Archief
Artikelen

Onlangs stond op BOUblog een documentaire die in april 1998 werd uitgezonden door het Franstalig Belgische programma Faits Divers: ‘filière pédo-vidéo’, oftewel: kinderporno netwerk. Het ging over een internationale groep producenten van kinderporno, die opereerde vanuit het Belgische stadje Temse. De kinderen werden geronseld op Madeira, maar ook in België. Marcel Vervloesem en zijn Werkgroep Morkhoven speelden een belangrijke rol in de strafrechtelijke vervolging van dit pedo-criminele netwerk. In september 1998 zond Faits Divers een vervolg uit op deze reportage, over de kinderporno die was aangetroffen in Zandvoort en die door de Werkgroep Morkhoven aan het licht was gebracht.

In 1993 verdween in Berlijn de 12-jarige Manuel Schadwald. Nadat hij was gesignaleerd in een jongensbordeel in Rotterdam, begon de politie aldaar aan een onderzoek naar Lothar Glandorf, de eigenaar van dat bordeel. Over dit zogenaamde HIK-onderzoek heeft Netwerk op 20 april 1998 een reportage uitgezonden. Lothar Glandorf werd veroordeeld tot enige jaren gevangenisstraf en een zekere Joris tot 240 uur taakstraf, maar het vonnis tegen deze top-ambtenaar is nog steeds niet boven water.

In 1996 begon in België de affaire Dutroux. Verscheidene vrouwen getuigden over een netwerk van zeer sadistische kinderverkrachters. Toen zij verklaarden dat ook hooggeplaatste personen deel uitmaakten van dit netwerk, werd het onderzoek zo gedwarsboomd, dat alle klanten van Dutroux buiten schot bleven.

Hoewel het netwerk Temse Madeira los stond van dat rond Dutroux, was heel België zich nu zeer bewust van het bestaan van pedo-criminaliteit. Vandaar dat ook de Temse Madeira zaak aandacht kreeg. Duidelijk is ook de methode die Vervloesem hanteerde: een zaak werd eerst zorgvuldig onderzocht, waarbij Vervloesem contact legde met mensen uit het netwerk en zo steeds meer te weten kwam. Als hij ten slotte het ultieme bewijs in handen had, waarschuwde hij de justitie, zodat deze kon overgaan tot strafrechtelijke vervolging. In de zaak Temse Madeira heeft dat echter 5 jaar geduurd!

Vervloesem wist ook Robbie van der Plancken op te sporen. Toen hij hem benaderde met vragen over Manuel Schadwald, wilde deze hem wel te woord staan. Met Lothar Glandorf had hij kennelijk reeds in 1992 ruzie gekregen, maar hij was nu bevriend met Gerrie Ulrich, die in Zandvoort woonde. José Dessart, de maker van de documentaire ‘filière pédo-vidéo’, mocht hem interviewen, Vervloesem was daarbij. Na afloop van dit interview kwam Ulrich naar hen toe en Vervloesem wist ook zijn vertrouwen te winnen. Niet lang daarna overhandigde Ulrich hem wat diskettes en CD-roms met de meest weerzinwekkende kinderporno.

Niet lang daarna werd Ulrich in Italië vermoord door Robbie van der Plancken. Na zijn dood bleek dat hij in Zandvoort een bedrijf runde dat via internet kinderporno verspreidde. Op 15 juli 1998 vertoonde NOVA beelden uit de diskettes die Ulrich aan Vervloesem had overhandigd, waaronder een peuter die anaal verkracht werd. De publieke verontwaardiging was groot en het pedo-netwerk bleek internationaal. De politie van Kennemerland kondigde een grootscheeps onderzoek aan, maar reeds 10 dagen later, op 25 juli, bleek het alleen nog maar te gaan om veel ophef en weinig feiten! Boze tongen beweren dat op een van de foto’s Frits Salomonson stond, in gezelschap van prins Claus. De zaak verdween in elk geval in de doofpot, maar op de website van het NRC staat nog een archief. Daar vindt men ook een overzicht van de belangrijkste personen uit het kinderporno-netwerk.

Faits Divers, september 1998 is Nederlands ondertiteld en duurt een uur.

Bekijk deze reportage op YouTube.

Met dank aan de mensen die deze video hebben ondertiteld!

Ceterum censeo Joris D. strafrechtelijk… wordt vervolgd.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

28 Reacties op “Marcel Vervloesem en de Zandvoortse Kinderporno”

  • mr. drs. BOU:

    Op Kleintje Muurkran stond het volgende:

    Van Estoril naar Zandvoort (80)

    maandag 4 oktober 2010
    In de eerste helft van de jaren zestig ontrolde zich in de slagschaduw van de Big Ben een denderende spionage-affaire compleet met dure snollen, een blote meneer met een masker en hopsen met koters. Kan je tegenswoordig in de geschiedenisboekjes terugvinden als de “Profumo”-affaire. Genoemd naar de toenmalige Britse minister van Defensie John Profumo die heftig wipte en schommelde met ene Christine Keeler. Op zich niks mis mee, ware het niet dat Christine in diezelfde periode ook de blote speeltuin inging met Yevgeni Ivanov. Een marine attaché op de Russische ambassade in Londen. Appeltje eitje toen de zaak naar buiten werd getild. Profumo ging down en Ivanov het land uit.
    Christine was lid van de stal van ene Stephen Ward. Een rijke kwakzalver die toute London tot zijn cliëntèle mocht rekenen. Verder schilderde hij wat en organiseerde hij ondeugende parties. Bij die gelegenheden gaven niet alleen Christine en nog een heule rits andere meisjes uit de lagere klassen zich bloot, maar ook de aanwezige hoge tot zeer hoge heren. Soms met een stropdas om hun fluit om het een beetje deftig te houden. Daar tussendoor liep een bloterik met een masker, die in was voor allerlei aparte spelletjes als het maar geen halma was. Heel gezellig dus allemaal en ook heel prettig voor het prentenboek van Stephen’s geheime werkgever: MI 5.
    Tot zover een in de loop der jaren driftig uitgemolken verhaal. Maar recentelijk kwamen wat details bovendrijven over een van die andere meisjes die wat minder gezellig zijn. Dat was Ronna Ricardo. Een Iers meisje dat in haar jeugd zwaar was gekoeieneerd en toen ze oud genoeg was de benen nam. Ze belandde in de luxe glijbaanwereld en had dure partners. De laatste was een van de hoogste mieters uit het Amerikaanse kernbomprogramma van wie zij een kind kreeg en een leuke bankrekening. Ze dacht aan een serieuze toekomst, maar meneer bleek keurig getrouwd te zijn en Ronna kreeg van Amerikaanse houwdegens het dringend advies verder haar muil te houden. Maar dat deed ze niet. Een insider uit die tijd:

    “Ronna Ricardo, met wie ik in die tijd heel close was, vertelde me een paar dingen over rituele sex met koters door loge-leden uit de allerhoogste kringen. Zij leverde jonge meisjes aan de man met het masker, maar nooit onder de 15/16 jaar. Zijn voorkeur ging helaas uit naar meisjes onder de twaalf. Maar daarvoor had hij andere leveranciers. Ronna probeerde samen met Stephen Ward foto’s te maken van deze praktijken, maar de security rond de man met het masker was te strak en de camera’s van die tijd te onhandig. Ze kende een meisje van tien dat na een van die seances door de politie naar het ziekenhuis werd vervoerd en daarna gewoon verdween. En dan liepen er nog geruchten over een weeshuis in Ierland (Ronna onderhield contacten met de IRA) waar speciaal daarvoor uitgekozen heren alles met koters konden doen wat ze wilden, soms zelfs langzaam ter dood brengen. Daarbij werden ze wel gefilmd en later met die snuffmovies gechanteerd”.

    Waar hebben we dit soort zaken al eens eerder gehoord? Jersey, Gent, Sint-Genesius- Rode, Dordrecht, Estoril. Etcetera etcetera. Maar de enigen die sneuvelen voor het publieke front zijn badmeesters, elftalleiders, gymleraren en meer van dat soort kluivenduikers. Nooit hoge flikkers. Hoe zou dat nou komen, zou je zeggen. Stay tuned.

    Doen we!

    Zie voor de hele serie deze VETTE LINK

  • JDTV:

    hoi bou en eheu,

    Hier eindelijk de link naar de laatste faits divers playlist.
    http://www.youtube.com/user/JDTVbyKat#grid/user/2BE842B583DC155B

    bedankt voor jullie hulp!

  • Eheu:

    Beste JDTV: Ik zie dat ie nu compleet is. Prachtig. Je vergist je alleen in de titel: het is ‘Het dossier van de schande’, die faits divers uitzendingen heb ik ook vertaald, dat klopt. Graag Veel werk maar graag gedaan, dus kleine moeite 😉
    Groet

    Eheu

  • mr. drs. BOU:

    Mijne heren,

    Nog even en deze nieuwe reportage staat ook op BOUblog. Mijn dank is groot. Maar zoekend naar de belangrijkste links voor de achtergrond, ontdekte ik dat het Dutroux-archief van ISGP verdwenen is. Gelukkig heeft de maker iedereen opgeroepen om er een kopie van te maken. Het komt dus wel weer goed. Maar het zegt wel iets, of het roept wel weer veel vragen op!!!

  • […] Zie ook: Marcel Vervloesem en de Zandvoortse Kinderporno […]

  • Eheu:

    Ook het tweede deel van deze faits-divers uitzending (door mijzelf vertaald) staat nu op mijn Vimeo-pagina: ‘Kindermisbruik-netwerken’:

    PS : ik zie trouwens Bou dat jij bij deze film en bij het eerste deel ervan op een andere pagina helemaal geen titel geeft. Is ook weer niet zo belangrijk allicht, maar kan ook weer wel handig zijn: Deel I van die Faits-Divers uitzending van de Frans Belgische tv uit ’98 (over de achtergrond van Dutroux zeg maar) heet ‘filières pédo-video’ ofwel ‘kindermisbruik-netwerken’ , en dit 2de deel heet ‘réseaux pédophiles’ of te wel ‘kindermisbruik-netwerken’.

    Ik zet zo gauw mogelijk nog meer films over dit thema die ik zelf vertaald heb op m’n vimeo-page.

    Groet

    Eheu

    • Eheu:

      Sorry: de in het Nederlands vertaalde titel van het eerste deel van dat programma is uiteraard “kinderporno-netwerken” (een mens zou wegens minder confuus kunnen raken)

      En Proost! iedereen ook, natuurlijk.

      Eheu

  • mrpettjo:

    Britse BBC medewerker gelinkt met Nederlandse kinderporno *Update

    Update: commentaar Marcel Vervloesem

    Uiteindelijk zal men kleur moeten bekennen . Reeds in 1998 werd Nederland gewezen op de kinderpornohandel en toestanden in het dossier Zandvoort. Iedereen wist dat een gedeelte van de kinderpornobestanden in het bestand Zandvoort afkomstig was uit Engeland. Denken we maar o.m. aan Gerry Laffy. Het is bekend dat Britten in Amsterdam en Rotterdam tal van bedrijfjes en constructies hadden opgericht om kinderen te misbruiken en te verhandelen. Iedereen wist dat ook de Britse kinderontvoerder Spinks zijn bordeel hield in Amsterdam; net zo goed als men wist dat een andere Brit een bedrijfje had op de Ruysdaelkade waar Duitse kinderen naartoe werden gesluisd. Toch werd er niets gedaan! Nu wordt steeds meer duidelijk hoe groot de omvang van dit alles is. Nederland was immers een paradijs op dit gebied.

    Wat men nu in de media brengt wist de Nederlandse en Belgische Justitie dus al in 1998. De dossiers Temse- Madeira en de zaak Zandvoort hadden toen immers al meer dan voldoende aangetoond. Tal van Britse pedofielen waren immers naar Nederland afgezakt door het gedoogbeleid dat er heerste. Ze hebben in de grote steden tal van bedrijfjes, bars, film en fotostudio’s, reiskantoortjes, hotelletjes en bordelen opgericht om kinderen te kunnen misbruiken, aan te bieden te filmen en fotograferen. In 1998 was dit alles netjes door de Werkgroep Morkhoven in kaart gebracht en aan de justitiediensten overgemaakt, inclusief de namen en akten van die bedrijfjes. Er werd geen gevolg op gegeven, zelfs niet toen een Britse kinderontvoerder actief werd. Intussen kon zelfs een handel met Duitse kinderen opgestart worden zonder dat de overheden ingrepen. Toen in 1998 de Werkgroep Morkhoven de adressenbestanden van Zandvoort overdroeg aan justitie, bleek hoeveel personen er ook uit Engeland op voorkwamen en tal van Engelse kinderen in het Zandvoortbestand waren opgenomen. Niets mocht baten. Volgens de overheden was er geen vuiltje aan de lucht. Het wordt alsmaar duidelijker hoe groot de kwestie is en wat er al die jaren verwaarloosd werd. Hoe jammerlijk het ook klinkt.

    http://martinvrijland.com/2014/01/27/britse-bbc-medewerker-gelinkt-met-nederlandse-kinderporno/

Laat een reactie achter

Recente reacties