Archief
Artikelen

Louwes en Knoops

In de Deventer moordzaak zijn onlangs weer nieuwe verwikkelingen gekomen. Op 3 december stond o.a. in Het Parool: Louwes eist opheffing spreekverbod.

Ernest Louwes, die is veroordeeld voor de zogenoemde Deventer moordzaak, eist in een kort geding opheffing van zijn spreekverbod met de media. Dat zegt zijn advocaat Geert Jan Knoops. Louwes kreeg deze beperking van justitie opgelegd in verband met zijn programma om hem voor te bereiden op zijn terugkeer in de maatschappij. Ook diende het contactverbod met de media om het belang van de nabestaanden van de weduwe Jacqueline Wittenberg, het slachtoffer van de moord, te beschermen. Louwes wil af van het verbod, waarmee hij aanvankelijk instemde. Volgens Knoops wordt er namelijk nog steeds veel over hem geschreven. Zijn cliënt wil de mogelijkheid hebben om te reageren op zaken die over hem worden gemeld. Hij wil zich kunnen verdedigen. Louwes komt in april 2009 vrij. Sinds afgelopen december mag hij overdag buiten de gevangenis werken en gaat hij ’s avonds terug naar zijn cel.

Dat Louwes aanvankelijk instemde met het spreekverbod, is natuurlijk niet helemaal waar. Louwes ging akkoord met een resocialisatieprogramma, waarin ook een spreekverbod is opgenomen. In het kader van dat programma mag hij buiten de gevangenismuren werken en wonen. Als hij het spreekverbod schendt, moet hij de cel weer in. Had hij niet ingestemd met het spreekverbod, dan zat hij nu nog in de cel. Hij kon kiezen of delen, slikken of stikken! Omdat hij in de media nog steeds een veelbesproken persoon is, is dat spreekverbod voor hem zeer hinderlijk.

Het belang van de nabestaanden is ook discutabel. De weduwe Wittenberg had men hen nauwelijks nog contact. Het spreekverbod lijkt meer te zijn ingegeven door het belang van het OM, dat in de Deventer Moordzaak een groot aantal steken liet vallen en daardoor zwaar onder vuur kwam te liggen, o.a. van mensen als Maurice de Hond, Wim Dankbaar, Ruud Harmsen en Ab Chardon. Stan de Jong schreef een boek over de Deventer moordzaak, dat volledig online staat. Dank zij hen en talloze anderen, waaronder de trouwe bezoekers van het Forum Deventer Moordzaak, bleef de veroordeling van Ernest Louwes voortdurend in de publiciteit, waarbij velen gingen twijfelen aan zijn schuld. Op het Forum wordt ook het spreekverbod uitgebreid besproken. Ook is er nog de website Geen Onschuldigen Vast. Wie graag alle details wil weten, kan gaan grasduinen via de bovengenoemde links.

Zelfs toen de Hoge Raad in maart van dit jaar een verzoek tot herziening afwees, omdat de HR het niet bewezen achtte dat Michael de Jong (de klusjesman) beschikte over daderkennis, moest Ernest Louwes er het zwijgen toe doen! Een dergelijk streng spreekverbod werd naar mijn weten nooit eerder opgelegd aan gevangenen die zich voorbereiden op terugkeer in de maatschappij. Wel kan de directie van de gevangenis de rechten van gedetineerden beperken. Zo moeten zij bij voorbeeld toestemming vragen aan de gevangenisdirecteur om met de pers te spreken.

Artikel 40 van de Penitentiaire Beginselenwet (Pbw) zegt:
1. De directeur kan toestemming geven voor het voeren van een gesprek tussen de gedetineerde en een vertegenwoordiger van de media, voor zover dit zich verdraagt met de volgende belangen:
a. de handhaving van de orde of de veiligheid in de inrichting;
b. de bescherming van de openbare orde en de goede zeden;
c. de bescherming van de rechten en vrijheden van anderen dan de gedetineerde;
d. de voorkoming of opsporing van strafbare feiten.
2. De directeur kan met het oog op de bescherming van de in het eerste lid genoemde belangen aan de toegang van een vertegenwoordiger van de media tot de inrichting voorwaarden verbinden. De directeur is bevoegd een vertegenwoordiger van de media uit de inrichting te doen verwijderen, indien hij de hem opgelegde voorwaarden niet nakomt.
3. De directeur kan op het contact met een vertegenwoordiger van de media toezicht uitoefenen, indien dit noodzakelijk is met het oog op een belang als bedoeld in het eerste lid.

Deze toestemming wordt tot op heden geweigerd aan Huseyin Baybasin, die graag wil praten met Zembla. Gezien de bovenstaande criteria, is het onduidelijk waarom dat niet mag. Ook Micha Kat kwam de gevangenis niet in! Een volledige ontzegging van de vrijheid van meningsuiting is echter in strijd met art. 7 van de Grondwet en art. 10 EVRM. Dit kort geding van Ernest Louwes is daarom van belang voor iedere gedetineerde die graag met de pers wil praten.

Het kort geding diende op maandag 8 december voor de rechtbank in Den Haag. Tijdens dat KG dreigde de landsadvocaat dat Louwes direct na de uitspraak weer in zijn cel zou worden opgesloten, als de rechter de eis van Louwes zou toewijzen. Daaruit blijkt wel dat het OM vreest voor wat Louwes te vertellen heeft! Ook bleek tijdens het KG dat er in januari of februari 2009 een boek zal verschijnen over de Deventer moordzaak, zonder dat Louwes daar zelf aan heeft meegewerkt. Men kan over hem alles schrijven, zonder dat hij zich daartegen mag verdedigen.

Over Huseyin Baybasin is ooit een hoofdstuk verschenen in het boek: De Maffia van Turkije, door Frank Bovenkerk en Yücel Yesilgöz. Dit boek verscheen vlak na de arrestatie van Baybasin in 1998, zonder dat men de drukproeven aan Baybasin had voorgelegd. Volgens Baybasin staat dat verhaal bol van onwaarheden en halve waarheden, zodat een volledig verkeerd beeld van hem werd geschetst. Helaas mag hij zich daar nog steeds niet openlijk tegen verdedigen en binnenkort wacht Louwes misschien het zelfde lot!

De uitspraak van het kort geding kwam vandaag, schriftelijk, en het vonnis werd online gepubliceerd. Helaas roept de schrijvende pers dan meteen: Spreekverbod Louwes gehandhaafd. De advocaat van Louwes, mr. G. Knoops, heeft daarop een persbericht doen uitgaan. Daaruit blijkt dat het OM (de Landsadvocaat) water in de wijn heeft gedaan. Louwes mag van het OM praten met de pers, mits hij van te voren om toestemming vraagt. De voorwaarde dat hij “onder geen beding met de media praat” is verzacht in “alleen na toestemming”. Van belang is de overweging op pagina 4 van het vonnis, laatste alinea:

Naar het oordeel van de Voorzieningenrechter betekent dit evenwel niet dat een algeheel mediaverbod gerechtvaardigd is. Aan eiser moet worden toegegeven dat het verbod te ruim is geformuleerd en dat het in eerste instantie niet is voorzien van nadere uitleg of motivering. De nuancering dat eiser – naar analogie van Artikel 40 Pbw – in concrete gevallen toestemming kan vragen om de media te benaderen, is pas ter zitting gegeven. Met deze nuancering (….) is het aan eiser opgelegde mediaverbod niet onrechtmatig. Eiser kan in een concreet geval, onder vermelding van zijn belang, toestemming vragen aan de directeur van de instelling waar hij staat ingeschreven om de media te benaderen. Een dergelijk verzoek zal serieus in overweging moeten worden genomen… (en zo voort).

In feite zegt het vonnis slechts dat aan Louwes dezelfde rechten moeten worden toegekend (art. 40 Pbw.) als aan iemand die nog in de cel zit. Hij mag toestemming vragen om met de pers te spreken en de directie van de gevangenis kan dat verzoek afwijzen. Een algeheel verbod om met de pers te spreken vindt de rechter niet rechtvaardig.

Op 22 april 2009 komt Louwes definitief vrij. Daarna mag hij met de media spreken, zonder dat daar nog toestemming voor nodig is. We zijn heel benieuwd of Louwes ook voor die tijd reeds toestemming krijgt om met de pers te spreken. Uiteraard wachten we nog steeds op toestemming van de directie van de PI Zoetermeer aan de heer Baybasin om te praten met de redactie van Zembla. Want tot op heden werd dat verzoek systematisch afgewezen.

Voor wie wil weten wat er mis is met dat spreekverbod, volgen hier nog enige documentaires. Hoe absurd het spreekverbod kan zijn, blijkt uit het volgende filmpje:

Albert Verlinden in gesprek met Anneke en Sabine duurt 9 minuten.

Niet alleen Ernest Louwes werd gestraft voor de moord op weduwe Wittenberg, ook voor zijn vrouw en kinderen is het leven ingrijpend veranderd.

De Reunie met Anneke Louwes duurt 18 minuten.

Tot slot is daar de uitgebreide documentaire van Talpa van 7 maart 2006. Aan wie nog niet op de hoogte is van alle twijfels rond de Deventer moordzaak kan ik deze documentaire van harte aanbevelen.

De Deventer Moordzaak duurt een uur en 7 minuten.

Ceterum censeo Joris D. strafrechtelijk… wordt vervolgd.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

4 Reacties op “Het Deventer spreekverbod”

  • machtsmisbruik:

    Justitie is een kankergezwel in de samenleving. Ik zag op de site http://www.michelkraay.nl zelfs dat hoofdofficier de Wit en de landsadvocaat hem hebben gedreigd (zie zaak Bolhaar). Notabene ging het om een getuige die hij zelf heeft getraceerd voor Peter R de Vries. Justitie zelf was er waarschijnlijk te dom voor. Maar nog hallucinerender is dat de Landsadvocaat illegale informatie over burgers bij hem opvroeg.

  • Bauer:

    De analyse van Van Koppen is m.i. ijzersterk. Ik snap niet dat zoveel mensen in de onschuld van Louwes blijven geloven.

    Of ik de veroordeling terecht vind is een ander verhaal. Ik wil er wel op wijzen dat er hier “bepaalde personen” meelezen. Pas op uw woorden, mensen!

  • Beste Bauer, geloven doet men maar in de kerk!

    Er is te veel dat niet klopt in het onderzoek naar de Deventer moordzaak. Het bewijs klopt niet, de rechtsgang klopt niet, het novum in de herzieningszaak klopt niet, het niet onderzoeken van de rol van Michael de Jong klopt niet, het alibi van idem klopt volstrekt niet en ga zo maar door.

    Ernest Louwes zegt zelf dat hij onschuldig is en met behulp van anderen heeft hij velen daarvan weten te overtuigen.

    Volgens mij heeft Louwes een sterk alibi.

    1) Hij bevond zich naar eigen zeggen op de snelweg toen daar een file ontstond wegens zwaar transport. Deze file was niet op de radio, dit alibi kan dan ook niet op die manier gefaked zijn.

    2) Louwes belde de weduwe om haar een bedrag door te geven. Naast de telefoon van de weduwe lag een aantekening van dat bedrag (maximale belastingvrije schenking).

    Ook heeft Louwes geen motief. Een executeur testamentair die de erfsom moet onderbrengen in een stichting, wordt gecontroleerd door de notaris en dan door de rechtbank. Het honorarium voor een executeur is schandalig laag, dus daar kan het ook niet over gaan.

    Deze hele brute moord past volstrekt niet bij het karakter van Ernest Louwes. De Deventer moordzaak is een Deventer doofpot, wàt zeg ik? Een Deventer beerput!

    Laat “bepaalde personen” gerust meelezen! Ieder weldenkend mens dat zich in deze zaak verdiept heeft, weet dat er tegenover Louwes ernstige fouten zijn gemaakt! We kunnen ons nog slechts afvragen welk belang daarmee gediend was. Het is te hopen dat deze beerput ooit tot de bodem wordt uitgemest.

  • Dick:

    Ongelooflijk hoe alles is gelopen.
    Aller eerst vrijgesproken en in hoger beroep op basis van vervalst bewijs veroordeeld.
    Toen de Hoge Raad onderzoek heeft laten doen, bleek dat er geen materiaal van het slachtoffer en beoogde dader aanwezig was en er dus een gerechtelijke dwaling was. Toen er soortgelijke zaken problemen opleverden, bekenden de agenten dat zij niet professioneel werkten.
    Veel later zijn zij met zachte hand veroordeeld. Knap dat je als OM dit allemaal weet te organseren..
    Na de plotselinge veroordeling in het herziene arrest veinsde de rechter dat er nog hoger beroep is.
    Bij herhaling zijn de vele bedenkingen bij de hoge raad ingebracht, maar de constructie van het novum begrip en hoe het arrest opgemaakt is, maken het opnieuw terug verwijzen onmogelijk, terwijl een normaal mens de vrijheid heeft om normaal na te denken.
    Hoe kan het dat een agent een verklaring opstelt, over een periode waarin hij ziek was? Zo is de rechtbank opnieuw belazerd, maar het belang van de beerput geeft dat men zo handelt.
    Niet te geloven, maar toch waar, daar kan Spijkers en Bos van meepraten….

Laat een reactie achter

Recente reacties