Archief
Artikelen

Birma of Myanmar is een van de rijkste en armste landen ter wereld. Er heerst een strenge militaire dictatuur, die de bevolking in een staat van bittere slavernij houdt. Geen enkele Westerse mogendheid legt dit land een strobreed in de weg, daarom horen we zelden iets over Birma. Ooit was dit land het rijkste gebied van Zuidoost Azië. Het exporteerde o.a. rijst, teakhout en edelstenen. Ook beschikt het over oliebronnen. Zoals Haïti ooit voor Frankrijk de meest winstgevende kolonie was, zo was Birma in de 19e en begin 20e eeuw een wingewest voor Engeland.

In 1824 begonnen de Engelsen met de verovering van Birma. Tot 1886 stond het land rechtstreeks onder controle van de Britten, waarna het tot provincie werd verklaard van Brits Indië. Om de handel te stimuleren en culturele veranderingen te versnellen, brachten de Britten mensen uit India en China naar Birma. Zij gingen wonen in de steden, waar ze oorspronkelijke bevolking verdrongen. Er werden spoorwegen aangelegd, er werden scholen, ziekenhuizen en gevangenissen gebouwd. De beruchte Insein gevangenis voor politieke gevangenen is daar een van. Het Birmese verzet bleef krachtige en leidde tot in de jaren ’30 tot gewelddadige rellen in de hoofdstad Rangoon. In 1937 werd Birma een zelfstandige kolonie, met een eigen koloniaal bestuur.

Na de Britse overheersing en de daarop volgende Japanse bezetting tijdens de Tweede Wereldoorlog, werd Birma in 1948 onafhankelijk. Zo ontstond de democratisch geregeerde Unie van Birma. Binnenlandse conflicten in verband met etnische en nationalistische kwesties, economische belangen en politieke stromingen maakten het land echter instabiel. In 1962 vond een militaire coup plaats en de junta hief alle democratische bestuursorganen en -middelen op, inclusief de grondwet. De Burma Socialist Programme Party trok alle politieke en bestuurlijke macht aan zich. De productiemiddelen werden genationaliseerd, het economisch beleid gecentraliseerd en de vrije pers werd verboden. Onder dit “socialistische” beleid verarmde het land zienderogen.

In augustus 1988 kwam de bevolking in opstand. Deze werd echter al snel neergeslagen in een bloedige militaire coup. In mei 1990 werden er verkiezingen gehouden, die met overgrote meerderheid werden gewonnen door de National League for Democracy onder leiding van mevrouw Auk San Suu Kyi, maar de uitslag werd door de nieuwe junta verworpen en de partijtop werd gearresteerd. Sindsdien leeft Auk San Suu Kyi onder huisarrest. In 1991 werd haar de Nobelprijs voor de Vrede toegekend.

De bevolking van Birma leeft intussen in bittere armoede: één derde leeft onder de armoedegrens en volgens de VN heeft 10% niet eens geld om aan dagelijks voedsel te komen. Volgens internationale rapportages is het beleid van de junta’s hiervan de oorzaak. Regeringsmaatregelen hebben geleid tot schaarste en een enorme inflatie. Veel westerse ondernemingen hebben het land verlaten, mede onder druk van actiegroepen en dreiging van boycots. In augustus 2007 werden de brandstofprijzen met 500% verhoogd, het vervoer van voedings- en gebruiksartikelen naar de bevolkingscentra werd daardoor onbetaalbaar.

In september 2007 kwam een protestbeweging van boeddhistische monniken in het nieuws. Met geweldloze optochten vroegen zij om democratie en een groeiende stroom burgers sloot zich bij hen aan. Aan de protesten namen naar schatting 25.000 tot 50.000 mensen deel. Op 26 september 2007 greep het leger in. Eerder op de dag werden in Rangoon ongeveer 200 monniken en burgers opgepakt. Op 1 oktober kwamen berichten naar buiten over duizenden doden en massale executies door het leger. Volgens ooggetuigen zijn honderden monniken ‘verdwenen’. Vele andere zitten vast in hun kloosters en in de universiteit van Rangoon, dat omgebouwd is tot gevangenis.

In Birma heerst nog steeds een wrede dictatuur. De machthebbers laten zich niets gelegen liggen aan de bevolking en streven uitsluitend de eigen (persoonlijke) economische en financiële belangen na. Dwangarbeid, mensenhandel en kinderarbeid komen er veelvuldig voor. Openlijk, soms massaal protest wordt met grof geweld neergeslagen. Media en mensenrechtenorganisaties krijgen geen toegang tot het land en afkeurende signalen en sancties van de zijde van de internationale gemeenschap worden genegeerd. Slechts van enkele buurlanden, zoals China, India en Thailand, wordt enige bemoeienis gedoogd vanwege wederzijdse economische belangen.

In mei 2008 werd Birma getroffen door een cycloon, waardoor het land weer even in het nieuws kwam. Maar zoals dat gaat, binnen een maand was Birma weer vergeten. De gelauwerde documentairemaker John Pilger heeft er in 1996 in het geheim een reportage gemaakt en de film het land uit gesmokkeld.

John Pilger: Inside Birma, land of fear (1996) duurt 52 minuten.

Bekijk deze video op Google Video.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

2 Reacties op “John Pilger in Birma, het land van de angst”

  • mr. drs. BOU:

    Vanavond om 20.14 uur op ARTE: Birmese helden.

    In 2007 werd in Birma een opstand van vreedzame monniken bruut de kop ingedrukt door de militaire junta. De wereld kon maar mondjesmaat kennis nemen van het oproer, omdat de het dictatoriale regime ervoor zorgde dat er bijna geen beelden of nieuws naar buiten konden komen. Op Arte vanavond een thema-avond over een paar dappere vrijheidsstrijders die zich niet laten tegenhouden door de gewelddadige machthebbers. In de IDFA-hit Burma VJ zien we hoe een paar mensen met gevaar voor eigen leven de buitenwereld voorzien van informatie en beelden over de toestanden. Ze maken gebruik van verborgen camera’s en krakkemikkige internetverbindingen. Aansluitend een documentaire over de vrijheidsstrijdster Aung San Suu Kyi. De leidster van de National League for Democracy, en winnares van de Nobelprijs voor de Vrede brengt al jaren in huisarrest door.

  • mr. drs. BOU:

    Op AVAAZ staat een petitie voor de vrijheid van de Birmese monniken:

    Aan wereldleiders en het Birmese regime:

    Wij steunen de Birmese bevolking in hun verlangen naar vrede en nationale verzoening. We verzoeken wereldleiders nadrukkelijk om aan te dringen op de onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating van alle politieke gevangenen, en ook op de invoering van een onmiddellijk staakt-het-vuren tussen het Birmese leger en gewapende etnische groepen. We eisen dat het Birmese regime naar deze oproep luistert.

    http://www.avaaz.org/nl/stand_with_aung_san_suu_kyi/?cl=1144555215&v=9505

Laat een reactie achter

Recente reacties