Archief
Artikelen

In de VS werd gisteren, oftewel vannacht, een nieuwe president gekozen. Barack Obama kwam als winnaar uit de stemcomputers, maar hij lijkt niet van plan om de Amerikaanse politiek in het Midden Oosten te veranderen. Hij pleit daarentegen voor meer troepen naar Afghanistan, een zogenaamde “Surge”. We hebben dezelfde strategie reeds gezien in Irak: meer troepen, meer wapens, meer macht en meer olie. Het heeft in Irak nauwelijks geleid tot verbetering van de levensomstandigheden van de bevolking, maar wel tot contracten met de westerse oliemaatschappijen Exxon Mobil, BP, Shell en Total. Het Amerikaanse leger wil Irak ook niet verlaten, maar er permanente militaire bases vestigen.

In Afghanistan is niet de olie de belangrijkste factor, maar de strategische ligging. Het land ligt op een kruispunt van wegen. Van China of Rusland naar India en Pakistan, of via Iran naar het westen, de weg over land loopt door Afghanistan. Een probleem is daarbij, dat het land geen eenheid vormt, maar bestaat uit verschillende etnische groeperingen, elk met hun eigen territorium, taal en tradities.

De belangrijkste bevolkingsgroep is de Pashtun (Pathanen), die wonen in het zuiden en het westen van Afghanistan, maar het merendeel van de Pashtun woont in Pakistan. Deze groep raakte op het einde van de 19e eeuw gescheiden door de Durand Line, een kunstmatige grens die werd getrokken door de Britten, maar die door de bevolking niet werd erkend. De religie van de Pashtun is Soennitisch en bij hen is ook het stamverband nog sterk aanwezig. De stam is democratisch, ieder lid van de stam heeft recht van spreken in de stamvergadering en het stamhoofd moet zichzelf eerst bewijzen, voor men hem als stamhoofd aanvaardt. Er is in deze geen erfopvolging van vader op zoon. De Pashtun vormen de sterkste politieke macht in Afghanistan. Ook de huidige president, Hamid Karzai, is een Pashtun.

Een andere groep is de Tadjik en ook deze groep reikt tot over de grens, en wel tot in Tadjikistan. Hun gebied ligt ten noorden van Kaboel en in het noorden en noordoosten. Oorspronkelijk was ook Kaboel een stad van de Tadjiken, maar in de 18e eeuw maakten de Pashtun deze stad tot hun hoofdstad. De Tadjik zijn van oudsher boeren en het stamverband is bij hen niet belangrijk. Velen van hen wonen in de steden, het zijn handelaren en geschoolde arbeiders, maar hun politieke macht was altijd gering. Burhanuddin Rabbani, die van 1992 tot 1996 president was van de Islamitische Staat van Afghanistan, was echter een Tadjik.

Dan zijn er nog de Hazara, die wonen in het centrale bergland en voornamelijk Shi’itisch zijn. Hun sociale positie is laag en ze wonen vaak in de steden, waar ze als lagere ambtenaren of ongeschoolde arbeiders werken. Op grond van hun Shi’itische religie worden ze door de Soennitische meerderheid ook gediscrimineerd. Dan zijn er nog Oezbeken en Turkmenen, verwant aan de bevolking van de buurlanden Oezbekistan en Turkmenistan. Daarnaast telt Afghanistan nog een tiental andere etnische groepen, die minder talrijk en dus minder belangrijk zijn.

In dit uitgestrekte, dun bevolkte en verdeelde land wil de VS een westerse democratie vestigen, waarmee het goed zakendoen zou zijn. De idealen van vrijheid en democratie werden echter met grof geweld naar Afghanistan gebracht en daarna gehandhaafd door NAVO-troepen. Ook Nederland doet hieraan mee, in de vorm van een zogenaamde opbouwmissie. De bevolking, die sinds de inval van de Russen in 1979 geen vrede meer heeft gekend, lijkt echter niet gesteld op deze bevrijders. Als de bevolking zich verzet, dan noemt men hen Taliban, waarmee een schrikbeeld wordt opgeroepen dat slechts gedeeltelijk terecht is.

Toen de Taliban begin 1995 Kandahar veroverden, stond hun aanwezigheid nog voor rust en orde, twee zaken die het land lang had moeten ontberen. In de oorlog tegen de Russen werd het verzet geleid door zogenaamde krijgsheren. Toen de Russen zich terugtrokken, raakten deze krijgsheren slaags met elkaar, ze wilden ieder hun eigen territorium beheersen. De president was een Tadjik en zijn macht was gering. De Taliban wierpen zich op als het leger van de Pashtun. Zij veroverden het land op de krijgsheren.

De volgende documentaire stamt uit mei 1995 en is gemaakt in Kandahar, dat nog slechts kort geleden door de Taliban is veroverd. Op dat moment hadden de Taliban slechts een derde van Afghanistan in handen. Daarna veroverden zij Herat en eind september 1996 ook Kaboel. Alleen het noordoosten bleef in handen van de krijgsheren, die zich hadden verenigd in de Noordelijke Alliantie, onder leiding van Ahmad Shah Massoud.

Taliban – Afghanistan duurt 20 minuten.

Zes jaar later, in mei 2001, hadden de Taliban nog steeds niet het hele land veroverd. Ook werd hun regering door het grootste deel van de internationale gemeenschap niet erkend. Ze werden slechts gesteund door Pakistan, Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten. Vanuit Pakistan werden de Taliban bewapend. Ook vochten veel Pakistani aan de kant van de Taliban en Pakistan voorzag Afghanistan van benzine. Het belang van Pakistan was in wezen simpel: veilige wegen in Afghanistan zijn goed voor de handel.

Vanuit het berggebied in het noordoosten werden de Taliban voortdurend bedreigd door de Noordelijke Alliantie, die werd gesteund en bewapend door het “Vrije Westen”. De wapens werden betaald met geld dat werd verdiend aan de opium. De Taliban verboden in 2001 het verbouwen van papaver en zoals op veel overtredingen, stond daarop soms zelfs de doodstraf. Het grootste gedeelte van het land was in 2001 vrij van opium.

In deze tijd werd Afghanistan getroffen door droogte, er dreigde een hongersnood. Ook verbleven er reeds drie miljoen Afghaanse vluchtelingen in Pakistan. Op papier bestonden zij niet en ze kregen geen hulp van de internationale gemeenschap. Pakistan steunde immers de Taliban.

Vooral de Noordelijke Alliantie werd zwaar getroffen door de gebrekkige oogsten. In mei 2001 waren de Taliban dan ook aan de winnende hand, dit tot afschuw van het “Vrije Westen”. Een Westerse waarnemer formuleert het als volgt: “People in the West are so negative to the Taliban. But what will happen if the Taliban implodes… total chaos!”

Weakened Opposition – Afghanistan duurt 21 minuten

Zeven jaar geleden werden de Taliban verslagen door een coalitie van de Noordelijke Alliantie en de militaire macht uit het “Vrije Westen”. Op dit moment dreigt er in Afghanistan een zeer ernstige hongersnood en het land verkeert nog steeds in totale chaos!

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

Laat een reactie achter

Recente reacties