Archief
Artikelen

Waarschijnlijk kent iedereen wel de mythe van Atlantis, zoals deze is overgeleverd door Plato. In een rampzalige nacht zou Atlantis door vuur zijn verwoest en in zee zijn verzonken. Volgens Plato had Socrates het verhaal gehoord van iemand die het van zijn overgrootvader had vernomen. Die het had gehoord van Solon en die had het weer gehoord van een Egyptische priester. Volgens die priester, die ongeveer 2.600 jaar geleden moet hebben geleefd, was dat 9.000 jaar geleden. Dat is 11.600 jaar geleden. De koolstofdatering voor het einde van de ijstijd is 11.710 ± 200 jaar. De datum die Plato noemt, wijst op het einde van de ijstijd!

Er bestaat nog een ander verhaal over een hoge beschaving die werd verwoest, waarna het land in zee is verzonken. Het is afkomstig van de Engelsman James Churchward. In zijn boek: “The lost continent of Mu” vertelt hij eerst dat hij enige jaren in India studeerde aan een tempelschool, als leerling van een hogepriester die hij had ontmoet bij een hulpactie tijdens een hongersnood. Deze priester leerde hem oude inscripties lezen, waarvan de oorsprong zou liggen in Mu, het Moederland van de mens, dat ooit was verzonken in de Stille Zuidzee. Ook de ondergang van Mu ging gepaard met rampen. Churchward schrijft:

Toen dit machtige land op zijn hoogtepunt was als centrum van wereldbeschaving, wetenschappen, handel en nijverheid, met grote stenen tempels en reusachtige monolieten, kreeg het een gruwelijke schok; een vreselijke bezoeking overviel het. Gerommel uit het binnenste der aarde, gevolgd door aardbevingen en vulkanische uitbarstingen, schudden zijn zuidelijke streken door elkaar. Langs de zuidelijke kust rolden cataclysmische golven van de oceaan het land binnen, waardoor vele fraaie steden verzonken en vernietigd werden. De vulkanen braakten vuur, rook en lava uit. Omdat het land vlak was, kon de lava niet wegvloeien. Nadat de vulkanische werkingen tot stilstand waren gekomen, overwonnen de mensen van het land Mu langzamerhand hun angst. De verwoeste steden werden herbouwd en handel en nijverheid werden hervat.
Verscheidene generaties na deze bezoeking en toen het fenomeen al verleden tijd was geworden, werd Mu weer het slachtoffer van aardbevingen. ‘Het gehele werelddeel deinde en rolde als de golven van de oceaan. Het land trilde en schudde als de bladeren van een boom in de storm. Tempels en paleizen stortten krakend ineen en monumenten en standbeelden werden omvergeworpen. De steden waren ruïnehopen.’
Terwijl het land op en neer deinde, trilde en schudde, braken ondergrondse branden met bulderende vlammen tot drie mijlen middellijn naar buiten, door de wolken heen brekend. Daar mengden zij zich met het onweer en de bliksem in de hemel. Een dikke zwarte rooksluier hing over het land. Geweldige cataclysmische golven rolden over de stranden het land binnen en breidden zich over de vlakten uit. Steden verzonken en alles wat leefde werd verdronken door de huizenhoge golven. De mensen zochten hun toevlucht in hun tempels en citadels, om er weer door vuur en rook uit verjaagd te worden. De vrouwen en mannen in schitterende gewaden en kostbare stenen schreeuwden: ‘Mu, red ons!’
Toen de ondergaande zon zich aan de horizon vertoonde onder het lijkkleed van rook dat over het gehele land lag, leek hij een bol van vuur, die er rood en dreigend uitzag. Toen hij achter de horizon was ondergegaan, heerste er een diepe duisternis, alleen onderbroken door bliksemschichten. Gedurende de nacht werd Mu uiteen gerukt en in stukken gescheurd. Het ten ondergang gedoemde land verzonk met donderend gebulder. Omlaag, omlaag ging het in de muil van de hel – ‘een poel van vuur’. Toen het vernietigde land in die grote afgrond van vuur viel, schoten vlammen er omheen omhoog en omsloten het. Het vuur eiste zijn slachtoffers. ‘Mu en haar 64 miljoen mensen waren ten offer gevallen.’ Terwijl Mu in de vuurkolk verzonk, eiste weer een andere kracht haar op – vijftig miljoen vierkante mijlen water. Van alle zijden kwamen geweldige golven aanrollen. Zij ontmoetten elkaar, waar eens het centrum van het land was geweest.

Tijdens de ijstijd stond de zeespiegel minstens 100 meter lager dan tegenwoordig, omdat het water zich had opgehoopt in de grote ijskappen op de continenten. Het einde van de ijstijd kwam zeer plotseling in drie stappen. Het koude Older Dryas ging omstreeks 14.700 jaar geleden zeer plotseling over in een veel warmer klimaat. Omstreeks 12.800 jaar geleden kwam de koude opeens terug en deze plotselinge temperatuurdaling lijkt gepaard te gaan met de inslag van talloze meteorieten. Omstreeks 11.700 jaar geleden werd het zeer plotseling weer warmer. De onderstaande grafiek toont de temperaturen op Groenland:

Dat er tijdens de ijstijd reeds een hoge beschaving zou hebben bestaan, wordt door paleologen en archeologen ontkend. Maar als die beschaving heeft bestaan, dan leefden deze mensen hoogst waarschijnlijk in de kustvlakten die na de ijstijd onder water kwamen te staan en niet boven op de bergen die nu nog boven water uitsteken.

Yonaguni is een eilandje dat ten zuidwesten van Japan ligt. Voor de kust van Yonaguni heeft de houder van een duikschool in 1987 een wonderlijke rots ontdekt, die al sinds de laatste ijstijd onder water ligt. De rots lijkt door mensenhanden uitgehakt en bewerkt. Dat zou betekenen dat deze plek voor het einde van de ijstijd door een hoge beschaving werd gebruikt als haven, of als tempel. De volgende reportage van History Channel gaat over deze wonderlijke structuur onder water.

mystery pyramids of Japan duurt 41 minuten.

Natuurlijk twijfelen de geleerden aan het feit dat de rots van Yonaguni door mensen is uitgehakt. Dat zou immers hun hele schema van de ontwikkeling van de menselijke beschaving omver werpen. Maar in Japan vinden we dergelijke structuren ook op het land. Helaas weet niemand wanneer deze zijn gemaakt, want uitgehakte steen laat zich niet dateren. In Japan worden echter ook prachtige aardewerken potten opgegraven, afkomstig uit de Jomon-cultuur. Sommige blijken zo oud als 12.700 v.Chr., oftewel 14.700 jaar geleden, of nog ouder. Daaruit blijkt dat in elk geval in Japan reeds tijdens de ijstijd een hogere beschaving bestond dan men tot voor kort voor mogelijk hield.

De volgende reportage bevat prachtige beelden die het bovenstaande illustreren. Hij is gemaakt door Graham Hancock, die ook reeds figureerde in de vorige documentaire. Helaas gelooft deze man in allerlei onbewijsbare, bovennatuurlijke zaken. Maar de Yonaguni structuur is beslist niet bovennatuurlijk en hij ziet er inderdaad uit alsof hij door mensen is gemaakt.

Yonaguni pyramidal sculpture man-made duurt ongeveer een uur.
.

.

.

Update: De documentaire van Graham Hancock blijkt deel uit te maken van een driedelige reportage, gebaseerd op het boek: Hancock, Graham (2002). Underworld: The Mysterious Origins of Civilization. De eerste twee delen staan op Google Video, onder de titel: Graham Hancock – Underworld. ze duren elk 48 minuten.

Het eerste deel gaat over de megalithische tempels van Malta.
Het tweede deel gaat over het begin van de beschaving in India.

Op zich zijn het mooie reportages, maar de conclusies zijn nogal speculatief en doen geen recht aan de huidige stand van de archeologie. Een goede bespreking van het boek staat hier en een goed onderbouwde kritiek op de reportages van Hancock door een onderwater-archeoloog staat hier.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

3 Reacties op “Yonaguni en de verdonken beschaving”

  • Marc:

    “Helaas gelooft deze man in allerlei onbewijsbare, bovennatuurlijke zaken.”

    Hoezo helaas?
    Denkt u dan dat ‘ik zie het niet dus bestaat het niet’ waar is?

  • mr. drs. BOU:

    Beste Marc,
    “Helaas”, omdat daarom heel veel wetenschappers afhaken als zijn naam valt. Bovennatuurlijke zaken vallen nu eenmaal buiten de wetenschap. Maar Yonaguni is bepaald niet bovennatuurlijk. Onderwater-archeologie zou ons heel veel kunnen leren over de beschaving die rond het einde van de laatste ijstijd ten onder ging. De mythen spreken van ernstige natuurrampen, van een plotselinge ondergang van beschavingen. We weten in elk geval zeker dat de ijskappen razendsnel zijn gesmolten en dat de zeespiegel meer dan 100 meter steeg. Maar van de beschaving die toen bestond, weten we vrijwel niets.

  • mr. drs. BOU:

    Van de beschaving die bestond rond het einde van de ijstijd zijn een paar jaar geleden twee belangrijke vindplaatsen aan het licht gekomen aan de bovenloop van de Eufraat, in zuidoost Turkije. Het gaat om Göbekli Tepe, waarvan de oudste laag wordt gedateerd op ongeveer 9000 v.Chr., en om Nevalı Çori, waarvan de oudste laag wellicht ook stamt uit het 10e millennium v.Chr.

    Of de onderzeese rots bij Yonaguni door mensen is uitgehakt, weet ik trouwens nog steeds niet zeker.

Laat een reactie achter

Recente reacties