Archief
Artikelen

In aansluiting op de vorige documentaire, speelt de volgende docu ongeveer 10 jaar later. In 1996 was Afghanistan uitgegroeid tot een van de grootste producenten van heroïne, naast de Rode Driehoek in Birma, Thailand en Lagos. De handel vanuit Afghanistan liep via Pakistan en in ruil kwamen er Amerikaanse wapens voor terug. De heroïne ging voornamelijk naar Europa en terwijl Ronald Reagan de War on Drugs had uitgeroepen tot de hoogste prioriteit, bemiddelde de CIA zowel in de wapenhandel als de heroïnehandel.

In 1989 verliet het Russische leger Afghanistan en de Sovjet Unie viel uit elkaar. In Afghanistan volgde een burgeroorlog, die eveneens werd bekostigd met heroïne en via de CIA bewapend. Ook deze handel liep via Pakistan. Eind jaren ’90 waren de Taliban als winnaars uit deze strijd gekomen en hun Islamitische regime werd door de wereld gezien als een gruwel. In 2001 was de papaverteelt in Afghanistan gedaald tot nul en de Taliban weigerden de VS hun medewerking bij het aanleggen van een pijpleiding dwars door hun land. Op 11 september 2001 waren de rapen gaar: Al Qaida en Osama bin Laden werden uitgeroepen tot daders en een maand later vielen de bommen op Kaboel. Maar de VS deden aanvankelijk niets om het herleven van de papaverteelt tegen te gaan.

Rond 2005 kwam er een kentering, het Afghaanse verzet had zich georganiseerd en de wapens werden betaald met heroïne. Daar moest een einde aan komen. De VS-troepen, en vooral de door de VS getrainde Afghaanse soldaten, kregen opdracht om de papavervelden te vernietigen. Tegen deze strategie komen de arme boeren in verzet. In juni 2008 ontsnapte de fotograaf Stephen Dupont aan een zelfmoordaanslag, dit in gezelschap van Afghaanse soldaten die de papavervelden kwamen verwoesten.

Omdat de regering van Pakistan een bondgenoot is van de VS, werd de Pakistan-route gevaarlijker en de handel verplaatste zich naar het noorden. Daar liggen drie voormalige Sovjet-staten: Turkmenistan, Uzbekistan en Tajikistan, dat de langste grens heeft met Afghanistan. Ten noorden daarvan liggen Kirgizstan en Kazachstan, allemaal landen die van ouds gelegen zijn op de zijderoute. De Afghaanse heroïne volgt nu deze weg naar Europa, via Rusland, dat daardoor ook last krijgt van het probleem. Om deze handel tegen te gaan, bewapent de VS de grenslanden, maar de grenzen zijn daar nauwelijks te bewaken. De slachtoffers in deze oorlog zijn de kleine koeriers, die voor enige tientallen dollars de grensovergang wagen. Maar de groei van de militaire macht in deze grenslanden zorgt ook voor politieke instabiliteit.

Aan het begin van deze documentaire zegt de gouverneur van Badakshan, dat hij de opiumteelt wil bestrijden door banen te creëren. Ongeveer de halve bevolking werkt nu in de heroïne-productie. Zolang er geen ander werk is, zullen ze dat blijven doen. De grote winsten gaan echter niet naar de boeren, maar naar de internationale handelaren.

Er is daarom volgens mij nog een andere manier om de drugshandel te bestrijden: stop het verbod, geef alle drugs vrij! Dan vallen de grote winsten van de drugs-baronnen weg en kunnen ze ook geen wapens meer kopen. Deze oplossing ligt zo voor de hand, dat we gerust mogen stellen dat de huidige strijd tegen drugs gebaseerd is op puur bedrog! Er gaat gewoon teveel geld in om…

Ook deze documentaire werd gemaakt door Chris Hilton. De verteller is de Australische acteur Colin Friels. Meer informatie over deze documentaire staat hier.

Afghanistan, Drugs, Guns and Money duurt 52 minuten.

Bekijk deze video in groter formaat.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

1 Reactie op “Afghanistan: drugs, wapens en geld”

Recente reacties