Obama, een mierzoete “moslim” in Caïro

Vorige week heeft president Obama een redevoering gehouden in Caïro, waarin hij toenadering zocht tot de Moslim-wereld. Luisterend naar zijn toespraak, begreep ik dat de gebruikelijke leugens van Bush nu waren ingeruild voor een moslim-vriendelijker pakket van meer van hetzelfde. Uit dat wat Obama zegt, maar vooral uit wat hij niet zegt, blijkt hij een betere leugenaar dan Bush. Zijn mierzoete woorden werden met gejuich ontvangen, als ware het honingkoek op het Suikerfeest.

Geen woord over de Israëlische slachtpartij op onschuldige burgers in Gaza, geen woord over de alles verwoestende, illegale bombardementen van januari. Nee, volgens Obama moeten de Palestijnen hun geweld tegen Israël opgeven. Nu is het tijd dat de Palestijnen hun land opbouwen (… maar helaas heeft Israël de import van cement verboden)! Israël moet van Obama wel stoppen met het bouwen van nieuwe nederzettingen (= luxe woonwijken) op Palestijnse grond, maar Egypte hoeft de grens met Gaza niet open te stellen voor de hulpgoederen die nu liggen te rotten in El Arish. Kortom: mierzoete woorden, iedereen blij, behalve de slachtoffers.

De oorlog van de VS tegen Irak heeft volgens Obama hoegenaamd niets te maken met olie… Geen woord over de ruim 1 miljoen burgerdoden in Irak en de wellicht 4 miljoen Iraakse vluchtelingen, welnee, in tegendeel! Volgens Obama zijn de mensen in Irak nu zelfs beter af, dan tijdens het regime van Sadam Hoessein.

En ja, natuurlijk 11 september, 11 september, 11 september! “These are facts to be dealt with.” Hoewel Obama de troepenmacht in Afghanistan wil verdubbelen, zegt hij dat de VS niet in Afghanistan wil blijven. En de reden dat de NAVO in Afghanistan oorlog voert, is volgens hem natuurlijk niet de olie en het strategische belang, maar 11 september, 11 september, 11 september!

Over de inmiddels 3 miljoen vluchtelingen in Pakistan rept Obama evenmin. Welnee, er zullen dollars worden geschonken, waarvan scholen en ziekenhuizen zullen worden gebouwd. Waar hebben we dat toch vaker gehoord? Irak? Afghanistan, Uruzgan en de Nederlandse opbouwmissie?

Na ruim een half uur begint Obama over Iran. Weliswaar geeft hij toe dat de VS in 1953 een staatsgreep pleegde in Iran, waardoor de democratische regering van Mossadeq werd vervangen door het schrikbewind van de Sjah, maar sinds de Islamitische revolutie van 1979 is het allemaal de schuld van Iran. Vreemd genoeg wordt alleen Iran genoemd in verband met nucleaire wapens. Waarom noemt Obama in dat verband niet Israël, of India en Pakistan? En de bombardementen met kernafval door de VS en de NAVO?

Dan begint Obama over de democratie. Iedereen moet kunnen leven naar zijn eigen ideeën. Vertel dat eens aan de talloze Amerikanen die nu leven in een “tent city”. En vrijheid van religie, vertel dat eens aan de Christen-fundamentalisten in de VS… En vrouwen-emancipatie, mooie woorden… Het meest griezelige is nog dat Obama niet, zoals Bush, een beroep doet op de Christelijke religie, maar voortdurend verwijst naar de Koran, wanneer hij spreekt over de vrede. Wanneer Obama werkelijk vrede wil, laat hij dan verwijzen naar het militair-industrieel complex, de wapenproducenten en de oorlogsprofiteurs. Deze bevinden zich niet in Caïro maar op eigen bodem, in de VS.

Obama spreekt in Caïro duurt 55 minuten.

Een transcript van deze toespraak staat hier.

Enkele kritische artikelen over deze mierzoete Moslim-toespraak van Obama verschenen reeds de volgende dag in Information Clearing House. Bij deze enige citaten.

Paul Craig Roberts in America’s Violent Extremism:

What Obama has really done is his speech is to accept responsibility for the neoconservative agenda of extending Western hegemony by eliminating “Muslim extremists,” that is, Muslims who want to rule themselves in keeping with Islam, not in keeping with some secularized, Westernized faux Islam.

Noam Chomsky in The Grim Picture of Obama’s Middle East:

In the background is the Obama administration’s goal, enunciated most clearly by Senator John Kerry, chair of the Senate Foreign Relations Committee, to forge an alliance of Israel and the ‘moderate’ Arab states against Iran. The term ‘moderate’ has nothing to do with the character of the state, but rather signals its willingness to conform to U.S. demands.

Patrick Martin in Obama in Cairo: A New Face for Imperialism:

In his speech in Cairo, Obama was playing the role for which he was drafted and promoted by a decisive section of the US financial elite and the military and foreign policy apparatus. This role is to provide a new face for US imperialism as part of a shift in the tactics, but not the strategy, of Washington’s drive for world domination.

OBAMA = CHANGE NOT TO BELIEVE IN.

Vandaag in Global Reseach een artikel van Prof. Peter Dale Scott:
Oil and Islam. Will America Shift Away from Its Past Unilateralist Policies? Obama’s Cairo Speech:

In stating that the American presence in Iraq has nothing to do with oil, Obama is following in the footsteps of the Republicans before him, such as Donald Rumsfeld, who on November 14, 2002 told CBS News that the U.S. plans for Iraq had “nothing to do with oil, literally nothing to do with oil.” As it became increasingly clear in 2003 that America would invade Iraq, neither Bush’s State of the Union Message nor Colin Powell’s address to the United Nations Security Council mentioned, even once, the word “oil.”

But we now know that in March 2001 Cheney’s Energy Task Force developed a map of Iraq’s oil fields, with the southwest divided into nine “Exploration Blocks.” One month earlier a Bush National Security Council document had noted that Cheney’s Task force would consider “actions regarding the capture of new and existing oil and gas fields.”

Stem of voeg toe aan :