Israël en het geloof in de heilige holocaust

Gisteren was het Holocaust Memorial Day, een dag die werd gevierd met talloze herdenkingen en lezingen. Op 27 januari 1945 werd Auschwitz, een van de meest beruchte concentratiekampen van Nazi-Duitsland, door de Russen bevrijd. Dat is dit jaar precies 65 jaar geleden, vandaar dat de herdenking dit jaar extra aandacht krijgt.

Omtrent de Holocaust kan geen twijfel bestaan. Volgens de officiële verklaring hebben de Duitsers tijdens WOII ongeveer 6 miljoen Joden vermoord in de gaskamers die waren gebouwd in de concentratiekampen. Voor het gemak wordt daarbij meestal vergeten dat de Nazi’s het eveneens gemunt hadden op politieke tegenstanders (communisten) op Roma (zigeuners), homoseksuelen, geestelijk en/of lichamelijk gehandicapten en zo voort. Het Arische ras, met blond haar en blauwe ogen, was volgens de Nazi-ideologie superieur. Deze rassentheorie leidde in Duitsland tot een ongekende massamoord.

In verscheidene landen is het verboden om de holocaust te ontkennen of zelfs maar te twijfelen aan de waarheid van de officiële verklaring, maar in Nederland is het niet expliciet verboden. Men mag slechts geen andere mensen kwetsen en het ontkennen van de holocaust zou kwetsend kunnen zijn voor Joden. De vraag is dan of het stellen van vragen, het twijfelen aan het officiële verhaal, een vorm van kwetsen is.

Helaas heeft iedere vraag politieke consequenties. De staat Israël, die zich baseert op een expliciet Joodse identiteit en die derhalve de Palestijnen behandelt als tweede-rangs mensen, maakt gaarne gebruik van de holocaust als rechtvaardiging voor hun eigen racistische politiek. De Zionistische politici van Israël maakten gretig gebruik van deze Holocaust Memorial Dag om het Goldstone-rapport (pdf) aan te vallen, waarin de bombardementen op Gaza werden veroordeeld als oorlogsmisdaden. Het stellen van vragen over de holocaust is daarom volgens mij geen antisemitisme, maar anti-Zionisme. De Joden zijn een bevolkingsgroep, maar Zionisme is een politieke ideologie. Dat laatste kan men niet kwetsen en iedere politieke stroming moet aan discussie blootgesteld kunnen worden.

Het stellen van vragen bij de holocaust is ook beslist niet hetzelfde als het ontkennen van de Jodenvervolging in Nazi-Duitsland. De Rassenwetten van Neurenberg, de Kristallnacht en de massale deportatie van Joden naar concentratiekampen zijn wel degelijk waar gebeurd en goed gedocumenteerd. De vraag is echter, of er in deze concentratiekampen werkelijk zes miljoen Joden werden vergast, of dat dit aantal uit de lucht gegrepen is. De vraag is tevens of er wel Joden zijn vergast, of dat zij in het laatste oorlogsjaar massaal stierven aan ondervoeding en besmettelijke ziektes zoals tyfus. Bisschop Richard Williamson moet in april in Duitsland voor de rechter verschijnen, omdat hij de holocaust heeft ontkend.

Bishop Richard Williamson – Gas Chambers, Anti-Semitism and the Truth

Een lange en zeer grondige documentaire over het ontstaan van de officiële verklaring rond de holocaust is gemaakt door iemand die graag anoniem wil blijven. Het stellen van vragen rond de holocaust is immers in veel landen verboden. De maker verklaart zich een tegenstander van alles wat de Nazi’s hebben gedaan in Europa. Hij is ook geen antisemiet, maar hij denkt dat de holocaust een mythe is, die gebaseerd is op leugens die de Geallieerden indertijd goed uitkwamen en waarvan Israël nu nog altijd profiteert.

Het eerste deel van zijn lange en grondige documentaire gaat over Buchenwald. Dit was geen vernietigingskamp, er waren geen gaskamers, maar op het einde van de oorlog was het kamp zwaar overbevolkt, omdat de Duitsers de gevangenen van andere kampen overbrachten naar Buchenwald, toen de Russen oprukten richting Berlijn. Buchenwald werd op 11 april 1945 bevrijd door het Amerikaanse leger. Volgens de maker van de documentaire kwam de Amerikaanse propaganda-machine onmiddellijk in actie, om in onware verhalen de wreedheid van de Duitsers te benadrukken. Het doel daarvan was, dat de Amerikaanse soldaten het idee kregen dat ze een rechtvaardige oorlog aan het voeren waren.

Het verdient aanbeveling om alvorens deze documentaire te bekijken, eerst de Wikipedia over Buchenwald te lezen. Dan begrijpt men beter waar het over gaat. Ook wil ik iedereen dringend verzoeken om niet te reageren, voor men deze documentaire helemaal heeft bekeken.

Buchenwald – A Dumb Dumb Portrayal Of Evil duurt 2 uur en 22 minuten

Bekijk deze video op Google Video.

Buchenwald was geen vernietigingskamp, maar een werkkamp. Treblinka, Sobibor, en Belzec zouden vernietigingskampen zijn geweest, waar volgens de officiële cijfers bijna 2 miljoen Joden zijn vergast. Deze kampen werden bevrijd door de Russische legers, die hun bevindingen niet deelden met het “vrije Westen”. Pas na de val van de Berlijnse muur werden er meer gegevens bekend.

Het tweede deel van de documentaire, van dezelfde anonieme maker, duurt ruim 4 uur. Hij gaat zeer diepgravend in op de feiten die bekend zijn over deze kampen. De vraag is niet of deze kampen werkelijk hebben bestaan, want dat is goed gedocumenteerd. De vraag is echter wel, of er in deze kampen gaskamers waren waar twee miljoen Joden systematisch werden vermoord. De anonieme maker van deze documentaires laat zien wat er in dat verhaal niet klopt.

Let wel: dit is géén ontkenning van de Jodenvervolging in Nazi-Duitsland, want deze heeft wel degelijk bestaan. Het is slechts een pleidooi om de waarheid onder ogen te zien, want de vervolging van Joden is na WOII gestopt, maar we hebben sindsdien nog verscheidene andere genociden voorbij zien komen. Een daarvan is de huidige sluipmoord op anderhalf miljoen Palestijnen die opgesloten zitten in de Gazastrook. Of de holocaust waar gebeurd is, daarover kan ik niet oordelen, maar deze documentaires zetten me wel aan het denken. Het geloof in de heilige holocaust lijkt soms ernstig te strijden met de feiten. Maar waar gebeurd of niet, de holocaust mag nimmer een excuus zijn voor Israël om de Palestijnen van hun land te verdrijven en op te sluiten achter muren en prikkeldraad, om hen daar vervolgens te laten verhongeren. Want wat gij niet wilt dat u geschiedt…

One Third of the Holocaust duurt 4 uur en 15 minuten.

Bekijk deze video op Google Video.

Stem of voeg toe aan :