Archief
Artikelen

De Tibetaanse samenleving zoals deze bestond voor de komst van de Chinezen, wordt door hedendaagse Westerse Boeddhisten vaak verheerlijkt als een paradijs van vrede en geluk. In feite was deze primitieve agrarische maatschappij zowel straatarm als feodaal. In de ogen van de socialistische historicus Michael Parenti was deze situatie verre van paradijselijk. In zijn artikel Friendly Feudalism: The Tibet Myth waarschuwt Parenti voor het idealiseren van het Tibetaanse Boeddhisme.

Uit zijn artikel blijkt dat Tibet voor 1950 een feodale theocratie was, die sterk leek op Europa in de Middeleeuwen. Aan de top van de hiërarchie stonden rijke kloosters en seculiere landeigenaren. Deze hogere klasse maakte slechts 5% uit van de bevolking, de rest verkeerde in slavernij en leed bittere armoede. Wie zich verzette tegen de hoge heren, werd gestraft met zware lijfstraffen, tot het afhakken van handen en het uitstulpen van ogen toe. De Boeddhistische religie gerechtvaardigde deze toestand als van hogerhand gegeven. De langdurige periode van vrede en stabiliteit kan daarom even goed worden geïnterpreteerd als een periode van rigide en totalitaire onderdrukking van de bevolking!

In de volgende video vertelt Parenti zeer in het kort, hoe de toestand in Tibet was, voor de komst van de Chinezen. Het verdient echter aanbeveling om zijn hele artikel te lezen. Ook wees een lezer van BOUblog me op een boek, waarin een interessant hoofdstuk staat over de Tibetaanse samenleving voor de komst van de Chinezen. Ook daaruit komt het beeld naar voren van middeleeuwse religieuze onderdrukking.

Michael Parenti – Tibet: Friendly Fuedalism? duurt 5 minuten.

Terwijl de Dalai Lama overal zijn boodschap predikt van een vreedzame oplossing voor Tibet en andere politieke conflicten, wordt de ware geschiedenis van Tibet verzwegen. Hoewel Tibet bij vlagen een grote mate van onafhankelijkheid kende, maakte het vanaf ongeveer 1200 deel uit van het Chinese Rijk. De onafhankelijkheid van Tibet begon pas in 1912 en deze is door China nooit erkend. Er is daarom ook een heel andere kijk op de Chinese bezetting mogelijk.

De komst van de Chinezen in 1950/1951 leidde voor de Tibetanen echter bepaald niet tot bevrijding. De politieke onderdrukking na de opstand van Tibet in 1959, gevolgd door het totale wanbeleid van de Culturele Revolutie (1966-1976), zou in Tibet hebben geleid tot ruim een miljoen doden op een bevolking van slechts zes miljoen. Michael Parenti trekt deze cijfers in twijfel, maar het effect van de Culturele Revolutie was ook in China rampzalig. In Tibet werden monniken gevangen gezet, kloosters met de grond gelijk gemaakt en oude geschriften verbrand. De boeren werden gedwongen om tarwe en rijst te verbouwen, in plaats van gerst, maar de oogst mislukte volkomen, waarop een hongersnood volgde.

De Chinese inval van 1950 was aanvankelijk wellicht slechts een geopolitieke, strategische zet. Als het onafhankelijke Tibet binnen de invloedssfeer van de VS zou komen, dan zouden ook daar Amerikaanse leger-basissen kunnen worden gevestigd. Maar het toen zo straatarme en achterlijke Tibet is eveneens rijk aan delfstoffen, die nu worden ontgonnen. De economie is de laatste decennia drastisch gegroeid, maar volgens de Tibetanen in ballingschap komt deze groei niet ten goede aan de oorspronkelijke bevolking. China beschouwt Tibet volgens hen als een wingewest, waar men de delfstoffen kan halen die nodig zijn voor de ontwikkeling van het moderne China.

Wikipedia zegt bij voorbeeld:

Begin jaren 60 begon China op een destijds strikt geheime locatie op het Tibetaans Hoogland met de ontwikkeling van kernwapens, waarbij een enorme milieuvervuiling ontstond en de gezondheid van Tibetaanse dwangarbeiders in gevaar kwam (Ziemer, 2001). Ook zou China andere landen hebben aangeboden in ruil voor financiële compensatie kernafval op te slaan in Tibet. Een andere bedreiging vormen de uraniummijnen in het gebied.

De Tibetanen, een volk met een eigen taal en cultuur, worden nu verdrongen door de talrijke Chinese immigranten. De oorspronkelijke bevolking krijgt economisch nauwelijks een kans. Tibetanen die protesteren, worden gearresteerd, gevangen gezet en gemarteld. Op vreedzame demonstranten wordt geschoten. Dit alles zien we ook in China, dat bepaald geen toonbeeld van mensenrechten vormt. Het zijn ook niet alleen de “elitaire” monniken die protesteren, al vormen zij wel de speerpunt van het Tibetaanse verzet.

Protest in Eastern Tibet 2008

Al Jazeera: Tibet riots -15 March 08

Chinese Police Open Fire on Tibet Protestors

New Protests in Tibet, 16 Dead

Gelukkig eindigt Michael Parenti zijn artikel met een kritische noot. Want hoewel China een economisch groeipercentage heeft van jaarlijks 8%, komt de nieuwe rijkdom slechts ten goede aan een klein deel van de bevolking. De kloof tussen arm en rijk groeit, het milieu is ernstig vervuild, de corruptie tiert welig, protesten worden hardhandig neergeslagen, vakbonden zijn verboden en in de fabrieken werken mensen 12 uur per dag voor een hongerloon. Parenti eindigt zijn artikel dan ook met deze zin:

If China is the great success story of speedy free market development, and is to be the model and inspiration for Tibet’s future, then old feudal Tibet indeed may start looking a lot better than it actually was.

Met dank aan Suze en Pitoemba voor hun kritische en informatieve comments.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

1 Reactie op “Een realistische kijk op Tibet”

  • BOU:

    Freek de Jonge blijkt ook niet zo blij met de Dalai Lama:

    De Dalai Lama is behoorlijk eng.

    Het spijt me te moeten zeggen dat de dalai lama niet heilig is. En ook niet altruïstisch, niet ascetisch, niet democratisch, niet tolerant en niet vrouwvriendelijk. Allerlei stromingen binnen het boeddhisme, waaronder het door de dalai lama beleden tantraboeddhisme, vertonen ongekend fanatieke, fundamentalistische en gewelddadige trekjes.

    Hij verwijst naar een andere site, waarop het boek van Victor and Victoria Trimondi staat: The shadow of the Dalai Lama. Op de site die Freek de Jonge noemt, staan vele links.

    Met zijn laatste zin ben ik het trouwens volkomen eens:

    Bevrijd Tibet van de Chinezen en de lama’s!

Recente reacties