Archief
Artikelen

Nadat PR de Vries in een lasterlijke uitzending het SBS6-publiek wijs maakte dat Robert Hörchner een doortrapte drugscrimineel is en Jelle Visser in EenVandaag Hörchner zelfs indirect tot een moordenaar verklaarde, hebben de media over de zaak Hörchner een diep stilzwijgen in acht genomen. Na een verblijf van tien maanden in een schurftig cachot in Polen, waar Hörchner opgesloten zat in een cel met 9 anderen, waaronder zware criminelen en psychopaten, heeft de Poolse justitie Robert Hörchner laten gaan, weliswaar op borgtocht, maar zijn voorarrest ontbeerde iedere rechtsgrond.

Hörchner werd in Polen verdacht van het huren van een loods waarin een wietplantage was gevestigd. Het huurcontract was echter niet ondertekend door hem, maar door een zekere Harschnera. Het invoeren van de benodigdheden voor de wietkwekerij ging op naam van een bedrijf dat al enige jaren failliet was en waar Hörchner ook overigens nooit enige bemoeienis mee heeft gehad. Het huren van die loods blijkt echter in Polen geen misdrijf, maar een overtreding. Het Europese aanhoudingsbevel geldt volgens art. 2 Olw. alleen voor misdrijven waarop een gevangenisstraf staat van minstens 12 maanden. Op grond van een overtreding kan men niet worden overgeleverd, maar in het geval van Hörchner gebeurde dit toch! De rechtbank van Amsterdam, die dit aanhoudingsbevel als enige en hoogste instantie moest toetsen, heeft zich schuldig gemaakt aan een schandalig plichtsverzuim.

Tien maanden vrijheidsberoving onder de meest erbarmelijke en zelfs levensgevaarlijke omstandigheden voor een overtreding die Hörchner zelfs niet heeft begaan, dat blijkt zomaar mogelijk in ons Verenigde Europa! Weliswaar moesten er wat wisselrechters aan te pas komen, maar omdat Hörchner het bewijs in handen had van de vervalsing van het tapverslag waarop men hem eerder had proberen te veroordelen wegens het huisvesten van een XTC-laboratorium, wilde het OM hem kwijt. Een strafproces in Polen kan vele jaren duren en in een Poolse gevangenis gaat een mens vanzelf kapot…

Nadat Hörchner was vrijgelaten, heeft hij nog maanden nodig gehad om te herstellen van onder andere een zware ondervoeding en de ernstige huidziekte schurft. Hij werd vorig jaar op 24 juli vrijgelaten en pas op 13 maart van dit jaar was hij weer in staat om naar buiten te treden. Intussen heeft hij echter aan de hand van zijn dossier kunnen achterhalen wie de werkelijke dader is van die wiet-plantage. De Nederlandse gemeenschap in Polen is klein, iedereen kent elkaar. Vorige week heeft Hörchner dan ook zeer gedetailleerd aangifte gedaan van identiteitsfraude. Het wachten is nog slechts op de arrestatie van deze kleine man met donker haar en een zwarte snor, waarvan naam en adres nu bij de politie bekend zijn.

Toen eind 1999 deze ellende voor Hörchner en zijn vrouw Annelies begon, had Hörchner een confectiebedrijf met een jaaromzet van 2 1/2 miljoen. Na de onterechte vervolging wegens die XTC-fabriek was zijn bedrijf kapot. Daarop heeft Hörchner in een civielrechtelijke procedure een schadevergoeding geëist van de Staat der Nederlanden. Deze procedure loopt nog steeds, de laatste zitting zal zijn in oktober van dit jaar.

Intussen is de schade steeds hoger opgelopen. Hörchner had al die jaren geen enkele bron van inkomsten, Annelies was voor het gezin de enige kostwinner en haar salaris is niet riant. Om zijn verdediging te bekostigen, inclusief de advocaten in Polen en de borgtocht, heeft Hörchner schulden moeten maken. Omdat een dergelijke schadeprocedure altijd zo lang duurt, heeft Hörchner dit algemene probleem aangekaart bij de politiek in Den Haag. Daarop heeft de 2e Kamer een motie aangenomen waarin staat dat er een wetswijziging moet komen, zodat bij vrijspraak onmiddellijk wordt bekeken of er een recht op schadevergoeding bestaat. Helaas ligt deze motie nu nog ergens in de onderste la!

En tot slot is er nog onze SG van justitie, tegen wie al een aantal malen aangifte is gedaan van seksueel misbruik van minderjarigen. Dit heerschap heeft de euvele moed gehad om zich persoonlijk te bemoeien met de zaak Hörchner. Toen Hörchner zich had beklaagd bij de Ombudsman wegens onterechte verdenking en aanhouding, heeft Joris D. een advies gestuurd naar de Ombudsman waarin hij leugens verkondigt: de aanhouding van Hörchner eind 1999 zou gebaseerd zijn op observatieverslagen van de recherche en de verdenking plus aanhouding was daardoor terecht, aldus de SG. Helaas bestaan deze observatieverslagen niet, maar ook overigens behoort deze glibberige pedofiel met zijn smerige tengels van de zaak Hörchner af te blijven! Over individuele gevallen behoort een SG zich niet uit te laten. Ongeacht de leugens was deze bemoeienis reeds onrechtmatig! Welnu: luister en huiver:

Micha Kat interviewt Robert Hörchner duurt 10 minuten.

Voor meer informatie over de zaak Hörchner kan men terecht op de categorie Hörchner op BOUblog, op de website van Robert Hörchner en op het forum van de Deventer Moordzaak.

Omdat deze ellende begon met een vervalst tapverslag, verkoopt Hörchner tegenwoordig telefoons die onmogelijk kunnen worden getapt. In feite zou iedere advocaat een dergelijke telefoon moeten bezitten, want vertrouwelijke gesprekken met advocaten worden nog steeds getapt! Ook overigens is Nederland een getapt landje! Wie meer informatie wil over deze veilige telefoons, kan Hörchner mailen via zijn website.

Ceterum censeo Joris D. strafrechtelijk… wordt vervolgd.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

2 Reacties op “Micha Kat interviewt Robert Hörchner”

  • zdkdick:

    Het tot mijn verbazing stil rond mevr. Mr. A.A. Spoel.

    Zij was de wisselrechter en wilde, in tegenstelling tot haar voorganger, Robert wel even deporteren.
    Van Robert begrijp ik dat de zaak waarvoor hij uitgeleverd is niet of niet juist is bekeken.

    Rechters die de fout in gaan, tast de rechtstaat aan en moeten met dubbele aandacht aangepakt worden.

  • BOU:

    Beste zdkdick,
    Voor die uitlevering geldt een marginale toetsing. Dat wil zeggen dat de Rechtbank niet toetst of Robert al dan niet onschuldig is. Maar ze moeten wel toetsen of het uitleveringsbevel op juiste gronden is uitgevaardigd. En dat blijkt niet het geval!

    Na 10 maanden Poolse cel was Robert er nogal slecht aan toe en Annelies verkeerde in alle staten van psychische overspanning. De Rechtbank Amsterdam heeft een fout gemaakt en is dus in principe verantwoordelijk voor de gevolgen.

Laat een reactie achter

Recente reacties