Archief
Artikelen

In de Zaterdags-bijlage van de Telegraaf van 20 juni staat een pagina-groot artikel over Robert Hörchner, geschreven door Ron Couwenhoven. Dit artikel staat helaas niet op Internet, maar alleen in de papieren editie. De kop luidt:
Aan Polen uitgeleverde Robert Hörchner lijkt slachtoffer van persoonsverwisseling: “Mijn identiteit is gepikt!”
Maar wie is dan de geheimzinnige man die huurcontract tekende en leiding gaf aan hennepkwekerij?


Het artikel van Couvenhoven begint met deze inzet:

Als eerste Nederlander werd hij uitgeleverd aan Polen, verdacht van een drugsdelict. Misdaadverslaggever Peter R. de Vries schilderde hem op 18 november 2007 in zijn tv-programma alvast maar af als een gewiekste crimineel. Maar een half jaar later herkende een hele stoet getuigen voor de rechtbank in Bydgoszcz Robert Hörchner niet als de man, die in hun stad de eerste hennepkwekerij in Polen had georganiseerd. De rechtbank liet hem op borgtocht vrij en Robert Hörchner keerde onder de schurft – en met een horrorverhaal over de Poolse bajes – terug in Nederland. Daar zette hij zijn nu al negen jaar durende gevecht tegen justitie onverminderd verder.

In het artikel staan allerlei onthullende details die nog niet bekend waren. Op het Juristencongres in maart in de RAI heeft Hörchner zijn onschuld reeds aangetoond. Hij werd het slachtoffer van identiteitsfraude: onder het huurcontract voor de loods waarin de wiet-plantage werd ontdekt, stond in blokletters de naam van een zekere Harschnera, in plaats van de handtekening van Hörchner. In de lezing die Hörchner hield, staat ook het volgende:

Zelfs de eigenaresse van de loods waarvan ik het bewuste contract zou hebben ondertekend, verklaarde dat ze mij niet kende en mij nog nooit had gezien. De Hörchner die zij wel kende en die bij de ondertekening van het contract aanwezig was, was volgens haar 1.75 m lang, ongeveer 35 jaar, hij had zwart kort haar, donkere ogen en een zwarte snor.

Tijdens het proces in Polen, zo blijkt uit de Telegraaf, verklaarde een stoet van getuigen dat Hörchner niet in de rechtszaal aanwezig was. De Hörchner die zij kenden, was een man met een zwarte snor etcetera… Deze man, een Nederlander in Polen, was voor Hörchner gemakkelijk te identificeren. Zijn naam is Jeroen van den O., directeur van een communicatiebedrijfje uit Vught, zo blijkt uit de Telegraaf. Hij is via Hörchner in contact gekomen met de hoofdverdachte, Janusz Urbanski, vlak voor Hörchner zijn zamenwerking met deze Urabansky verbrak. Jeroen van den O. leverde allerlei zaken aan Urbanski, die niets te maken hadden met communicatie, maar alles met een wiet-kwekerij. Een chauffeur heeft tijdens de rechtszitting in Polen zelfs verklaard dat hij in opdracht van Urbansky naar Tilburg reed om plantjes te halen bij een growshop. Ook hij kende de verdachte Hörchner niet.

Zou Jelle de Vries deze Telegraaf al hebben gelezen? In zijn uitzending van EenVandaag in december 2007 werd het volgende gezegd:

Hoffman: We hebben ons hele leven gespaard om die loods neer te zetten en hij heeft die loods en ons leven kapot gemaakt.
Poolse interviewster: Robert Hörchner zegt dat hij hier niets mee te maken heeft. Hij is hier nooit geweest.
Hoffman: Dat is niet waar. Hij heeft alles met mijn man geregeld.
Visser: Het leven van mevrouw Hoffman is kapot gemaakt. Haar man kon de stress niet aan en is overleden aan een beroerte. En toen kwam het stroombedrijf ook nog eens met een naheffing van 5.000 euro. De man verantwoordelijk, zo zegt ze: Robert Hörchner.
Poolse interviewster: Heeft hij zijn naam genoemd?
Hoffman: Niet bij mij. Ik bemoeide me daar niet mee, want ik was boos op mijn man dat hij überhaupt zaken met hem deed. Ik zag dat het foute boel was. Mijn man was blij dat hij wat zou verdienen. Maar zo zijn we uiteindelijk alles kwijt geraakt.

Voor een journalist van een actualiteitenrubriek is dit een zeer kwalijke zaak. Visser heeft zich volstrekt niet naar behoren afgevraagd of de dader inderdaad Robert Hörchner was. Mevrouw Hoffman deed zelf geen zaken met hem, ze kende zijn naam alleen van horen zeggen. Maar Visser had haar kunnen vragen: “Heeft u hem wel eens gezien?” Dan zou de aap onmiddellijk uit de mouw zijn gekomen, want Hörchner is 1.90 meter lang, blond en hij heeft geen snor. Voor het oog van niet-weldenkend Nederland was Hörchner toen reeds door het slijk gehaald door PR de Vries. Nu werd hij voor het oog van weldenkend Nederland ook nog eens indirect tot moordenaar verklaard door Jelle Visser van EenVandaag. Nadat Hörchner 10 maanden ten onrechte in een Poolse cel had gezeten, volgens de Telegraaf een horror-verhaal, kwam hij doodziek thuis in een land waar vrijwel iedereen hem nu aanzag voor een gewetenloze drugscrimineel.

In het programma van PR de Vries werd in verband met de XTC-zaak herhaaldelijk de zin gebruikt: “…volgens de recherche…” of: “…zo meent de recherche.” Daarbij werden dingen beweerd die in het strafdossier niet voorkomen. Uit het artikel in de Telegraaf blijkt nu, hoe dit mogelijk is. PR de Vries heeft deze valse informatie gekregen van een anonieme woordvoerder van de politie, maar Hörchner weet inmiddels wie deze politieman is. Het blijkt dezelfde rechercheur die verantwoordelijk was voor de vervalsing van het tapverslag waarop men Hörchner ooit probeerde te veroordelen. En Hörchner beschikt ook over het bewijs!

Vlak na de uitzending van PR de Vries, en wel op 30 november 2007, verscheen in het Katholiek Nieuwsblad een artikel van Henk Rijkers, waarin het volgende stond:

Kort daarvoor, ten tijde van de uitzending van Rondom 10 op 7 april jl., waarin de Hörchners een hoofdrol speelden, was KN benaderd door een goed geïnformeerde en duidelijk belanghebbende politiebron, dezelfde die later ook Peter R. de Vries zou benaderen.

Sindsdien heeft het Katholiek Nieuwsblad over de zaak Hörchner gezwegen, maar uit het artikel in de Telegraaf blijkt dat het telefoongesprek met deze rechercheur door de journalist van het Katholiek Nieuwsblad is opgenomen. Met deze zeer belastende geluidsband in zijn bezit is Hörchner naar de Afdeling Juridische Zaken van de politie Noord-Brabant gestapt, om aangifte te doen van het verstrekken van valse gegevens (die daarbij ook nog eens vallen onder het ambtsgeheim!) aan de media. Tot op heden heeft de politie niet gereageerd, maar dat komt nog wel… Ze zullen wel moeten!

Ceterum censeo Joris D. strafrechtelijk… wordt vervolgd.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

3 Reacties op “Robert Hörchner in de Telegraaf”

  • Wieteke:

    Soms is de website van Klokkenluider interessant en ik probeer alsnog de papieren editie van de Telegraaf, te bemachtigen

  • Als redacteur van de st. Sociale Databank Nederland heb ik veel informatie van Robert Hörchner en zijn vrouw Annelies gekregen en op de website gezet. Nog zie ik voor mijn ogen hoe Peter R. de Vries op een onbeschofte manier misbruik maakte van zijn macht als programmamaker op televisie en Annelies Pijnenborg karaktermoord pleegde en neersabelde als was zij een criminele handlanger van Robert. Die schandalige uitzending hebben wij nog in het archief, maar alle uitzendingen van PrdV over de XTC-affaire zijn bij SBS6 gewist !!! Waarom toch ???

    Naderhand is ook gebleken dat de rechtszaak om uitlevering te voorkomen aantoonde hoe laf de rechterlijke macht was om zich te verschuilen achter het uitleveringsverdrag dat minister Donner had ondertekend. Ing. Ad van Rooij van het EKC had de Hörchners bezworen dat uitlevering nooit kon plaatsvinden omdat niet aan alle wettelijke voorschriften was voldaan.

    Duidelijk was dat de politie die een frustratie had opgelopen bij het opsporen van de echte drugsorganisatie in het leegstaande pand van Hörchner er niet voor terugdeinsde om dan maar een zondebok te gebruiken om de kostbare opsporing alsnog te kunnen laten verklaren.

    Ik elk geval vindt u bij de SDN een uitgebreid overzicht van wat er rond deze XTC-affaire zich heeft afgespeeld op: http://www.sdnl.nl/xtc.htm

    R.M. Brockhus
    Westkade 227
    1273 RJ Huizen
    E-mail: sdn@planet.nl
    Website: http://www.sdnl.nl
    Tel. 035-5268153

  • Frans Szlapka:

    Vanaf het begin heb ik mij verbaasd over het gemak waarmee “justitie” een betrouwbare mensen als Robert en Annelies veroordeelden en dat nog steeds volhouden.
    Zie hier de betrekkelijkheid van het Nederlands recht, de toepassing van het basisbegrip redelijkheid en billijkheid, de verantwoordelijkheid van mesn naar mens.
    Wie neemt nu eindelijk eens de serieuze en betrouwbare eindverantwoordelijkheid en sluit het dossier af zoals het eigenlijk behoort?
    Robert en Annelies: nog even doorbijten.

    Frans & Liesbeth

Laat een reactie achter

Recente reacties