Archief
Artikelen

Nadat de getuigenis van Sibel Edmonds voor de Ohio Elections Commission was vrijgegeven, bleef het in de media verrassend stil. Dat de media in Nederland zwegen, zou nog begrijpelijk zijn. Het gaat immers over Amerikaanse toestanden, hoewel wat Edmonds vertelt bepaald geen Amerikaanse kattenpis is. Haar onder ede afgelegde verklaring gaat over omkoping, chantage, internationale drugshandel, het illegaal verhandelen van atoomgeheimen en het beïnvloeden van het stemgedrag van volksvertegenwoordigers. Zij noemde met name een aantal zeer hoge politici als betrokkenen in dit complot van Turkse en Israëlische geheime diensten. Ook zou haar getuigenis veel oud nieuws bevatten, ware het niet dat alles wat ze vertelde tot op heden glashard werd ontkend. Van de foto’s op haar website staat reeds sinds 2007 de volgende collage op YouTube:

Everybody knows!

Men zou verwachten dat er naar deze personen een grondig onderzoek zou worden ingesteld, maar niets hoor! Zelfs haar getuigenis onder ede werd doodgezwegen door de main stream media. Die oorverdovende stilte is nu doorbroken. Het maandelijkse tijdschrift American Conservative heeft in het reeds verschenennovembernummer een interview geplaatst van Philip Giraldi met Sibel Edmonds. Giraldi heeft zich al eerder verdiept in de zaken die Edmonds naar voren bracht, zoals ook blijkt uit dit artikel uit 2006. Daarin wordt kort maar krachtig samengevat wat Edmonds vertelde, maar de namen van de meeste beschuldigden ontbreken nog. In haar getuigenis heeft Edmonds wel namen genoemd.

In het interview in The American Conservative onthult ze nu nog meer namen en feiten. Een Engelstalige analyse staat reeds op Bradblog. Het gesprek gaat eerst over Marc Grossman, voormalig ambassadeur in Turkije (1994-1997) en later de derde man in de Amerikaanse politieke hiërarchie. In Turkije werkte hij samen met Douglas Dickerson, de man van de Turkse collega van Edmonds, die haar tot spionage probeerde te verleiden. Na het Susurluk-ongeval werden zij beiden overgeplaatst, aldus Edmonds: “Grossman and Dickerson had to leave the country because a big investigation had started in Turkey.” Ook de Turk Mehmet Eymür, die in de criminele connecties van de Turkse regering een grote rol had gespeeld, moest vluchten en ook hij was welkom in de VS. Maar zelfs Abdullah Catli, de topcrimineel die omkwam in het Susurluk-ongeval, was altijd welkom in de VS! Hij had zich gevestigd in Chicago…

Begin 1997 was Grossman terug in de VS, hij kreeg een hoge positie in het Congres en gebruikte die om de Turkse regering te voorzien van geheime informatie en zo voort, waar hij goed voor betaald kreeg. Via hem kregen de Israëlische en Turkse spionagediensten ook greep op andere congresleden: “The top person obtaining classified information was Congressman Tom Lantos. A Lantos associate, Alan Makovsky worked very closely with Dr. Sabri Sayari in Georgetown University, who is widely believed to be a Turkish spy. Lantos would give Makovsky highly classified policy-related documents obtained during defense briefings for passage to Israel because Makovsky was also working for the American Israel Public Affairs Committee (AIPAC).” En AIPAC verkocht de informatie weer door, o.a. aan Pakistan.

In het Pentagon gebeurde intussen ongeveer het zelfde, waarbij met name worden genoemd: Richard Perle en Douglas Feith. Zij gingen op zoek naar de persoonlijke zwakheden in medewerkers van het Pentagon, die aldus chantabel werden gemaakt en geheimen prijsgaven. Sommige van hen werkten ook voor de RAND Corporation, een grote speler in de wapenindustrie. De geheimen werden doorgespeeld naar de groep van Grossman, die voor zijn spionagewerk goed betaald kreeg.

Feith en Perle kregen volgens Edmonds niet betaald voor de spionage, maar zij hadden hun eigen doel: Irak en de olie! Samen met Paul Wolfowitz bespraken ze reeds in de zomer van 2001 met de Turkse ambassade hun plannen om Irak te veroveren en te verdelen: het zuiden naar Groot Brittannië en de rest naar de VS. De Turken wilden meewerken als zij dan zelf het Koerdische noorden van Irak zouden krijgen. Intussen onderhandelden Brent Scowcroft, Baker (?), Richard Armitage en Grossman onafhankelijk van Perle, Feith en Wolfowitz eveneens met de Turken over Irak. Dit alles vond plaats voor 11 september 2001.

Nog voor Grossman in 1997 begon met zijn spionagenetwerk, bestond er reeds een ander netwerk, dat zich centreerde rond een in Turkije geboren professor in de kernfysica. Hij zorgde er voor dat studenten stages konden lopen op plaatsen waar ze toegang hadden tot geheime informatie. Edmonds zegt: “In exchange for the information that these students would provide, they would be paid $4,000 or $5,000. And the information that was sold to the two Saudis in Detroit went for something like $350,000 or $400,000.”

De corruptie strekte zich ook uit tot het Congres, waar bij voorbeeld Dennis Hastert in het netwerk zat, maar al eerder ook Bob Livingston en Dan Burton door de FBI werden gevolgd. Later werd Tom Lantos aan de lijst toegevoegd. Ook bleek dat Feith en Perle nauwe banden onderhielden met de Israëlische Ambassade. Maar door het Monica Lewinsky schandaal werd het onderzoek naar deze zaak door de FBI in Washington op een laag pitje gezet.

De kern van het netwerk lag echter niet in Washington, maar in Chicago! Daar werd het onderzoek door de FBI wel voortgezet. Congresleden voor Illinois, de staat waarin Chicago ligt, waren speciaal het doelwit van de Turkse lobby. De Turkse topcrimineel Catli was ook gevestigd in Chicago…Dit werpt eveneens wat meer licht op de beschuldigingen van David Krikorian aan het adres van Jean Schmidt. Maar Edmonds noemt in dit verband ook de naam van het vrouwelijke congreslid dat met lesbische seks chantabel werd gemaakt: Jan Schakowsky, een Democratische politica uit Illinois. Haar man, Robert Creamer, zou ook chantabel gemaakt kunnen zijn.

Geraldi vraagt haar vervolgens naar de banden van bin Laden met de CIA. Het antwoord is verrassend: men sprak altijd van de bin Ladens, dus in het MEERVOUD! Edmonds zegt: “So these conversations, between 1997 and 2001, had to do with a Central Asia operation that involved bin Laden. Not once did anybody use the word “al-Qaeda.” It was always “mujahideen,” always “bin Laden” and, in fact, not “bin Laden” but “bin Ladens” plural. There were several bin Ladens who were going on private jets to Azerbaijan and Tajikistan. The Turkish ambassador in Azerbaijan worked with them.” En: “From Turkey, they were putting all these bin Ladens on NATO planes. People and weapons went one way, drugs came back.” Een hele groep uit de familie bin Laden deed hier dus aan mee! De Amerikaanse regering was daarvan op de hoogte. De drugs gingen in NAVO-vliegtuigen naar België en van daar naar Engeland en de VS, vaak ook weer met militaire vliegtuigen, maar ook in de koffers van Turkse diplomaten.

Tot zover de War on Terror en de War on Drugs! Tot slot vraagt Giraldi haar of dit onder president Obama zal veranderen. Edmonds denkt van niet, zelfs in tegendeel! Volgens haar heeft deze voormalige senator van Illinois nauwe banden met Chicago. Ook pleit hij voor geheimhouding van allerlei zaken. Wellicht maakt deze president dus zelfs deel uit van de kliek!

Sibel Edmonds: I assumed the enemy was foreign

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

5 Reacties op “Wie is bang voor Sibel Edmonds?”

Laat een reactie achter

Recente reacties