Archief
Artikelen

Onlangs stond op BOUblog een documentaire die in april 1998 werd uitgezonden door het Franstalig Belgische programma Faits Divers: ‘filière pédo-vidéo’, oftewel: kinderporno netwerk. Het ging over een internationale groep producenten van kinderporno, die opereerde vanuit het Belgische stadje Temse. De kinderen werden geronseld op Madeira, maar ook in België. Marcel Vervloesem en zijn Werkgroep Morkhoven speelden een belangrijke rol in de strafrechtelijke vervolging van dit pedo-criminele netwerk. In september 1998 zond Faits Divers een vervolg uit op deze reportage, over de kinderporno die was aangetroffen in Zandvoort en die door de Werkgroep Morkhoven aan het licht was gebracht.

In 1993 verdween in Berlijn de 12-jarige Manuel Schadwald. Nadat hij was gesignaleerd in een jongensbordeel in Rotterdam, begon de politie aldaar aan een onderzoek naar Lothar Glandorf, de eigenaar van dat bordeel. Over dit zogenaamde HIK-onderzoek heeft Netwerk op 20 april 1998 een reportage uitgezonden. Lothar Glandorf werd veroordeeld tot enige jaren gevangenisstraf en een zekere Joris tot 240 uur taakstraf, maar het vonnis tegen deze top-ambtenaar is nog steeds niet boven water.

In 1996 begon in België de affaire Dutroux. Verscheidene vrouwen getuigden over een netwerk van zeer sadistische kinderverkrachters. Toen zij verklaarden dat ook hooggeplaatste personen deel uitmaakten van dit netwerk, werd het onderzoek zo gedwarsboomd, dat alle klanten van Dutroux buiten schot bleven.

Hoewel het netwerk Temse Madeira los stond van dat rond Dutroux, was heel België zich nu zeer bewust van het bestaan van pedo-criminaliteit. Vandaar dat ook de Temse Madeira zaak aandacht kreeg. Duidelijk is ook de methode die Vervloesem hanteerde: een zaak werd eerst zorgvuldig onderzocht, waarbij Vervloesem contact legde met mensen uit het netwerk en zo steeds meer te weten kwam. Als hij ten slotte het ultieme bewijs in handen had, waarschuwde hij de justitie, zodat deze kon overgaan tot strafrechtelijke vervolging. In de zaak Temse Madeira heeft dat echter 5 jaar geduurd!

Vervloesem wist ook Robbie van der Plancken op te sporen. Toen hij hem benaderde met vragen over Manuel Schadwald, wilde deze hem wel te woord staan. Met Lothar Glandorf had hij kennelijk reeds in 1992 ruzie gekregen, maar hij was nu bevriend met Gerrie Ulrich, die in Zandvoort woonde. José Dessart, de maker van de documentaire ‘filière pédo-vidéo’, mocht hem interviewen, Vervloesem was daarbij. Na afloop van dit interview kwam Ulrich naar hen toe en Vervloesem wist ook zijn vertrouwen te winnen. Niet lang daarna overhandigde Ulrich hem wat diskettes en CD-roms met de meest weerzinwekkende kinderporno.

Niet lang daarna werd Ulrich in Italië vermoord door Robbie van der Plancken. Na zijn dood bleek dat hij in Zandvoort een bedrijf runde dat via internet kinderporno verspreidde. Op 15 juli 1998 vertoonde NOVA beelden uit de diskettes die Ulrich aan Vervloesem had overhandigd, waaronder een peuter die anaal verkracht werd. De publieke verontwaardiging was groot en het pedo-netwerk bleek internationaal. De politie van Kennemerland kondigde een grootscheeps onderzoek aan, maar reeds 10 dagen later, op 25 juli, bleek het alleen nog maar te gaan om veel ophef en weinig feiten! Boze tongen beweren dat op een van de foto’s Frits Salomonson stond, in gezelschap van prins Claus. De zaak verdween in elk geval in de doofpot, maar op de website van het NRC staat nog een archief. Daar vindt men ook een overzicht van de belangrijkste personen uit het kinderporno-netwerk.

Faits Divers, september 1998 is Nederlands ondertiteld en duurt een uur.

Bekijk deze reportage op YouTube.

Met dank aan de mensen die deze video hebben ondertiteld!

Ceterum censeo Joris D. strafrechtelijk… wordt vervolgd.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

28 Reacties op “Marcel Vervloesem en de Zandvoortse Kinderporno”

Laat een reactie achter