Van de prins geen kwaad wetend

Nederland is een democratie, maar dan wel een royale: het is nog steeds een koninkrijk. In de Grondwet staat in hoofdstuk 2, over de regering, de koning bovenaan. De regering wordt gevormd door de koning en de ministers: “De koning is onschendbaar, de ministers zijn verantwoordelijk.” In normaal Nederlands: maakt de koning een fout, dan draaien de ministers daarvoor op. Een koninklijk besluit wordt ook genomen door de ministers, al ondertekent de koning dat wel. Het koninklijk huis vertegenwoordigt ons land ook vaak in het buitenland. Zij zijn het visitekaartje, de etalagepoppen van Nederland.

Men mag de leden van het koninklijk huis niet beledigen, want dat is een misdrijf tegen de koninklijke waardigheid. Als leden van het koninklijk huis zich misdragen, dan doet men het liefste alsof dat niet zo is. De ministers zijn immers verantwoordelijk. Soms lukt deze strategie niet helemaal, dan ontstaat er een schandaal, oftewel een affaire.

Zo vertelt Wikipedia over prins Bernhard: In 1976 kwam uit en werd bekend dat prins Bernhard betrokken was bij smeergeldaffaires o.a. de Lockheed-affaire. Onder de vele bewijzen voor het aannemen van steekpenningen was een brief van de prins zelf waarin hij om betaling verzocht. Ook waren er bewijzen dat de prins betrokken was bij het betalen van steekpenningen aan de Argentijnse junta onder Juan Perón, opdat men Nederlands rollend materieel van Werkspoor zou kopen.

In 1956 was er ook al een affaire: de Greet Hofmans-affaire. Greet Hofmans was in 1948 op initiatief van prins Bernhard ingeschakeld om de oogziekte van prinses Marijke (later Christina) te behandelen. Met haar pacifistische ideeën zou Hofmans echter te veel invloed hebben gekregen op de koningin. Er ontstond een crisis in het koningshuis, er dreigde wellicht zelfs een echtscheiding tussen Juliana en Bernhard. Hij had intussen een relatie met een Duitse pilote, die hij in 1951 in Mexico had leren kennen. Een buitenechtelijke relatie noemt men meestal overspel, of vreemd gaan, maar als het gaat om het koninklijk huis, dan is ook dat een affaire. Deze affaire bleef echter nog lang geheim.

Op 13 juni 1956 verscheen in het Duitse tijdschrift Der Spiegel een artikel over Greet Hofmans, met als titel ‘Zwischen Königin und Rasputin’. Het kabinet Drees verbood daarop de import van het betreffende nummer en stelde een onderzoekscommissie in. Daarna was Greet Hofmans niet langer welkom aan het hof. Door de geheimzinnigheid van officiële zijde en de zelfcensuur van de Nederlandse pers wist het grote publiek niet wat er aan de hand was, waardoor allerlei geruchten en speculaties de ronde deden. Prins Bernhard heeft later verklaard dat hij Der Spiegel zelf had geïnformeerd. Hij heeft die affaire dus bewust in het leven geroepen.

In 2004 overleed prins Bernhard en hoewel men ook dan voorzichtig moet blijven met wat men over hem zegt of schrijft, valt de bescherming van het Wetboek van Strafrecht weg. Na zijn dood kwam PR de Vries met een pittige column over de prins. Deze had nog wel meer affaires, onder andere met het Franse fotomodel Hélène Grinda, die in 1967 een dochter van hem kreeg. In royale taal is overspel een affaire, maar PR de Vries sprak toen nog moedig van een verhouding. Hij schreef:

Wat veel lezers zich waarschijnlijk niet hebben gerealiseerd is dat Hélène toen ze een verhouding met de Prins kreeg, nog maar negentien jaar oud was. Een tiener nog, die bij wijze van spreken net van de middelbare school af kwam. Misschien nog wel maagd, het waren andere tijden dan tegenwoordig. De Prins was op dat moment 56 jaar… Stelt u zich even voor: Bernhard is op dat moment de Prins-Gemaal van onze Vorstin, die jarenlang tijdens troonredes en kersttoespraken de bevolking oproept niet toe te geven aan maatschappelijke verloedering, normen en waarden te respecteren en zedelijk verval te bestrijden. En ondertussen ligt de 56-jarige Koninklijke Hoogheid in Parijs wanneer hij maar kan te…. eh… met een 19-jarig meisje.

De kop boven dit artikel van De Vries spreekt boekdelen: Het gedrag van de prins grenst, moreel gezien, aan pedofilie…

Pedofilie en het koningshuis, mogen we daar iets van zeggen? We hebben het al eens gehad over Frits Salomonson, hofadvocaat en zo pedofiel als een demmink. Mede naar aanleiding van die column stuurde de onderzoeksjournalist Ton Biesemaat me een artikel van zijn hand dat ooit verscheen in het blad Must Magazine. Biesemaat heeft onderzoek verricht naar de achtergrond van prins Bernhard en daar een boek over gepubliceerd: Bernhard Gate. Daarin laat hij zien dat het wangedrag van prins Bernhard veel verder ging dan de Lockheed-affaire en wat affaires met buitenechtelijke dames. Het naziverleden van deze Prins der Nederlanden, zijn spionage voor de Duitsers tijdens de Tweede Wereldoorlog, zijn banden met handelaren in gestolen kunst, alles werd altijd bedekt met de mantel der liefde enerzijds en de angst voor majesteitsschennis anderzijds. Ook schrijft Biesemaat iets over de homoseksualiteit van Prins Claus, feitelijk een publiek geheim waar zelfs de roddelpers zich nooit aan waagde.

Biesemaat is beslist niet over een nacht ijs gegaan, het boek is grondig gedocumenteerd. Hij werd ook niet aangeklaagd wegens belediging van het koninklijk huis. Alleen de waarheid heeft de kracht om iemand zo te beschermen! Op zijn website staan ook allerlei weetjes waar de reguliere pers het zelden tot nooit over heeft. En in zijn artikel in Must Magazine neemt hij geen blad voor de mond over Salomonson en prins Claus. Dat saillante artikel staat hier (pdf).

Ook over een van de zonen van koningin Beatrix en prins Claus ging het gerucht van homoseksualiteit. De Wikipedia zegt: Jarenlang werd over prins Johan Friso beweerd dat hij homoseksueel was, en in Eindhoven werd een maandelijks homofeest naar hem genoemd (Friso-feest). Op 14 februari 2001 liet hij de Rijksvoorlichtingsdienst verklaren dat hij “niet homoseksueel is, maar heteroseksueel is”. Op 7 juli 2002 meldde de Rijksvoorlichtingsdienst dat Mabel Wisse Smit “tot de nauwe vriendenkring van de prins” behoort. Sinds 30 juni 2003 was prins Johan Friso verloofd met Wisse Smit. Deze dame had ook al een affaire, zo niet met drugsbaron Klaas Bruinsma, dan toch met een zekere Ottolien Lels.

Dit alles heeft bij mij geleid tot een zachtbruin vermoeden. Want waarom wordt Joris D. van hogerhand beschermd, terwijl zijn pedofiele reputatie ernstig ten koste gaat van het vertrouwen in de Nederlandse rechtsstaat? Zou Joris D. van de prins soms kwaad weten?

Ceterum censeo Joris D. strafrechtelijk… wordt vervolgd.

Stem of voeg toe aan :