tom Bombadil is a merry felow,
Bright blue his jacket is, and his boots are yellow.
None has ever caught him yet, for Tom, he is the master:
His songs are stronger songs, and his feet are faster.

Ho! Tom Bombadil, Tom Bombadillo!
By water, wood and hill, by the reed and willow,
By fire, sun and moon, harken now and hear us!
Come, Tom Bombadil, for our need is near us!

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

Laat een reactie achter

Recente reacties