Archief
Artikelen

Naar Polen voor 100 zloty!

Op 3 september jl. is dhr. Essen definitief veroordeeld tot overlevering aan Polen, om daar te worden berecht voor een vermeende corruptie, te weten een poging tot omkoping in mei 2002 (7 jaar geleden!) met 100 zloty (21 euro!) van een cipier te Bydgoszcz, waar de nu opgeëiste persoon toen in voorarrest zat. Uit het pleidooi van mr. Knoops voor de Internationale Rechtshulp Kamer te Amsterdam bleek reeds dat het hier om een misverstand gaat.

Dhr. Essen, een tuinder, had met twee Nederlandse compagnons in Polen een agrarisch bedrijf opgezet, dat in 2002 failliet ging, waarna dhr. Essen in Polen werd gearresteerd op verdenking van malversaties. Omdat zijn vrouw aanvankelijk niet werd geïnformeerd hoe ze geld op zijn gevangenisrekening kon storten, heeft ze hem 100 zloty gestuurd, waarop hij aan een bewaker vroeg om het geld op zijn rekening te zetten. De bewaker begreep hem verkeerd, maar uit het feit dat het geld een paar maanden later inderdaad op zijn rekening is gestort, blijkt dat het misverstand was opgelost!

Wat op zijn arrestatie in Polen volgde, is ook een soort kafka, want dhr. Essen spreekt geen Pools. Hij was slechts verantwoordelijk voor de productie, dus niet voor het financiële beleid van de onderneming. Bewijzen van zijn onschuld, onder andere blijkend uit de financiële administratie, verdwenen echter spoorloos na overhandiging aan het Poolse OM. De machines die reeds in beslag genomen waren door de belastingdienst, bleken in de aanklacht zogenaamd te zijn verduisterd door dhr. Essen. Wat betreft corruptie heeft Polen een naam hoog te houden, maar iemand die de taal niet verstaat, wordt wel erg gemakkelijk tot doelwit en tot slachtoffer gemaakt.

Omdat dhr. Essen in de Poolse gevangenis ziek werd, terwijl er geen enkel uitzicht was op het einde van zijn voorarrest, heeft hij een valse bekentenis ondertekend. De Poolse officier van justitie had hem beloofd dat hij dan vrij zou komen, maar dat bleek niet waar. Pas na 11 maanden voorarrest kwam dhr. Essen op borgtocht vrij en later is hij op grond van die valse bekentenis twee maal bij verstek veroordeeld tot in het totaal ruim 2 jaar effectief. In het EAB wordt nu ten eerste gevraagd om overlevering om die straffen ten uitvoer te leggen, maar volgens art. 6 lid 2 Ovl. kan dat niet: “Overlevering van een Nederlander wordt niet toegestaan indien deze is gevraagd ten behoeve van de tenuitvoerlegging van een hem bij onherroepelijk vonnis opgelegde vrijheidsstraf.” Daarom is aan het EAB nog een delict toegevoegd, te weten die vermeende corruptie met 100 zloty.

Een overlevering op grond van dit flinterdunne, uiterst doorzichtige bagatel, lijkt duidelijk in strijd met art. 11 Ovl.: De overlevering wordt niet toegestaan in gevallen, waarin naar het oordeel van de rechtbank een op feiten en omstandigheden gebaseerd gegrond vermoeden bestaat, dat inwilliging van het verzoek zou leiden tot flagrante schending van de fundamentele rechten van de betrokken persoon, zoals die worden gewaarborgd door het EVRM.

Art. 3 EVRM zegt: Verbod van foltering

Niemand mag worden onderworpen aan folteringen of aan onmenselijke of vernederende behandelingen of bestraffingen.

De situatie in de Poolse gevangenissen is echter zo erbarmelijk, dat er voortdurend sprake is van een onmenselijke en vernederende behandeling. Hoewel de Europese norm voorschrijft dat iedere gevangene recht heeft op 6 vierkante meter leefruimte, hebben gevangenen in Polen slechts anderhalf tot twee vierkante meter celruimte per persoon, waarbij ze met 8 tot 10 man in een cel zitten. Daar verblijven ze dan minstens 23 uur per dag! De overvolle cellen met gammele stapelbedden, het gebrek aan frisse lucht en hygiëne, het ongezonde en onsmakelijke voedsel, de grimmige bewakers, het ontbreken van adequate medische zorg en de afwezigheid van iedere vorm van ontspanning, maken de detentie tot een langzaam maar zeker ziekmakende vorm van foltering. Het aantal pogingen tot zelfmoord is in de Poolse gevangenissen dan ook schrikbarend hoog. De ervaringen van Robert Hörchner spreken daarbij boekdelen!

Art. 6 EVRM zegt: Recht op een eerlijk proces.

Dit zogenaamde 100 zloty-corruptie-EAB is zo doorzichtig, dat dhr. Essen zeker geen eerlijk proces kan verwachten. Een misverstand van 7 jaar geleden wordt aangekruist als “corruptie”, een van de misdrijven waarvoor het vereiste van dubbele strafbaarheid niet geldt. Corruptie is immers als delict opgenomen in de lijst van het Kaderbesluit. In Nederland zal men niet worden vervolgd wegens “poging tot omkoping” met 21 euro, maar in Polen kan een dergelijk “delict” leiden tot een langdurig voorarrest, dat kennelijk meestal na een klein jaar met een borgsom kan worden afgekocht. Omdat dhr. Essen reeds (ten onrechte en bij verstek!) veroordeeld is, kan men in Polen echter ook overgaan tot tenuitvoerlegging van de gevangenisstraf! Een dergelijk oneigenlijk gebruik van het EAB lijkt in dit geval zelfs voorzienbaar.

We hoeven dit Poolse EAB maar even tegen het licht te houden, om in te zien dat het in alle opzichten onredelijk is. Het vonnis van de Internationale Rechtshulpkamer (IRK) luidt echter, kort samengevat:

Overlevering wordt gevraagd van een Nederlander voor het uitzitten van twee onherroepelijke vrijheidsstraffen. Hiervoor wordt de overlevering geweigerd. Overlevering wordt toegestaan voor vervolging van nieuw feit (“corruptie”). Verweren gevoerd ten aanzien van artikel 7, eerste lid, a, sub 1 OLW, een onschuldverweer, artikel 11 OLW (overschrijding redelijke termijn, geen eerlijk proces te verwachten, schending proportionaliteitsbeginsel) humanitair verweer. Alle verweren zijn verworpen.

Aldus wordt dhr. Essen overgeleverd aan Polen op grond van een door en door corrupt EAB, inhoudend een misverstand rond 100 zloty, hetgeen kan leiden tot langdurige detentie onder erbarmelijke omstandigheden. Het enige wat dhr. Essen nog restte, was een kort geding tegen de Staat, doch dit is geen vorm van hoger beroep, maar een oneigenlijke rechtsgang die de procedure alleen maar wat kan vertragen.

Het definitieve vonnis van de Haagse KG-rechter, rolnummer 353569 / KG ZA 09-996, gewezen op 3 september 2009 door mr. H.F.M. Hofhuis, volgt op een vorig vonnis waarin de voortvluchtige hr. Essen werd gesommeerd om zich binnen 2 dagen te melden bij het OM voor een psychiatrisch onderzoek, waaruit zijn detentieongeschiktheid zou moeten blijken. Aan zijn eerdere voorarrest in Polen heeft dhr. Essen namelijk een posttraumatische stressstoornis overgehouden, waardoor een hernieuwde detentie in Polen voor hem desastreuze gevolgen zou kunnen hebben. Omdat dhr. Essen weet (en vreest!) wat hem in Polen te wachten staat, heeft hij zich niet durven melden bij het OM. Een psychiatrisch onderzoek door het OM verschaft dhr. Essen immers geen enkele garantie dat hij daarna niet alsnog aan Polen zal worden overgeleverd… Dhr. Essen heeft weliswaar PTSS, maar hij is kennelijk nog niet helemaal rijp voor de psychiater.

Voor het eerst sinds Nederland in 1945 werd bevrijd van de Duitse bezetting, is nu een onschuldige Nederlandse tuinder ondergedoken uit angst voor deportatie naar Polen. Helaas zullen de Amerikanen of Canadezen ditmaal niet komen om deze onderduiker uit zijn benarde positie te bevrijden. Toch kan deze toestand niet blijven duren! Dhr. Essen is beslist geen crimineel of terrorist, terwijl het EAB toch bedoeld was om het internationale terrorisme en de zware criminaliteit te bestrijden. De daartoe vereenvoudigde procedure die zou moeten leiden tot een snellere rechtsgang, blijkt nu te leiden tot deze absurde en uiterst trieste situatie!

Van een vonnis van de IRK is volgens de Overleveringswet geen hoger beroep mogelijk. De Amsterdamse rechtbank kan dus vrijelijk besluiten tot schending van de mensenrechten, zonder dat een hogere instantie deze rechtbank kan terugfluiten. Ook hoeft de IRK het EAB slechts marginaal te toetsen, zodat men de feiten en omstandigheden rond het vermeende delict volledig buiten beschouwing kan laten. Inmiddels is dat door de uitspraak in de zaak Hörchner vaste jurisprudentie: bewijzen van onschuld doen voor de IRK niet ter zake. Een kort geding tegen de Staat biedt daarbij geen uitkomst, het is een lapmiddel dat slechts kan leiden tot uitstel. Deze wet biedt een door het buitenland opgeëiste persoon geen enkele garantie! Een beroep op het Europese Hof is evenmin mogelijk, omdat daarvoor eerst de volledige rechtsgang in het buitenland moet zijn doorlopen. Dank zij de huidige jurisprudentie kan iedereen worden overgeleverd aan willekeurig welk ander Europees land, zonder enig bewijs van schuld, en dat nog wel voor een bagatel!

De advocaat van dhr. Essen, mr. Knoops, heeft de voorzieningenrechter nog gevraagd om eerst het Europese Hof om een beschikking te vragen, dit met toepassing van de nieuwe prejudiciële spoedprocedure, omdat het hier slechts gaat om een bagatel. De rechter sloot zich echter aan bij de formulering van de IRK, dat het hier geen bagatelzaak betreft, omdat het geschonden rechtsbelang maatgevend zou zijn. Volgens mij is dat pure juridische flauwe kul! Het gaat om een misverstand rond 100 zloty, dat door een corrupte Poolse rechter wordt aangekruist als “corruptie”. Het EAB voor dhr. Essen is zo evident corrupt, dat deze overlevering zeker niet bijdraagt aan de bestrijding van de corruptie in Polen, maar deze corruptie daarentegen steunt en in stand houdt.

Opvallend in de zaak Essen is enerzijds het gemak waarmee een beroep op de mensenrechten werd verworpen, terwijl anderzijds de overeenkomsten met de zaak Hörchner pijnlijk in het oog springen: dezelfde Poolse rechter (mr. A. Bauk), dezelfde Poolse gevangenis (Bydgoszcz) en dezelfde Nederlandse officier van justitie (mr. H. Festen). Dezelfde krakkemikkige rechtsgang, die overigens geldt voor iedereen. En hetzelfde onrechtvaardige vonnis: overleveren! Met nadruk wijs ik nogmaals op het feit dat de onschuld van Robert Hörchner vast staat, terwijl hij na 10 maanden voorarrest in Polen op borgtocht vrij is en dus nog altijd in eerste instantie moet worden berecht! Pas daarna kan hij zich beklagen over de onterechte detentie en ook zijn borg terugvragen. Daarom schuift men in Polen dit soort zaken door naar de onderste bureaulade.

Als de Overleveringswet tot dergelijke resultaten leidt, dan moet die wet worden gewijzigd! Het resultaat van deze zogenaamde rechtsgang is namelijk in strijd met ieder gevoel of begrip van recht. Deze wet is ontworpen door Joris D., onze SG van justitie die keer op keer in opspraak raakte wegens (vermeende?) pedofilie, maar die met de Overleveringswet tevens blijk geeft van volslagen incompetentie, oftewel de afwezigheid van ook maar enig democratisch rechtsgevoel. De wet is in 2003 door de Kamers gejaagd door minister Donner, die zijn SG de hand boven het hoofd bleef houden, ook toen deze openlijk in de media werd beschuldigd van pedofilie. De huidige minister van justitie Hirsch Ballin doet precies hetzelfde, terwijl hij met zijn nietszeggende antwoorden op de Kamervragen over de zaak Hörchner de corrupte status quo alleen maar handhaaft. De Overleveringswet past echter volstrekt niet in ons rechtsbestel!

Binnen het huidige wettelijke kader is er geen enkele instantie die de IRK kan controleren en eventueel corrigeren. Dat daarmee de willekeur tot norm werd verheven, blijkt duidelijk uit de zaak Essen. Niet alleen zal er spoedig een oplossing moeten worden gevonden voor hen die van deze wet het slachtoffer zijn, maar van nog groter belang lijkt me dat die Overleveringswet wordt gewijzigd, zodat hoger beroep en cassatie mogelijk worden en er ook (summier) kan worden gekeken naar de onderliggende feiten. De overlevering zou moeten worden geweigerd bij duidelijke bewijzen van onschuld en eveneens bij een duidelijke corruptie in het EAB, zoals het verzoek tot overlevering voor een bagatel! Want naar Polen voor 100 zloty, dat kan echt niet in de Nederlandse rechtsstaat! Het is pure willekeur!

Ceterum censeo Joris D. strafrechtelijk… wordt vervolgd.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

8 Reacties op “Dhr. Essen veroordeeld tot overlevering aan Polen”

  • Jacqueline:

    Ach ja van Hofhuis moet je het hebben…

    BRON: Antecedentenregister

    HOFHUIS H.F.M. , geboren aug 1946 ; Dhr.
    NLRM 80 87 88/89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99/00
    Wetenschappelijk Medewerker Universiteit van Amsterdam 1 okt 1969
    Juridisch Medewerker Tweede Kamer 1 jan 1971
    Medewerker II. hoofd Bureau Secr.-Generaal Ministerie van Volkshuisvesting en Ruimtelijke
    Ordening 1 aug 1973
    Gerechtsauditeur rechtbank Utrecht 8 jul 1977
    Rechter-plaatsvervanger rechtbank Utrecht 2 sep 1978
    Rechter rechtbank Utrecht 16 jul 1979
    Vice-President rechtbank Utrecht 5 mrt 1985
    Coördinerend vice-President rechtbank Utrecht 16 jan 1995
    President rechtbank Den Bosch 27 nov 1996
    President rechtbank Den Haag najaar 2000
    Coördinerend vice-president senior Rechtbank Den Haag van 01-01-2002
    NU Den Haag Rechtbank President ; tegenwoordig Vice-President Senior
    TEVENS
    Redacteur literatuurkaartsysteem Nederlandse Jurisprudentie, bezoldigd
    Selecteur jurisprudentie van het tijdschrift Ned. Jurisprudentie
    Medewerker tijdschrift voor civiel rechtspleging
    Mentor docent cursus vonnissen maken
    Lid commissie aantrekken leden rechtelijke macht, bezoldigd
    Docent Stichting Studiecentrum rechtspleging, bezoldigd
    Docent PAO Universiteit Utrecht (cyclus nieuw recht) , bezoldigd
    03 feb 1997
    Voorzitter van de Kamer van Toezicht over de Notarissen en Kandidaat-Notarissen te Den Bosch (info november 2000)
    TEVENS [juli 2003]
    Lid bestuur Stichting Nederlands Arbitrage Instituut van 01-01-2002
    @OPM dat is vreemd: hij was al vermeld als Lid van het Algemeen Bestuur “Nederlands Arbitrage Instituut” in [november 1000]
    Docent Grotius Academie van 01-01-2002
    Docent Kluwer opleidingen van 01-01-1999
    Lid bestuur Nederlandse Vereniging voor Procesrecht van 01-01-1999
    Plaatsvervangend voorzitter College van Beroep Nederlands Instituut van Psychologen van 01-01-1999
    Medewerker Tijdschrift voor Civiele Rechtspleging van 01-01-1993
    Lid Adviesraad Stichting Studiecentrum Rechtspleging van 01-09-2002
    Kernredacteur Trema, Tijdschrift voor de rechterlijke Macht SDU Uitgevers/Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak van 01-01-2003
    Docent VSO opleidingen Katholieke Universiteit Nijmegen van 01-01-1998 tot 01-01-2002
    @OPM

    NCBJ: In mijn ervaring een kwalijke glibberige schurk die op zijn stoel zit niet voor recht, maar slechts voor het afdekken van machthebbers van de gevestigde orde. Verschuilt zich achter ontwijkende briefjes van naamloze griffiers.

  • mr. drs. BOU:

    Beste Jacqueline,
    Deze corrupte Overleveringswet geeft corrupte rechters alle mogelijkheden om te komen tot corrupte vonnissen. Ik denk dat geen zinnig mens zal vinden dat dhr. Essen moet worden bestraft met nogmaals een jaartje voorarrest in Polen, maar deze onzinnige rechters vinden van wel. Het leed dat ze daarmee aanrichten bij dhr. Essen en zijn familie, de angst en het verdriet van zijn kinderen, de financiële schade, het zal hen allemaal worst wezen. Dat deze “corruptie van 100 zloty” moet worden bestreden, dat komt volgens mij omdat de corruptie rond de overlevering van Robert Hörchner veilig onder de pet moet blijven. Als blijkt dat Robert Hörchner is overgeleverd aan Polen op verzoek van het Nederlandse OM, dan heeft dat uiteraard verstrekkende consequenties. Het gaat dan niet slechts om één rechter, maar ons hele rechtssysteem werkt dan niet meer.

    Volgens mij lijdt het OM aan vervolgingswaan!

  • bfptieman:

    dit is toch van de gekke in wat voor land leven wij eigenlijk??
    corrupte rechters die hun eigen volk uitleveren aan een land dat bijna middeleeuwse gevangenissen en bijbehorende corrupte rechtspraak normaal vind.
    waar blijft onze tweede kamer met een krachtig NEE tegen deze onzin (vast in slaap gevallen net als toen dat verdrag getekend werd)blijkt dat deze regering er absoluut niet is voor onze burgers,, een ander land zou dit nooit pikken.

    Mensen word wakker en doe iets voor het te laat is

  • Ranish:

    O mijn god, nu ik dit zo lees vrees ik het ergste.

    Mijn vader is opgepakt in Frankrijk naar verluid voor iets wat in 1995 gebeurd is in Polen (iets met fraude).
    Vervolgens is hij een maand geleden uitgeleverd aan Polen en hebben wij niks meer vernomen van hem.

    Ministerie van Buitenlandse zaken doet of zijn neus bloed en zegt steeds maar niks te weten of melden dat we worden teruggebeld, wat vervolgens niet gebeurd.

    Wij zitten met onze handen in het haar want we hebben geen idee wat we nu kunnen ondernemen.

  • mr. drs. BOU:

    Beste Ranish,
    Neem me niet kwalijk, maar ik dacht eerst dat je onze trol was. Dit bericht is zo ernstig, ik geloofde het eerst niet! Ik werd boos, omdat ik dacht dat Trollemans met de situatie spotte. Maar het is kennelijk bittere ernst!
    Mijn oprechte excuses en hoewel er niet veel is wat ik voor je kan doen, wil ik graag meer weten, zodat ik er iets over kan schrijven. Want als Polen bezig is om alle oude bekeuringen om te zetten in EAB’s, dan volgt er een epidemie! In Polen levert een gevangene uit West Europa immers geld op!
    Dat hele EAB klopt niet! Deze Europese wet leidt tot ernstige ongelukken! En er is helaas heel weinig wat men kan doen voor de slachtoffers…

  • Wakker:

    Een antwoord van de heer de Wit naar aanleiding van een e-mail
    van mij.

    Geachte mevrouw,

    De beantwoording van de vele vragen die ik stelde in de zaak Hörchner wettigt de verwachting dat vragen in de zaak van de heer Essen niet anders beantwoord zullen worden.

    De rechter heeft – in lijn met het standpunt van de minister – de argumenten van Mr. G.J. Knoops van de hand gewezen.

    Daarom zal de SP-fractie bij de behandeling van de evaluatie van het EAB/de Overleveringswet aan de hand van b.v. de zaak Hörchner en de zaak Essen de voor de hand liggende aanpassingen bepleiten. De vraag is wel of daar een meerderheid in de Kamer vóór zal zijn.

    Met vriendelijke groeten,

    Jan de Wit

    Tweede-Kamerlid voor de SP

    Mijn antwoord daarop:

    Geachte heer,

    Hoe kan je als een weldenkend mens
    niet voor de voorliggende aanpassingen
    zijn.
    Je wordt hier in Nederland momenteel
    als burger als een potentiële misdadiger
    beschouwd.
    De Europese rechten van de mensen
    worden hier in Nederland op vele vlakken
    en op grote schaal geschonden.
    De motieven zijn niet fraai.
    Totale controle over de burger, dat is
    wat deze overheid wil.
    Ik zal mij met hand en tand verzetten
    tegen deze praktijken.
    Het Nazi-tijdperk is weer terug.

  • Met Mr. H.F.M. Hofhuis heb ik ook zo mijn ervaringen mee. Eigenlijk met zijn zoon T.T. Hofhuis ook, lijkt ontzettend op z’n vader.(Zo vader.. zo zoon). D.w.z. dat de Antecedentenregister van Jacqueline kloopt precies, m.n. de laatste stukje.
    Mr. H.F.M. Hofhuis kan ook zo’n justitiele psychiatrisch onderzoek voor zijn zoon vragen! Het lijk mij op zijn plaats!
    .. Ik word misselijk voor zo rechters! Bah…

  • mr. drs. BOU:

    Dhr. Sjaak Essen is nog steeds vogelvrij en ondergedoken, maar het is hem gelukt om een redacteur van het NRC te overtuigen van de ernst van zijn zaak.

    Lees hier het hele artikel

Laat een reactie achter

Recente reacties