Archief
Artikelen

In 1947 hebben de Verenigde Naties in Resolutie 181 een plan voor de verdeling van Palestina opgesteld, waarbij 54% van het gebied werd toegewezen aan de Joden en 46% aan de Arabische bevolking. Zo ontstond Israël. Toen Israël lid werd van de Verenigde Naties, was dat expliciet op voorwaarde dat Resolutie 181 moest worden nageleefd, maar dat heeft Israël nooit gedaan. Al direct bij het ontstaan van de staat Israël in 1948, sloegen 75.000 tot 80.000 Palestijnse inwoners op de vlucht voor de Joodse terreur. De Palestijnen noemen dat zelf Al Nakba, de Ramp. Hun grond en hun huizen werden door Israël geannexeerd zonder enige compensatie en zonder enige kans op terugkeer. Na de oorlog van 1948 controleerde Israël reeds 78% van het grondgebied!

Volgens de Israëlische Wet op Terugkeer hebben alle Joden het recht om zich in Israël te vestigen. Deze wet leidde tot een toestroom van Joden, voornamelijk uit Rusland en Ethiopië. De Palestijnse vluchtelingen hebben volgens Israël echter niet het recht om terug te keren. Volgens de Wet op het Land is alle grond die de vluchtelingen in 1948 verlaten hebben, voor “eeuwig eigendom van het Joodse volk” en mogen “niet-joden” deze grond zelfs niet huren. Sommigen noemen Israël daarom een racistische staat, te vergelijken met de Apartheid die ooit heerste in Zuid Afrika.
Na de Zesdaagse Oorlog in 1967 werd ook de rest van Palestina bezet gebied. Dit bestond slechts uit de Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever, een gebied dat zich toen nog uitstrekte tot in Jeruzalem. Oost-Jeruzalem werd door Israël geannexeerd, hoewel deze annexatie in 1980 door de Veiligheidsraad van de VN is verworpen in resolutie 478. Ook veroverde Israël in 1967 de Sinaï-woestijn op Egypte, maar in 1978 werd dat gebied aan Egypte teruggegeven in de Camp-David-akkoorden. Deze voorzagen tevens in vredesbesprekingen tussen Israël en de Palestijnse PLO, die zouden moeten leiden tot een autonome Palestijnse staat, bestaande uit de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook. In 1993 mondden deze besprekingen uit in de Oslo-akkoorden, een overeenkomst die zou moeten leiden tot een zelfstandige Palestijnse staat, bestuurd door de Palestijnse Autoriteit, waarover PLO-leider Jasser Arafat in 1996 tot president werd gekozen.

Tien jaar later was de Palestijnse staat nog altijd geen feit. In 2003 aanvaardden Israël en de Palestijnse Autoriteit een Amerikaanse “Routekaart” die moest leiden tot een zelfstandige Palestijnse staat. Daarover gaat deze reportage van Nova. Tegelijkertijd werd er echter een muur gebouwd rond het Palestijnse gebied op de Westelijke Jordaanoever. In januari 2006 werden er verkiezingen gehouden voor een Palestijns parlement. Deze werden echter niet gewonnen door El Fatah, de politieke partij van Jasser Arafat en na zijn dood van Abbas, maar door de Islamitische partij Hamas. Daarop volgden sancties van Israël om de Palestijnen te straffen voor hun stemgedrag. De Routekaart voor Vrede zit nu in het slop. In 2007 brak een burgeroorlog uit in de Palestijnse gebieden tussen Hamas en het meer seculiere Fatah. De gevechten leidden tot een opdeling van Palestina in een deel voor Hamas (de Gazastrook) en een deel voor Fatah (Westelijke Jordaanoever).

In de bezette Palestijnse gebieden voerde Israël al die jaren een politiek van expansie, door er Joodse nederzettingen te vestigen, die worden beschermd door het Israëlische leger. Terwijl er onderhandeld werd, verdubbelde het aantal illegale Joodse kolonisten van 100.000 in 1992 naar 200.000 in 2000. De Joodse kolonisten genieten daarbij tal van voordelen waarvan de Palestijnen verstoken blijven: ze hebben onbeperkt toegang tot water en kunnen zich vrij bewegen, terwijl de Palestijnse inwoners aan allerlei militaire verordeningen onderworpen zijn, die hun bewegingsvrijheid, hun toegang tot water en hun economische ontwikkeling sterk belemmeren. Voor de kolonisten werd een speciaal wegennet aangelegd op Palestijnse (onteigende) grond. Deze wegen zijn slechts toegankelijk voor kolonisten. Een Palestijn die een Israëlische weg op zijn pad vindt, moet maar omlopen!

Rond Jeruzalem is dit proces goed zichtbaar. Israël gaat nog altijd door met het bouwen van Joodse wijken op Palestijns grondgebied. In tegenstelling tot Joodse families, krijgen Palestijnen geen bouwvergunning in Jeruzalem. Sterker nog, in 1998 en ’99 werd van bijna 2.000 Palestijnse inwoners de identiteitskaart geconfisceerd, waardoor ze het recht verloren om in Jeruzalem aanwezig te zijn. Tussen 1967 en februari 2000 verloren 6213 Palestijnse inwoners hun burgerschap.

De volgende documentaire gaat over deze bewuste en illegale expansiepolitiek van Israël op de Westelijke Jordaanoever. Slachtoffers zijn vooral de Palestijnen, maar ook de kolonisten blijken vaak in een politieke val te zijn gelopen. Ze zien wel dat hun situatie leidt tot de grootste onrechtvaardigheid, maar ze kunnen niet meer weg!

The Iron Wall duurt 52 minuten

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

10 Reacties op “De Israëlische bezetting van Palestina”

  • dobberjon:

    Waarom staat er niet: “de palestijnse bezetting van Iwrael”? Omdat de schrijver pro-pal en anti-isr is natuurlijk? Ga s in het midden zitten.
    Doe je vooroordelen en afkeer weg, praat DAAR met de mensen.
    Weet je dat veel palestijnen liever de Israelische “overheersing” hebben dan de dreiging van het palestijnse “martelaarschap”?
    Dat het aantal doden enorm is afgenomen door het zeer tegen Israels zin maar uit lijfsbehoud gedwongen “ijzeren gordijn”?
    Waarom staat niet over 1948 hierboven geschreven dat die Joodse helft die toegewezen werd aan gebied, meteen overvallen werd door de palestijnen/arabieren/jodenhaters?
    Wie de helft van de waarheid weglaat, is die betrouwbaar?
    Waarom vertel je niet van de reden waarom? Of durf je niet hardop te zeggen dat palestijnse kinderen vaak vergiftigd worden met haat en afkeer tegen andersdenkenden (Joden, jaloezie)? Door hun eigen geloofsleiders? Richt je aandacht op diegenen die opbouwen, verdraagzaamheid en bereidwilligheid bieden.die zoeken wat verbindt i.p.v. Verdeelt. Haat straft zichzelf altijd af. Dat moet je weten. Waarom kies je er dan voor om door te gaan met haat supporten? (Helft van de waarheid zeggen is haat supporten, de hele waarheid zeggen is bevrijden van ellende en mensen gelukkig helpen worden).

  • ruud:

    @dobberjon. Het is aan de informatieconsument om een totaalbeeld te krijgen, niet aan de informatieverstrekker. Daarnaast, de kant die jij onderbelicht vindt, krijgt genoeg aandacht op andere kanalen. Als je echt heel kritisch kijkt wordt er nagenoeg altijd maar één kant van een verhaal verteld (ook jij maakt je er in je comment schuldig aan). Het is naïef en lui te verwachten dat één partij je precies verteld hoe het in elkaar zit. En als dat al gebeurd, is het dom om te geloven.

  • nenes:

    dobberjon wat praat je voor onzin…

    BOU zegt: scheldwoorden gewist.

  • Anoniem:

    ja we zien het dobberjon, we zien het ja. Al die onschuldige kinderen die elke dag dood gaan bezitten israel ja.

  • […] Story van de Palestijnse filmmaker Mohammed Alatar. Op BOUblog staat van hem reeds de documentaire: The Iron Wall. Jerusalem, the East Side Story, gaat over Oost-Jeruzalem, dat in 1967 door Israël werd […]

  • Far:

    Beste Dobberjon,

    Heb je enig idee waar het martelaarschap uit is ontstaan? Wanneer je militaire middelen hebt heet het een vergeldingsactie en wanneer je het moet doen met dingen die je op straat tegenkomt om je mee te verdedigen wordt het een aanslag genoemd. Begrijp me goed beide is fout echter krijgt het door het een bepaalde naam te geven een belpaald beeld dat we maar al te graag horen hier in het westen. Oh ja… en laat je niet leiden door die paar rotjongens waar de media ons over berichten want ook hier trekt men maar al te graag de vergelijking met het conflict waar we eigenlijk niets van weten

  • petje:

    Wilders heeft weereen oekaze uit Jeruzalem ontvangen om de zaak van de kolonisten flink te pushen..

    Wilders juicht meer nederzettingen Israël toe
    DEN HAAG – Wat PVV-leider Geert Wilders betreft, komen er zoveel mogelijk joodse nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Hij liet dat zaterdagavond via twitter weten. Volgens hem is Jordanië ?de enige Palestijnse staat die er ooit zal komen.?
    Judea/Samaria zijn Israël dus hoe meer joodse nederzettingen daar hoe beter”, twittert Wilders. Hij doelt daarmee op het door Israël in 1967 op Jordanië veroverde gebied. De Westelijke Jordaanoever is een van de Palestijnse gebieden maar joodse kolonisten bouwen er nog steeds nieuwe nederzettingen. Daarover bestaat internationaal veel kritiek.

    http://www.telegraaf.nl/binnenland/8010739/__Wilders__meer_nederzettingen__.html?sn=binnenland,buitenland

  • zwart:

    @dobberjon.
    Het lijkt er een beetje op dat u in een hoek gedrukt wordt.
    Maar dat is absoluut niet omdat men hier pro-palestijns is, maar wel, zoals het hoort, tegen geweld is en voor een eerlijke menswaardige respectvolle houding.

    U heeft natuurlijk een punt dat in het artikel een perspectief van de schrijver getoond wordt en u kunt stellen dat dit artikel niet onpartijdig is.
    Als het artikel volledig had willen zijn was het, schat ik, minstens 10x zo lang geworden.

    Ik wil met u van gedachten wisselen over uw argumenten.
    Zo meent u dat veel Palestijnen liever overheerst worden dan de dreiging van een martelaarschap.
    Dat lijkt mij niet aannemelijk.
    Zo’n stelling roept in ieder geval vragen op.
    Heeft u bewijzen van die stelling?
    Is het niet idioot dat iemand liever illegaal bezet wordt door een vreemde mogendheid?
    Hebben die vele mensen (welk percentage?) die u aanhaalt niet door dat ze collaboreren met een vijand en als landverrader beschouwd (zullen) worden?
    Hebben die vele mensen onder het rascistische/discriminerende Israëlische bestuur het nu werkelijk beter?

    Met name ben ik benieuw naar uw mening over de resoluties die door Israël worden genegeerd, de illegale bezetting, kolonialisatie, en de houding van de militairen in hoogoplopende conflicten tussen enerzijds de oude bewoners en de nieuwe bewoners.

    Mijn feiten.
    Israël heeft het begrip “gepast geweld” vervangen door intimiderend geweld.
    Israël heeft na haar tegenaanvallen terrein bezet gehouden met als bedoeling haar burgers te beschermen, niet om de burgers van de omringende landen te beschermen.
    Israël is buitengewoon wreed bezig iedereen die niet Joods is uit de door haar bestuurde gebieden te verdrijven.
    De arabieren en/of Palestijnen hebben zich zeker in de beginjaren van het ontstaan van de Joodse staat met afschuwelijk terrorisme verzet.
    Dat terrorisme heeft lang aangehouden en heeft vooral aan Arabische kant ontzettend veel burgerdoden gekost.
    Een leger dat op burgers schiet is niets beter dan een terrorist.

  • Niels:

    Het sluitstuk van Jeruzalem is de Tempelberg, het gebied waar joden en christenen vandaag niet eens wordt toegestaan om te bidden, het gebied waar de vorige twee joodse tempels stonden, de eerste die werd verwoest door de Babyloniërs in 586 voor Christus, en de tweede werd verwoest door de Romeinen in 70 nChr. De Tempelberg gebied bevat momenteel twee moslim moskeeën.Psssst…

  • Josh Peeters:

    De Israëlische lobby, hoe klein ook, maar met groot geld is alles te regelen om voor Israël een onaantastbaarheids status af te dwingen in de Amerikaanse politiek. Gesprekken met Israël en haar lobbyisten zitten altijd vol met dubbele bodems en geheime agenda,s. Het zich boven de internationale wetten verheven voelende Israël krijgt van z,n vrienden geen enkele tegenwerking. Laat Israël eens lid worden van de IAEA en z,n 200 illegale atoombommen ontmantelen. Het M.O. zou er van opknappen.

    Al tijdens zijn 1e presidentiële termijn had Obama de beste bedoelingen om de 2 staten oplossing in het Israëlische/Palestijnse conflict weer vlot te trekken.
    Obama vroeg om een bouwstop op Palestijns bezet gebied en stuurde vervolgens zijn speciale afgezant George Mitchell naar het M O om de vredesbesprekingen een nieuwe impuls te geven. Zowel Israël/Netanyahu als Palestina/Abas zeiden ja, op weg naar een 2 staten oplossing.
    Er werd, geheel conform, een bouwstop/moratorium van 10 maanden door Israël afgekondigd en door Abbas/Obama van te voren steeds geëist, op de bouw van illegale nederzettingen waardoor het kolonisatieproces werd bevroren.

    George Mitchell ging vervolgens 3 x keer naar het M O en bezocht 14 Arabische staatshoofden en Palestina.

    Joe Biden en George Mitchell reisden samen, voor meer politieke druk en gewicht voor het welslagen van de onderhandelingen , naar Israël en Palestina en stonden op het punt het vredesproces te starten.
    Op dezelfde dag werden er gesprekken gevoerd met Mahmoud Abbas en Netanyahu waarbij niets meer in de weg stond om de volgende stappen te zetten.

    Nog op dezelfde dag kwam er, na de gesprekken, op de GSM van de USA onderhandelaars een Israëlisch bericht binnen dat Israël de bouw van nieuwe nederzettingen had goedgekeurd.
    De Amerikaanse onderhandelaars waren zeer verbaasd want van de kant van Israël was steeds verzekerd; ,,Er komen géén verrassingen,, die het USA vredesplan kunnen gaan dwarsbomen tijdens de onderhandelingen.

    Nog diezelfde avond dineerde vice president Joe Biden bij Netanyahu op zijn privé adres om opheldering te vragen. Netanyahu zei van ,,niets,, te weten en was niet ingelicht.
    Het speet hem dat het hem ,,ontgaan,, was.

    En dat allemaal terwijl de Palestijnse regering, vanaf het begin, er steeds op had gehamerd dat er een bouwstop van illegale nederzettingen zou zijn.

    Lees meer: http://www.nujij.nl/algemeen/josh-peeters.16760001.lynkx?tab=Reacties#ixzz2Ba2l9Uec

Laat een reactie achter

Recente reacties