Archief
Artikelen

Azar Nafisi is geboren in Iran, waar ze behoorde tot de gepriviligeerde klasse ten tijde van de sjah. Toen ze 13 jaar was, werd ze naar school gestuurd in Engeland. In het laatste jaar van haar middelbare school verhuisde ze naar de VS en ze studeerde Engels en Amerikaanse literatuur aan de Universiteit van Oklahoma. In 1979 keerde ze terug naar Iran, waar ze professor werd in de Engelse literatuur aan de Universiteit van Teheran. In 1981 werd ze ontslagen, omdat ze weigerde om een hoofddoek te dragen, maar in 1987 mocht ze terugkomen. Deze jaartallen vallen ongeveer samen met de oorlog van Irak tegen Iran, de tijd van de grootste onderdrukking in Iran!

Azar Nafisi gaf ook les aan de Vrije Islamitische Universiteit. Ze heeft de revolutie in Iran meegemaakt en ze heeft gezien hoe Ayatollah Khomeini aan de macht kwam. In de manier waarop vrouwen in deze theocratie worden onderdrukt, kon ze zich volstrekt niet vinden. In 1995 nam ze ontslag, omdat ze niet op haar eigen manier kon lesgeven in de Engelse literatuur. Veel boeken waren verboden, die las ze dan in het geheim met haar studenten. Verboden titels en auteurs waren bij voorbeeld: Lolita van Vladimir Nabokov, Madame Bovary van Gustav Flaubert en The Great Gatsby van F. Scott Fitzgerald, evenals de romans van Henry James en Jane Austen. Na haar ontslag bleef ze stiekem les geven aan een selecte groep studentes, met wie ze deze verboden boeken las en besprak. Daarbij werd ook gediscussieerd over de vraag waarom het regime juist deze boeken had verboden.

In 1997 verhuisde Azar Nafisi van Iran naar de Verenigde Staten, waar ze het boek schreef: Reading Lolita in Tehran. Daarin vertelt ze over haar ervaringen als vrouw, levend en werkend onder het regime van de Islamitische Republiek, en vooral over het resultaat van haar geheime studie. Het boek werd een absolute best-seller! Op haar website vraagt Nafisi niet alleen aandacht voor haar boek, maar ook voor de actie “Een miljoen handtekeningen” die door Amnesty International wordt gehouden voor de vrouwen in Iran. Omdat de link op haar website een veiligheidswaarschuwing geeft, kunnen de mensen die deze actie willen steunen, beter even naar de website van Amnesty International gaan.

Azar Nafisi is een begenadigde spreekster. Haar pleidooi voor intellectuele vrijheid is zowel helder als onderhoudend. Wat heeft Lolita te maken met Teheran? Alles en niets. Waar het om gaat, is dat het lezen van Lolita in Teheran verboden is. Daarbij gedragen de ayatollahs zich volgens Nafisi net als de hoofdpersoon uit Lolita: een oudere man die verliefd werd op een meisje van 12 jaar en die haar hele leven dacht te kunnen bepalen!

Azar Nafisi: Women, Culture, Human Rights: The Case of Iran duurt 37 minuten, waarna het beeld zwart wordt. Er volgt echter nog een toegift van 5 minuten vanaf minuut 49.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

3 Reacties op “Azar Nafisi, een Iraanse vrouw aan het woord”

  • […] Iran een Islamitische republiek. Sindsdien is de positie van vrouwen er vrij slecht. Er bestaat censuur en de ayatollahs hebben veel […]

  • janny:

    Dag Bou,
    Inderdaad een wat verlate reactie op bovenstaand artikel. Wil je toch graag attent maken op het artikel dat Stan van Houcke over haar schrijft op zijn blog. Schept een heel ander beeld Interessant.
    Bezoek sinds vandaag je site.Intrigerend. Ben nog niet uitgelezen.
    Hartelijke groet, Janny

  • BOU:

    Beste Janny, dank je wel voor de tip! Ik denk dat je deze column bedoelt.
    Aan ieder verhaal zitten altijd meerdere kanten. Zelf vond ik Lolita niet om door te komen, maar The Great Gatsby las ik in een adem uit. In Iran zijn beide boeken verboden. Volgens mij is dat de essentie van bovenstaand verhaal.

    Stan richt zich overigens niet tegen Azar Nafisi als zodanig, maar tegen Carolien Roelants, die haar verheerlijkt. Azar Nafasi behoorde ooit tot de elite ten tijde van de Sjah. Ze mocht na de Islamitische revolutie nog wel blijven werken, maar de voorwaarden veranderden. Daarom nam ze ontslag.

    Natuurlijk kunnen we alleen al daar een hoop vragen bij stellen, want wie kan het zich permitteren om zomaar ontslag te nemen? Werd ze daarna soms onderhouden door haar man? Of leefde ze van de inkomsten uit haar verboden lessen?

    Verder vind ik het niet zo erg, dat die pedofiele Lolita in Teheran niet mag, maar waarom is Jane Austen er verboden? Prachtig Engels, lekker langzaam lezen en smullen van de woordkeuze… Mag dat ook al niet?

    Overigens kan ik me niet de hele lezing herinneren. Het is slechts een aspect van mijn kijk op Iran. Ik zou niet graag leven onder de Ayatollahs, maar als ik moet kiezen, dan zeg ik toch: weg met de sjah!

Laat een reactie achter

Recente reacties