Archief
Artikelen

Volgens de Amerikaanse econoom Lyndon LaRouche zal de huidige crisis, die nu gepaard gaat met deflatie, oftewel een prijsdaling van huizen, aandelen, grondstoffen zoals aardolie en voedsel, spoedig omslaan in een hyper-inflatie. Het geld dat nu wordt bijgedrukt om de banken te redden van een faillissement, zal er toe leiden dat het geld steeds minder waard wordt. De situatie in de VS gaat dan lijken op die in Duitsland tijdens de Weimar-republiek, waar sprake was van hyperinflatie. Een ander voorbeeld van hyperinflatie zien we in Argentinië van 1999 tot 2001.

Volgens de media wordt de huidige crisis veroorzaakt door mensen in de VS die hun hypotheek niet meer konden betalen. Daarnaast zijn er nog de creditcards waarmee mensen zich in de schulden staken om consumptiegoederen aan te schaffen. Omdat deze schulden door de banken werden gebundeld en doorverkocht als “zekere beleggingen”, staat de financiële wereld nu op tilt. De schuld beperkt zich echter niet tot de consumenten, hele landen staan diep in het krijt, zowel bij de banken als bij het IMF. Het Internationaal Monetair Fonds leent geld uit aan lidstaten met betalingsproblemen. In ruil daarvoor moeten die landen instemmen met een pakket van economische hervormingen, die voornamelijk bestaan uit belastingverhoging, het verlagen van de overheidsuitgaven, het privatiseren van staatsbedrijven en deregulering. Wat de gevolgen kunnen zijn van deze internationale leningen en schulden, blijkt uit de geschiedenis van Argentinië.

Argentinië heeft rijke natuurlijke hulpbronnen, een geletterde bevolking, een op de export gerichte landbouwsector en een gevarieerde industrie. Het is beslist geen ontwikkelingsland, maar een modern en zelfs rijk land. Vanaf eind jaren ’70 van de 20e eeuw liepen de internationale schulden echter hoog op. Als de overheid geld nodig had, dan drukte ze nieuwe peso’s bij. Daardoor liep de inflatie op en stortte de productie in.

Argentinië heeft vanaf het ontstaan van de natie in 1824 in de schuld heeft gestaan bij de Bank van Engeland. In 1976 was deze schuld onder de militaire dictatuur echter dusdanig gegroeid, dat het land niet meer in staat was om de rente over deze schuld te betalen. Hoewel na afloop van de Falklandoorlog de democratie in 1983 werd hersteld, wordt het land sindsdien niet langer beheerst door de regering, maar door internationale banken en grote corporaties.

In 1989 werd Carlos Menem democratisch gekozen tot president, maar ondanks zijn verkiezingsbeloften diende hij in feite slechts het grootkapitaal. Een golf van privatiseringen volgde, waardoor het land werd beroofd van inkomsten die voorheen ten goede kwamen aan de infrastructuur en de zorg voor de bevolking. De privatisering van YPF, de olie-industrie in Patagonië, leidde tot massaontslagen. De peso werd aan de dollar gekoppeld, waardoor importgoederen goedkoper werden dan binnenlandse producten. De buitenlandse schuld nam slechts toe en de middenstand en de kleine fabrieken bezweken onder de concurrentie. De rijkdom vloeide naar banken en corporaties terwijl de bevolking bittere armoede leed. De natuurlijke hulpbronnen en producten van Argentinië werden schaamteloos geplunderd en miljarden dollars werden weggesluisd naar buitenlandse banken en corporaties. Door de hoge werkloosheid steeg het aantal mensen beneden de armoedegrens tot 57% van de bevolking. Talloze mensen stierven aan ondervoeding en door de politieke onderdrukking.

Na twee ambtstermijnen werd Menem in 1999 opgevolgd door Fernando de la Rúa, die deze politiek voortzette. Opeenvolgende economische crises in Mexico, Azië, Rusland en Brazilië leidden tot een nog grotere economische val vanaf 1999. De regering ging over tot belastingverhoging en bezuinigingen en eind jaren ’90 was de inflatie 3000 procent. In 2001 verslechterde de situatie nog meer door de groei van het aantal obligaties en massale geldopnames bij de banken, waarop de regering de banken sloot. In december 2001 kwam de bevolking massaal in opstand en De la Rúa moest aftreden. De nieuw verkozen president Eduardo Duhalde kreeg van het IMF een lening van 20 miljard dollar en in januari 2002 werd de peso weer losgekoppeld van de dollar.

De volgende documentaire gaat over de economische ineenstorting van Argentinië van 1976 tot eind 2001. De reportage is Spaans gesproken en ondertiteld in het Engels.

Argentina’s Economic Collapse duurt een uur en 51 minuten.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

10 Reacties op “De economische crash van Argentinië (2001)”

  • Zaphod:

    Naomi Klein heeft (samen met haar man, Avi Lewis) over dit inderwerp eveneens een interesante docu gemaakt, te weten “The Take”. Deze kan (of kon?) je vinden op Youtube. Wellicht ook leuk voor een apart artikel in aanvulling hierop.

    gr, Z.

  • Zaphod:

    Oeps, moet natuurlijk “interessante” zijn, sorry. Z.

  • BOU:

    Dank je wel, Zaphod. Ik zal er naar zoeken. Intussen zit ik wel met al die doodskisten in mijn maag. Hoe vertel ik het mijn buren? Hoe vertel ik het mijn vriendinnen en vrienden? Morgen weer een dag en wat is deze meimaand toch mooi! 😉

  • Zaphod:

    Da’s nou iik toevallig. Verwijst Naomi zelf naar deze film op haar website in haar laaste artikel: Linkje naar de – trailer van?- film werkt helaas niet zie ik. Dan maar ff de website vermelden:

    The Cure for Layoffs: Fire the Boss!
    By Naomi Klein and Avi Lewis – May 14th, 2009

    In 2004, we made a documentary called The Take about Argentina’s movement of worker-run businesses. In the wake of the country’s dramatic economic collapse in 2001, thousands of workers walked into their shuttered factories and put them back into production as worker cooperatives. Abandoned by bosses and politicians, they regained unpaid wages and severance while re-claiming their jobs in the process.

    Linkje naar de – trailer van?- film werkt helaas niet zie ik. Dan maar ff de website vermelden (Lees tevens hier verder):

    http://www.naomiklein.org/main

    gr. Z.

  • BOU:

    Dank je wel, Zaphod! Dat is een gouden tip!
    Die docu staat nu hier. Het is een prima vervolg op deze docu. 🙂

  • Zaphod:

    Graag gedaan, ik zag dat je ‘m inmiddels geplaatst hebt. Fijn.

  • petje:

    Een onbelichte (Argentijnse) zaak is het witwasschandaal rond drugs- en wapenhandel waarbij CDA-lid Onno Ruding en Jorge Zorreguieta waren betrokken in de jaren 90 die de Groene Amsterdammer publiceerde. JZ blijkt boven de wet te staan en heeft niets te vrezen van justitie.
    Ook de nieuwe rechtzaken in Argentinie rond verdwenen en doodgemartelde Argentijnen (met dank aan Milton Friedman & de opleiders van de Army School of Americas/Fort Benning)zullen aan “de lieve grootvader” Jorge Z. voorbijgaan..

    http://www.groene.nl/2002/11/Argentijns_parlement_spreekt_zich_uit
    http://www.groene.nl/adhoc/Zorreguieta_betrokken_bij_frauduleuze_bank_Argentini/1
    http://www.yendor.com/vanished/junta.html

  • mrpettjo:

    Welke prins Carnaval haalde ook al weer Jorge Videla als een betrouwbare bron aan..?

    In een fascistische dictatuur dient alles – ook voetbal en zeker een WK voetbal (1978, “Bloed aan de Paal”)) of de Olympische Spelen (1936)- tot meerdere eer en glorie van die dictatuur..

    De 6-0 van 1978 Argentinië-Peru maakte deel uit van Operatie Condor’
    Maandag 06 februari 2012 | 06:55
    Peruaanse ex-senator Genaro Ledesma zei in de rechtbank dat de uitkomst van Argentinië omstreden wedstrijd werd overeengekomen voor Morales Bermudez en Videla

    Nu Peru is uitgegroeid tot gesprek van de beruchte Operatie Condor , naar aanleiding van een arrestatiebevel dat een Argentijnse rechter die aan de door de facto president Francisco Morales Bermudez, een ander feit, dit keer sportieve en onaangename herinneringen voor Peruanen , is gekoppeld aan dit onderwerp.

    Dit is de controversiële spel dat toegestaan ​​nationale team van Argentinië bereikt de finale van de 1978 World Cup. Over het resultaat, 6-0 voor de gastheren, zijn vele versies zijn geweven.

    “De Peruaanse ex-senator Genaro Ledesma vertelde Izquieta Argentijnse rechter Norberto Oyarbide. Hij was ontvoerd en meegenomen naar Argentinië met 12 andere mensen. (Jorge Rafael) Videla had afgesproken om te ontvangen als krijgsgevangenen om de uitkomst te veranderen, “de krant” Tiempo Argentino “.

    “Videla nodig die winnen om het slechte imago van Argentinië te wissen in de wereld”, aldus de krant. Volgens de verklaring van Ledesma, de uitkomst van dat spel was het resultaat van een pact tussen Morales Bemúdez en Videla in verband met deze transactie, die werd geïmplementeerd om moord en verdwijning van duizenden verzetsmensen tegen de dictaturen van Argentinië, Chili, Brazilië, Bolivia, Paraguay en Uruguay
    (google vertaling vanuit het Spaans)

  • mrpettjo:

    Ter verduidelijking van de slechte vertaling: Peru verloor opzettelijk van Argentinie in de halve finale van de WK voetbal 1978 in ruil voor 14000 ton graan en de ontvoering van 13 kritische Peruanen naar Argentinie waaronder de ex senator Genaro Ledesma.
    De ex president Morales Bermudez van Peru die deze deal met dictator Jorge Videla overeenkwam wordt nu door een Argentijnse rechter aangeklaagd voor het overleveren van Peruaanse krijgsgevangen aan het Argentijnse horrorregime.
    Hopelijk komen deze en nog heel veel andere zaken tot berechting meer dan 35 jaar nadat de vrouwen op Plaza de Mayo in Buenos Aires begonnen te demonstreren om hun verdwenen mannen en zonen terug te eisen.
    Wellicht dat prins Carnaval zich nu ook eens in deze periode gaat verdiepen. Maar het valt te vrezen dat het hier vanwege overbekende redenen nooit van zal komen..
    Maar: hopelijk komt Zorreguieta uiteindelijk ook aan de beurt voordat hij zich in een Wassenaarse villa op een rustige en luxueuze levensavond gaat voorbereiden in het gezelschap van zijn blonde kleinkinderen.

Laat een reactie achter

Recente reacties