Archief
Artikelen

Een paar dagen geleden plaatste ik een documentaire over de geschiedenis en de economie van Argentinië. In dat land leidde de politiek van privatisering en vrije markt economie in 2001 tot een gigantische inflatie, waarbij talloze fabrieken sloten en de middenstand werd weggevaagd. Een van de lezers wees me op een documentaire van Avi Lewis en Naomi Klein, waaruit blijkt wat er na 2001 in Argentinië gebeurde: The Take.

Drie jaar na de economische ineenstorting van 2001 zijn de arbeiders bezig om de gesloten fabrieken te kraken en de productie weer in gang te zetten. Tegelijkertijd zijn er verkiezingen gaande, waarin Carlos Menem, de man wiens politiek de economische crisis heeft veroorzaakt, weer kandidaat staat voor het presidentschap. Hoewel de fabrieken prima blijken te functioneren zonder de bazen en managers, probeert de gevestigde orde van politici en rechters deze fabrieken weer te sluiten. Daartoe kunnen zij beschikken over de politie, die is uitgerust met wapens, helmen, schilden en traangas.

De strijd om de fabrieken is daarom beslist niet gemakkelijk, maar wel hoopvol! Opvallend is het plezier dat de arbeiders in hun werk hebben, als ze de fabriek waarin ze werken zelf bezitten en besturen. Opvallend is ook de volharding waarmee ze de strijd voor hun eigen fabriek voortzetten. En opvallend is zeker ook de rol van de vrouwen in deze strijd! Hun confectie-fabriek staat model voor de door arbeiders bestuurde bedrijven.

In deze documentaire wordt Spaans gesproken, dat in het Engels is ondertiteld. Het commentaar is in het Engels.

The Take duurt een uur en 27 minuten.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

6 Reacties op “Argentinië: The Take 2004”

  • Zaphod:

    Leuk, je hebt ‘m gevonden en geplaatst. Wat mij nog bijstaat van/ wat ik (ondermeer) leuk vond aan die docu was dat de fabrieken e.d. behalve functioneerde en de deelnemers het leuk vonden dat ze het ook vooral leuker vonden dan voorheen. Ze waren trots op HUN toko op een oprechte wijze (niet op die gehypte wijze die je o.a. hier wel eens ziet). Het was ook een hoopvolle docu in die zin dat het goed de (onvermoede?) kracht van de mensen die ze ontwikkelde naar voren liet komen.

  • BOU:

    @ Zaphod,
    Zonder de bazen zijn mensen geen dwazen!
    Dank voor deze docu, dus!

  • BOU:

    @ Zaphod, dat vond ik ook! 🙂

  • Michel:

    Ik ben vorige zomer een paar maanden in Kroatië geweest en precies hetzelfde viel mij op in een aantal discussies met mensen die het communisme in dat land hebben meegemaakt.

    Vrijwel niemand vind het huidige systeem van kapitalistische uitbuiting werken. Het land wordt bestuurd door maffiosi, terwijl tijdens het bewind van Tito het er iets anders aan toe ging. Destijds had elke medewerker van een onderneming een aandeel in het bedrijf. Medewerkers hadden wat te zeggen in het bedrijf, en het leidde tot een industrieel wonder. Iedereen had werk en werd eerlijk behandeld. Managers verdiende nooit meer dan 3 keer het salaris van de minst betaalde medewerker.

    Nou ben ik verre maar dan ook verre van een communist, maar om nou te zeggen dat dit systeem gebaseerd op schulden en uitbuiting beter is…….ik zie het niet. Bedankt voor de docu, en voor een algemeen interessante blogsite.

    Michel

  • mr. drs. Bou:

    Een kleine Belgische reportage over Argentinië (duurt 10 minuten).
    Misschien gaan Griekenland en Spanje ook die kant op…

    • Gerrit:

      Deze reportage geeft goed oorzaak en gevolg aan, maar biedt helaas geen oplossing. De door het westen verguisde Chavez probeert een oplossing te zoeken door vitale bedrijven (opnieuw) onder staatsbeheer te brengen.Je ziet in Venezuela dan ook de armoede verminderen, ondanks dat ze ‘hier’ het tegendeel beweren.
      Ik begrijp nog steeds niet waarom de anti-kapitalistische landen niet gaan samenwerken en het geld afschaffen. Utopie? nee hoor, ten eerste is het geld ooit ingesteld als betaalmiddel, ten tweede is het geld in het bezit van een zeer klein groepje mensen die de economie van een land, zoals we in deze reportage zien, straffeloos kunnen maken of breken. Produceren naar behoefte en ruilhandel, we zien dit gelukkig op kleine schaal gaan gebeuren. Het zou het einde van de macht van de Rothschilds, Rockefellers, Widsors, Oranjes en zo betekenen.

Laat een reactie achter

Recente reacties