Archief
Artikelen

Dat Israël zo lang ongestraft kan doorgaan met misdaden tegen de Palestijnse bevolking, heeft alles te maken met de steun die Israël ontvangt van fundamentalistische Christenen in de VS. Zij geloven dat het Einde der Tijden nabij is. Hun versie van de Apocalyps vindt geen steun in de Bijbel, maar komt uit Hollywood. Het krankzinnige idee van de Rapture, oftewel dat God binnenkort alle rechtvaardige mensen van de aarde zal laten verdwijnen om hen op te nemen in de hemel, wordt door hen serieus genomen. Maar, zo geloven ze op grond van enkele passages uit de Bijbel, dan zal eerst de Tempel in Jeruzalem moeten worden herbouwd.

Deze tempel heeft een oude geschiedenis. Omstreeks 1000 v.Chr. veroverde koning David de stad Jebus Salem op de Jebusieten. De tempel van Jerusalem werd gebouwd door zijn zoon en opvolger, de legendarische koning Salomo (970-931 v.Chr.). Na de dood van koning Salomo viel het rijk van de 12 Israëlitische stammen uiteen in Juda (plus Benjamin), met als hoofdstad Jeruzalem, en Israël dat de tien andere stammen omvatte, met als hoofdstad Samaria.

Israël werd in 722 v.Chr. veroverd door de Assyrische legers van Tiglat Pileser III. De inwoners werden gedeporteerd naar Assyrië en daar als slaven verkocht. Assyrische bronnen zeggen dat het om 27.290 mensen ging. Hun plaats werd ingenomen door Assyrische immigranten, die men later zal aanduiden met de naam “Samaritanen”. Van de 10 stammen van Israël is nooit meer iets vernomen, al blijkt uit Assyrische bronnen dat slaven in deze periode zo goedkoop waren, dat het niet loonde om hen behoorlijk te eten te geven. Ook werden op de slavenmarkten de verwanten van elkaar gescheiden. We mogen er van uitgaan dat de meesten van deze slaven kinderloos zijn gestorven, terwijl wellicht ook enkelen zijn geassimileerd in de bevolking van Assyrië, door bij voorbeeld te trouwen met een andere slaaf.

De Assyrische legers waren echter niet in staat om Jeruzalem te veroveren. De kleine staat Juda bleef nog ruim een eeuw bestaan. In 586 v.Chr. werd Jerusalem veroverd door Nebuchanezar van Babylon, waarbij zowel de stadsmuren als de tempel werden verwoest. Ook hij deporteerde overwonnen volkeren naar zijn eigen land. Zo begon de Babylonische ballingschap.

In 538 v.Chr. werd Jeruzalem veroverd door koning Cyrus van Perzië, die ook Babylon al veroverd had. Hij gaf de Babylonische ballingen toestemming om terug te keren naar Jeruzalem en hun tempel te herbouwen. Hij schonk de Joden religieuze vrijheid, maar het land werd bestuurd door een gouverneur van de koning van Perzië. Niet iedereen keerde terug naar Jeruzalem, in Babylon bleef een belangrijk Joodse gemeenschap bestaan. In 445 v.Chr. begon Nehemia, een Joodse gouverneur van de Perzische koning Artaxerxes, de muren rond Jeruzalem te herbouwen.

In 333 v.Chr. werd het Perzische Rijk verslagen door Alexander de Grote van Macedonië. Na zijn dood in 323 v.Chr. werd Judea eerst ingelijfd door Ptolemeus van Egypte, maar niet lang daarna werd het een deel van het Rijk der Seleuciden, dat vanuit Damascus werd bestuurd. Toen Antiochus IV in 175 v.Chr. de verering van Baäl / Zeus verplicht stelde in de tempel van Jeruzalem, kwamen de Joden in opstand, onder leiding van de Joodse priester Hasmon Mattathias en zijn vijf zonen. Judas, de oudste zoon van Mattathias, die ook de Makkabee (= hamer) wordt genoemd, zette de guerilla-oorlog voort, maar sneuvelde. Zijn broer Simon werd in 157 v.Chr. door de Seleuciden als koning erkend van een zelfstandige staat Juda. De Hasmoneeën-dynastie bleef bijna een eeuw bestaan.

In 63 v.Chr. werd Jeruzalem veroverd door de Romeinse legioenen onder het bevel van Pompeius. De Romeinen lieten de overwonnen volkeren hun eigen godsdienst houden, maar de koning der Joden was nu een vazal van Rome. Koning Herodus bouwde in 18 of 19 v.Chr. een nieuwe tempel rond de oude tempel. In 70 AD werd deze tempel verwoest door de Romeinen, omdat de Joden in opstand waren gekomen. Bij een volgende opstand, in 135 AD, werd de Joden de toegang tot Jeruzalem ontzegd. Ook werden veel Joden vermoord of tot slaven gemaakt. Veel Joden vluchtten toen tot voorbij de grenzen van het Romeinse Rijk. Daarmee begon de Diaspora. Slechts een muur van de tempel van Herodus staat nu nog overeind: de Klaagmuur, waar de Joden komen treuren over de verwoesting van hun tempel bijna 2000 jaar geleden. Meer over de geschiedenis van de tempel van Jeruzalem staat hier.

Weliswaar is de geschiedenis van het Jodendom en het Christendom nauw verbonden met de stad Jeruzalem, maar oorspronkelijk was Jebus Salem van de Jebusieten, een volk dat reeds ten tijde van Abraham in Kanaän woonde. Jeruzalem werd door koning David veroverd, al zegt men vaak dat hij de stad heeft gesticht. Het grote rijk van koning David, dat zich uit zou strekken van de Wadi el Arish tot de Eufraat, is deels een mythe en overigens hield het niet lang stand: na de dood van zijn zoon Salomo viel het reeds uiteen. Toch geloven veel Joden en Christenen dat dit rijk ooit zal worden hersteld. Dan zal de Messias komen en na een helse strijd met de Duivel zal er voor eeuwig vrede heersen op aarde (of in de hemel). Maar dan zal eerst de tempel moeten worden herbouwd. Op de plek waar ooit de tempel van Salomo stond, staat nu de Al-Aqsamoskee, die is gebouwd in 660 AD.

De volgende reportage gaat over het Jeruzalem Syndroom. Onder de talloze mensen die Jeruzalem vanuit religieuze motieven bezoeken, wordt er af en toe iemand psychotisch. Tegelijkertijd kan men zeggen dat iedereen die vanuit religieuze motieven het gedrag van Israël slechts toejuicht, lijdt aan een vorm van godsdienstwaanzin. Deze vertroebelt de blik, waardoor de gelovigen geen oog meer hebben voor de misdaden tegen de menselijkheid die door de staat Israël worden bedreven.

The Jerusalem Syndrome duurt 22 minuten.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

1 Reactie op “Het Jeruzalem Syndroom”

Laat een reactie achter