Archief
Artikelen

Op 16 februari 2009 heeft er reeds een artikel over Robert Hörchner in de Gazeta Pomorska gestaan. Dat is een groot landelijk dagblad in Polen, te vergelijken met onze Telegraaf. Hörchner was terug naar Polen gereisd, om de bewijzen van zijn onschuld in handen te krijgen. Een journalist van de Gazeta heeft hem toen geïnterviewd. Dank zij de webmaster van het Polen Forum is het artikel vertaald in het Nederlands. Zie hier het resultaat:

Robert Hörchner – de eerste Nederlander uitgeleverd aan Polen op basis van aanhoudingsbevel

Door Adam Wilma

Heel Nederland spreekt over Robert Hörchner. De gevangenis van Bydgoszcz, waarin hij zijn voorarrest doorbracht, werd het visitekaartje voor Polen, een pikzwart visitekaartje.

Eind jaren ‘90 stonden er koppen in de kranten over de gewelddadige ontvoering van twee Nederlanders. In het proces tegen Janusz U., een zakenman uit Bydgoszcz (voornamelijk bekend als ex-echtgenoot van Miss International) is gebleken, dat deze Nederlanders een loods hadden ingericht voor het verbouwen van marihuana.

De tijd die Hörchner in gevangenschap doorbracht, heeft bij hem een blijvende psychische schade aangericht. Over wat er in de gevangenis van Bydgoszcz gebeurde, sprak Robert Hörchner op de Nederlandse televisie.

Waarschijnlijk bedoelt de journalist Adam Wilma daarmee de uitzending van EenVandaag op 20 december 2007, toen Hörchner in Polen in de gevangenis zat. Dat zijn identiteit was gestolen door Jeroen van den O. uit Vucht, wist Hörchner toen kennelijk nog niet.

Wiet in de Champignonkelder

De Procurator linkt deze zaak aan Robert Hörchner, die samenwerkte met Janusz U. betreffende de invoer van naaimachines en het opstarten van naai-ateliers. De Nederlander zou de onderneming “ALBO BV” vertegenwoordigen, die betrokken was bij de productie van hennep in de voormalige champignon kwekerij in Osielsku.

De schuld werd op Hörchner geschoven door Janusz U., (van wie een lange lijst van beschuldigingen aanwezig is, met inbegrip van de deelneming aan gewelddadige criminaliteit), en een van de getuigen. Onder het bewijsmateriaal is ook het huurcontract.

“Ik heb er niets mee te maken,” zegt Robert Hörcher. “Ja, ik werkte samen met Urbański in de confectie industrie, omdat het uitstekend verdiende. Maar de zaak van de marihuana, en in het bijzonder de ontvoering van de Nederlander, was een schok voor mij. Onder het document dat ik zogenaamd zou hebben ondertekend, stond de naam “Harschner”, maar dat is iets anders. Op het moment dat het contract werd getekend, was ik in Nederland, waar ik het bewijs van heb, omdat ik die dag met mijn creditcard betaalde. Er is mij ook niets bekend over de firma ALBO BV. Ik hoorde er voor het eerst over tijdens de zaak.

De Nederlander duidt het spoor

De kwestie van de verantwoordelijkheid van Hörchner neemt de rechtbank in overweging, maar interessanter is de procedure die werd toegepast in Nederland.

“Het Openbaar Ministerie diende in 2000 een aanklacht tegen mij in en daarna gebeurde er een paar jaar niets,” zegt Robert Hörchner. “Ik heb geen brief ontvangen of telefoon gehad van het Poolse Openbaar Ministerie, ik was bang dat ik terecht moest staan, steeds als de telefoon ging.”

Andrzej Kiełbasiński, het hoofd van de afdeling economische criminaliteit, is van mening dat dit geen nalatigheid was: “Tot 2004, toen we de mogelijkheid kregen om een Europees aanhoudingsbevel uit te geven, konden wij in de praktijk alleen kijken naar een exclusief aanhoudingsbevel. Maar toen we de mogelijkheid kregen van een EAB, vroegen we om de uitlevering van mijnheer Hörchner. De mogelijkheid om mijnheer Hörchner eerder in het bureau van het openbaar ministerie te krijgen, moet nu worden beschouwd zuiver hypothetisch.

Het verschil tussen het Europese aanhoudingsbevel en een “exclusief aanhoudingsbevel” is gelegen in de bewijslast. Sinds 2004 mag de Nederlandse rechter niet langer toetsen of degene die wordt overgeleverd inderdaad een misdaad heeft begaan. De rechtbank toetst slechts marginaal, wat wil zeggen: ze kijken of het EAB geldig is. In het geval van Hörchner werd het bevel geldig verklaard, hoewel Hörchner kon bewijzen dat hij in Nederland was, toen het huurcontract in Polen werd ondertekend.

De zaak werd een precedent, want Hörchner was de eerste Nederlandse burger die naar Polen werd uitgeleverd op grond van het Europese Overleveringsbevel. Niet verrassend, zeggen de inspecteurs van Bydgoszcz tegen de Nederlandse media, maar over het tijdstip van uitlevering spreken de meeste bekende advocaten in het land van de tulpen.

Pikant detail is het feit dat de vermeende handelingen van Hörchner in Nederland niet als een misdaad worden beschouwd.

Over de Grens

De Nederlandse verdachte kreeg een escorte van drie Poolse officieren. Poolse wetshandhavers behandelden de Nederlander als een bezienswaardigheid, als een stuk rundvee.

“Op de luchthaven wachtte op mij een antiterroristische brigade met zwarte bivakmutsen. De hele aankomsthal had de gelegenheid om naar het spektakel van mijn overdracht te kijken,” vertelt Hörchner verontwaardigd. “In het tijdelijke centrum op de luchthaven in Warschau wachtte ik zes dagen om naar Bydgoszcz te worden overgeplaatst. Rond de afzettingen liepen bewakers met Herdershonden, de associatie was ondubbelzinnig.”

Het verblijf in Bydgoszcz beschreef Hörchner in de Nederlandse media als een hel: “Ze gaven mij koude thee. Er was geen toiletpapier, geen zeep, geen douche. Ik had niets om mij te scheren. Iets kopen kon ik ook niet, omdat ze mij mijn geld niet gaven.”

De Directeur van de onderzoeksgevangenis in Bydgoszcz ontkent de woorden van de Nederlander: “Hij had precies tot zijn beschikking wat de anderen hadden. De kwestie van apparatuur wordt geregeld door de voorschriften. Zelfs als de veroordeelden geen WC-papier of zeep meer hebben, hoeven ze daar maar om te vragen, omdat een deel van de arrestanten de voorkeur geeft aan hun eigen cosmetica.

Hörchner: “Maar hoe moet ik dat vragen, als geen van de bewakers Engels spreekt?! De enige uitzondering was een psycholoog, met wie ik ten slotte nauwelijks contact had.”

Schurft en gordelroos

Het was slechts het begin van de avonturen van Hörchner met de Poolse realiteit: “Na een tijdje merkte ik dat mijn huid op verschillende plaatsen rood werd. De jeuk begon, op verschillende plaatsen ontstonden er ronde vlekken. De jeuk was zo ernstig dat ik geen kleding kon dragen, ik kon de hele nacht niet slapen. De arts die mij onderzocht, schreef alleen vaseline en hydrocortizon voor, die op geen enkele manier konden helpen.”

Tijdens de eerste twee maanden die hij in hechtenis doorgebracht, werd Hörchner slechts eenmaal voorgeleid aan de openbare aanklager.

“Vorig jaar, op 26 juli 2008, kwam ik uit de gevangenis. Ik was uitgehongerd en zwaar depressief. Tot op heden ben ik nog onder behandeling van een psychiater. De Nederlandse dermatoloog was geschokt toen hij mijn huid zag. Voor het eerst zag hij een zover gevorderd stadium van schurft. Het duurde bijna een half jaar, voor ik weer was genezen,” zegt Hörchner.

De ellende van de Nederlander zagen miljoenen van zijn landgenoten in een televisie programma voor het beste tv-publiek. Hoe hij was behandeld werd in de grootste kranten beschreven.

“Tijdens het onderzoek overleed de man die de loods had verhuurd waarin Janusz U. cannabis produceerde, aan een hartaanval. Zijn vrouw zei voor de Nederlandse televisie dat ik de dood van haar man had veroorzaakt. Op die manier werd mij nog een misdaad in de schoenen geschoven,” zegt de Nederlander bedrukt.

De familie Hörchner voert aan, dat het verblijf in de Poolse gevangenis hem psychisch heeft gebrandmerkt. Hij heeft last van onbeheerste stemmingswisselingen en diepe depressies.

Alles opnieuw

Vorig jaar veranderde de rechter de juridische kwalificaties van de beschuldigingen. Vanaf dat moment werd Hörchner niet langer verdacht van een misdrijf, maar alleen van een overtreding. Het gaat niet naar de meervoudige kamer, maar naar de enkele rechter. Nog belangrijker is echter, dat hij na alle jaren die het proces duurt, weer in een gerechtelijke hoorzitting moet voorkomen … opnieuw.

Nog veel belangrijker, of toch op zijn minst een pikant detail, is echter dat Hörchner blijkt te zijn uitgeleverd op grond van een overtreding. Volgens het Europese Uitleveringsverdrag mag dit alleen op grond van een misdrijf. Zelfs de marginale toetsing door de Rechtbank van Amsterdam kan de toets der kritiek daarom niet doorstaan. Niet alleen komen nu de bewijzen aan het licht van de onschuld van Robert Hörchner, maar dit slachtoffer van identiteitsfraude werd kennelijk ook nog eens ten onrechte uitgeleverd!

De vervolging van Hörchner, die eind 1999 begon met de luizige vervalsing van een tapverslag, is nu uitgegroeid tot een wanstaltige olifant, maar nog altijd zonder lange snuit! Dit verhaal is dus nog lang niet uit…

Ceterum censeo Joris D. strafrechtelijk… wordt vervolgd.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

4 Reacties op “Robert Hörchner in de Poolse krant”

  • Wieteke:

    Duurde het echt een half jaar voordat Robert was genezen?!
    Moet eerlijk zeggen dat ik hier behoorlijk van schrik. Normaal gesproken ben je in 1 (uiterlijk 2) behandeling(en) genezen. Tijdsduur is 24 uur! Douchen, zalf aanbrengen en dit 24 uur laten intrekken.

    Hoe kan die directeur nu beweren dat Robert alles tot zijn beschikking had? Kan me niet voorstellen dat hij dit persoonlijk heeft gecontroleerd. Blijkt maar weer dat hij bij binnenkomst zo de cel is in gedonderd en dat er geen lijst aanwezig was waarop men noteerde wat (zeep, tandpasta en andere elimentaire zaken wat nodig is voor de dagelijkse ADL) aan hem is gegeven en ondertekend. Als die directeur geen invoerlijst heeft, dan kan hij niet bewijzen dat Robert dit heeft ontvangen.

  • BOU:

    Wieteke, Robert heeft tot een half jaar na zijn vrijlating nog geleden aan schurft in een ernstig stadium. Tot zover zijn liefdesleven… De hele cel (acht tot tien man) had dezelfde aandoening. Tot zover zijn nachtrust in Polen… En in Polen beweert de gevangenis-directie dat er niets aan de hand is. Er is veel aan de hand. Morgen meer daarover…

  • Wieteke:

    Weet je wat mij nog het meeste kwaad maakt? Dat weinig journalisten van bv de Volkskrant, Telegraaf of ’n t.v. programma daar een fatsoelijk en naar waarheid gerelateerd verslag van heeft gemaakt. Als je moet doen in Nederland met P.R. de Vries, dan zijn we laag gezonden!

  • Wieteke:

    sorry..gezonken! Mijn eigen compie is bij de reparateur en ik zit nu dus achter een onwennig laptopje met een nog onwenniger toetsenbord

Laat een reactie achter

Recente reacties