Archief
Artikelen

Zoals we weten, zijn de meeste reportages uit Afghanistan afkomstig van embedded journalisten. Het Nederlandse leger behaalt daar volgens hen het ene moedige en menslievende succes na het andere, opdat wij in Nederland niet zullen denken dat ons belastinggeld aan hen slecht besteed is. De enige Nederlandse journalist die hier niet aan mee doet, is Arnold Karskens. Zijn berichtgeving is dan ook heel anders dan de doorsnee reportages op de Nederlandse TV. Maar een niet-embedded journalist loopt in Afghanistan veel risico.

Medio 2008 was de situatie ronduit gevaarlijk voor iedere westerling, dus ook voor journalisten. In juni 2008 ontsnapte de internationaal bejubelde Australische fotograaf Stephen Dupont te nauwer nood aan een zelfmoordaanslag. Samen met een collega vergezelde hij een Afghaanse politie-eenheid die naar de papavervelden ging om deze te vernietigen. Aangekomen bij het politiebureau in het dorp, ontplofte er een zware bom. Het bleek een zelfmoordaanslag, uitgevoerd door een 12-jarige krantenverkoper.

Twintig jaar lang registreerde Dupont de ellende van anderen, nu richtte hij de lens op zichzelf. Onmiddellijk na de explosie pakte Dupont zijn camera en begon de chaos te filmen. Het bloed liep langs zijn gezicht terwijl hij zocht naar zijn verloren collega, niet wetend of deze dood of levend was.

Als journalisten niet langer veilig zijn, dan rijst de vraag wat er zal gebeuren als ze stoppen met hun verslaggeving in dit conflict-gebied. Dupont zeg zelf: “Wij kunnen de boodschap dan niet langer overbrengen of beide kanten van het verhaal laten zien; er zal dan geen nieuws meer zijn.” Natuurlijk is er dan nog altijd het “nieuws” van de embedded journalisten, maar dat heeft schrijnend weinig te maken met de werkelijkheid.

Ook deze video laat zich niet embedden, maar hij is wel ten zeerste de moeite waard. Overigens blijkt Dupont eveneens de filmer van de twee gesneuvelde Taliban die door de Amerikaanse eenheid Psychologische Oorlogvoering werden verbrand.

Survivor’s Tale – Afghanistan duurt 24 minuten.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

5 Reacties op “Journalistiek in Afghanistan”

  • Het eerste dat sneuvelt in een oorlog is de waarheid (alsmede de vertegenwoordigers daarvan).
    Karskens en Dupont zijn dus uitzonderingen.

  • mr. drs. BOU:

    Observator, er zijn er meer. In Australië worden nog zinnige reportages uitgezonden over Afghanistan. Helaas komt hier in Nederland nooit iets van op de TV.

  • Gelukkig Bou -en dank voor die informatie- dat er nog meer ‘dapperen’ zijn die -tot nu toe?- in leven blijven.
    Maar hoe weinig zijn dat er, in vergelijking met de zich conformerende en zwijgende lafaards? Lafaards? Ik gebruik misschien wel een te groot woord, want hoe zou ík me gedragen als ik wist met de dood in aanraking te kunnen komen, alleen maar omdat ik feiten noem en niet wens te veinzen of te zwijgen? Wat dat betreft zijn de genoemde zelfstandig denkenden in mijn ogen beslist ‘helden’, en dan niet van het soort waarmee men tegenwoordig zo graag schermt.
    De échte lafaards zijn in mijn ogen degenen die niets anders te verliezen hebben dan hun positie, Balkenende bijvoorbeeld. Als je slaaf wilt zijn om dictatortje te kunnen blijven spelen, ben je wel érg diep gezonken. Zeker als je op farizeeuwse wijze Jezus-principes propageert zoals hij.
    Daarom heeft dat puberale ventje, die Balkendende dus -én hebben zijn medefiguren- bloed aan de handen.

  • mr. drs. BOU:

    Op farizeeuwse wijze, die houden we er in! 😉

  • Doe maar BOU, je weet ongetwijfeld dat het Zeeuwse Tholen tijden WO-II ook beslist een gezagsgetrouw bolwerk was…..

Laat een reactie achter

Recente reacties