Archief
Artikelen

Climategate is zo langzamerhand wel main-stream. Als zelfs in de Telegraaf en in Elsevier artikelen verschijnen waaruit blijkt dat de Global Warming niet alleen berust op kortzichtigheid en vage computermodellen, maar tevens op een bewuste vervalsing en verdraaiing van de feiten (data), dan gelooft niemand nog in een catastrofale opwarming door de uitstoot van CO2. Niemand? Helaas! Minister Cramer is nog lang niet overtuigd van de noodzaak om haar idiote CO2 beleid te wijzigen. Maar GeenStijl maakt met haar de kachel aan.

Minister Cramer wil CO2 in de grond onder een woonwijk pompen, om de Global Warming lobby een plezier te doen. In Saoedi-Arabië wil de nationale oliemaatschappij Aramco CO2 pompen in een olieveld, zogenaamd om de zelfde reden. We mogen echter vermoeden dat Aramco de druk wil opvoeren omdat dit olieveld niet langer half vol, maar half leeg is! En intussen is het buiten koud. Jammer dat die Global Warming niet doorgaat, maar eigenlijk is ook het huidige winterweer vrij normaal. Tijdens de ijstijden was het beslist wel een tikkeltje kouder, gemiddeld zo’n graad of 9 vergeleken met nu. En dat kwam echt niet door een gebrek aan CO2.

Reeds in 2000 stond in Nature een artikel van Ján Veizer et all.: Evidence for decoupling of atmospheric CO2 and global climate. Daaruit bleek dat CO2 onmogelijk de drijvende kracht kon zijn achter de grote klimaatverschillen op aarde. Het ging om een reconstructie van de temperatuur van het zeewater rond de evenaar, van het laat-Cambrium tot op heden, een tijdsbestek van 500 miljoen jaar, middels een analyse van de hoeveelheid zware zuurstof in schelpen. Daaruit bleek dat die temperatuur inderdaad aan grote veranderingen onderhevig was. Deze reconstructie kwam echter voor een deel niet overeen met de verwachte temperatuur op grond van de hoeveelheid CO2 in de atmosfeer. De conclusie luidde: De resultaten kunnen kloppen als voor minstens één derde deel van deze lange periode de concentraties CO2 in de atmosfeer niet de belangrijkste oorzaak waren van klimaatverandering, of als de reconstructie van de concentraties CO2 niet betrouwbaar is. Reeds dit artikel was een fatale klap voor de CO2-hypothese.

In 2003 publiceerde Ján Veizer samen met de Israëlische astrofysicus Nir Shaviv een nieuw artikel: Celestial driver of Phanerozoic climate? (pdf) Daarin toonden ze aan dat de kosmische straling verantwoordelijk was voor de grote klimaatverschillen op aarde. De CO2-hypothese was in 2003 al definitief van de baan, toen Al Gore in 2004 begon te dreigen met zijn hockeystick! Op de website Klimaatgek staat een goed gedocumenteerd artikel over dit onderzoek naar de invloed van de kosmische straling op het weer. Een andere goede uitleg, maar dan in het Engels, staat op de website van Nir Shaviv.

De zon maakt deel uit van een sterrenhoop, de Melkweg. Deze draait rond zijn middelpunt, een zwart gat, en wordt daardoor zo plat als een pizzabodem. Ook de zon draait rond dat middelpunt, net als de andere sterren in de Melkweg. Maar deze sterrenhoop heeft ook spiraalarmen, waarin de sterren dichter bij elkaar staan dan buiten de spiraalarmen. Deze spiraalarmen draaien sneller dan de sterren, zodat de zon zich dan weer in een spiraalarm bevindt en dan weer tussen de spiraalarmen. In een spiraalarm is de kosmische straling sterker dan tussen de spiraalarmen. En deze kosmische straling blijkt van grote invloed op de temperatuur op aarde!

In de volgende grafiek van Veizer en Shaviv staan bovenaan in blauw de koude periodes. Onderaan staat een tijdslijn, in miljoen jaar geleden. De gele golf is de cyclus in de kosmische straling, de bandbreedte is de foutenmarge en de rode lijn is de straling die Veizer en Shaviv hebben gevonden. Daaronder staat de grafiek van de temperatuur van het zeewater rond de evenaar. De rode lijn toont welke afwijking in de temperatuur mag worden verwacht op grond van schommelingen in de kosmische straling. De zwarte lijn is de werkelijke temperatuur, zoals deze in 2000 werd berekend door Veizer et all. De groene lijn geeft de hoeveelheid sediment weer waarop de temperaturen zijn gereconstrueerd. De scherpe stijging en daling van de groene lijn rond 250 miljoen jaar geleden ontstaat door de massale uitsterving aan het einde van het Perm.

De kosmische straling zorgt in de atmosfeer voor ionen die dienen als condensatie-kernen voor de aanwezige waterdamp. Meer kosmische straling leidt aldus tot meer wolken, meer regen, meer sneeuw en minder zonneschijn. De kosmische straling wordt tegengehouden door de zonnewind. Deze is niet altijd even sterk, hij fluctueert met de zonneactiviteit. Op korte termijn is de zonneactiviteit bepalend voor het weer. Schijnt de zon feller, dan ontstaan er minder wolken. Is de zon minder actief, dan kan er meer kosmische straling binnendringen in de atmosfeer. Er vormen zich dan meer wolken, waaruit regen of sneeuw kan vallen. Die wolken houden ook de zonnestraling tegen. Kortom: rotweer!

Het SOHO (Solar & Heliospheric Observatory) project is een gezamenlijk project van het European Space Agency (ESA) en de NASA. SOHO is ontworpen om de zon te bestuderen, zowel zijn binnenste structuur als de immense atmosfeer. Deze bestaat uit zonnewind, een stroom van ionen, voornamelijk in de vorm van waterstofkernen, heliumkernen en elektronen, met een restje van andere ionen. Dit ionen-gas is magnetisch geladen en het stroomt in alle richtingen van de zon af.

Rond de zon ligt daardoor een soort magnetische bubbel, de heliosfeer, waarin de overheersende stroom van deeltjes bestaat uit zonnewind. Op ongeveer 10 miljard kilometer van de zon botst deze stroom op de interstellaire materie, oftewel de kosmische straling. Net als de zonnewind bestaat deze uit alfadeeltjes, protonen en elektronen, maar hun energie is veel hoger. Door deze botsing wordt de zonnewind vertraagd en ingehaald door de achterliggende zonnewinddeeltjes, waardoor er een schokgolf ontstaat, de zogenaamde Termination Shock. In deze zone, die als een soort reusachtige zeepbel rond de zon ligt, is de dichtheid van zonnewinddeeltjes hoog en de magnetische lading is enorm. De meeste kosmische deeltjes worden door deze magnetische “boeggolf” tegengehouden, ze veranderen van richting en gaan om de heliosfeer heen. Aldus beschermt de zonnewind ons tegen de kosmische straling.

Sun & Climate Change duurt 10 minuten.

En zullen we het nu eens hebben over Peak Oil en de gigantische milieuvervuiling? Want over het weer hebben we het nu wel gehad!

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

Laat een reactie achter

Recente reacties