Archief
Artikelen

Op 6 juni 2006 stond mr. Wicher Wedzinga terecht omdat hij op 24 oktober 2004 zijn vriendin had mishandeld. Zij logeerde bij hem, ze kregen ruzie en er vielen rake klappen, maar ze probeerden het bij te leggen. In de slaapkamer kwam het opnieuw tot ruzie en weer tot een vechtpartij. Daarna is deze vriendin nog een week bij hem blijven logeren, waarbij ze vrijwillig het bed met hem deelde en niet in de logeerkamer wilde slapen. Toen vertrok ze naar een vriendin en op 5 november deed ze aangifte van mishandeling. Van haar bont en blauwe oog had ze intussen foto’s laten maken.

De rechtbank veroordeelde Wedzinga tot 80 uur taakstraf of 40 dagen hechtenis. Dat was ‘aanmerkelijk lager’ dan het OM had geëist (o.a. 200 uur taakstraf), omdat de feiten veel minder ernstig waren dan in de dagvaarding stond. De rechtbank achtte met name niet bewezen dat Wedzinga geprobeerd had om het slachtoffer zwaar lichamelijk letsel toe te brengen en er was evenmin ook maar enig bewijs van de poging tot doodslag. Zwellingen en bloeduitstortingen zijn ook geen zwaar lichamelijk letsel, zo oordeelde de rechtbank. Ze had alleen een bewijsbaar blauw oog! Het OM had Wedzinga ook nog beschuldigd van verkrachting, maar dat bleek totaal onzinnig. Wel werd Wedzinga veroordeeld voor twee maal mishandeling, ook dat is eigenlijk reeds onzinnig.

Als iemand een taakstraf krijgt, dan zijn er drie instanties die daar verder voor moeten zorgen: de reclassering, het Centraal Justititeel Incassobureau en het OM, dat de verantwoordelijkheid draagt. Wat dan volgt, blijkt werkelijk Kafka! Wedzinga heeft de hele correspondentie nu op zijn weblog gezet, ter leering ende vermaeck!

Op 24 juli 2006 ontving hij een oproep van de heer G. Huisman, om op 9 augustus bij de reclassering te verschijnen. Reeds op 31 juli schreef de heer Huisman echter dat het eerder geplande gesprek door omstandigheden niet door kon gaan, maar dat Wedzinga nu op 30 augustus zal moeten verschijnen. Op 1 september schrijft hij dat Wedzinga op 30 augustus niet is verschenen, maar dat hij nog een kans krijgt, en wel op 20 september. Als hij dan weer niet komt, wordt de taakstraf waarschijnlijk omgezet in gevangenisstraf.

Is Wedzinga dan maar thuis gebleven? Welnee! Op 30 oktober schrijft mevrouw van der Veen van de reclassering namelijk ongeveer: Op 9 augustus hebben wij de uitvoering van uw werkstraf besproken. U zult gaan werken in Verzorgingshuis Oosterparkheem. Ik roep u nu op voor een kennismakingsgesprek met de heer M. Huizing, projectleider bij Oosterparkheem, op 8 november 2006. Een van mijn collega’s of ik zal bij het gesprek aanwezig zijn. Het gesprek duurt ongeveer een kwartier. Wedzinga is dus op 9 augustus wel degelijk naar de reclassering geweest, waarna er een werkplek voor hem werd geregeld. Hoewel?

Op 25 juni 2007 ontving Wedzinga een brief van een anonieme Officier van Justitie bij het Centraal Justitieel Incassobureau. De werkstraf is dan nog steeds niet verricht. Volgens deze brief blijkt Wedzinga veroordeeld wegens poging tot zware mishandeling, poging tot doodslag en twee maal mishandeling, dit allemaal op die bewuste 24 oktober 2004. Alleen de verkrachting staat er niet bij! Dan staat er: “De termijn waarbinnen de taakstraf ten uitvoer moet zijn gelegd, is verlengd tot 20 juni 2008.” Er is dus nog steeds niets gebeurd, maar Wedzinga krijgt nog een jaar de tijd. Hoewel?

Op 16 juli 2007, dus drie weken later, krijgt Wedzinga weer een anonieme brief van het Justitieel Incassobureau. Daaruit blijkt dat hij is veroordeeld wegens mishandeling en poging tot doodslag op 21 oktober en mishandeling en poging tot zware mishandeling op 24 oktober. Het blauwe oog van zijn vriendin blijkt op magische wijze uitgegroeid tot een martelpraktijk. De rest van de brief houdt ongeveer in: U bent veroordeeld tot een taakstraf. Ik heb vernomen dat u deze niet hebt verricht. Daarom heb ik de taakstraf omgezet in gevangenisstraf. Tegen deze omzetting kunt u binnen 14 dagen bezwaar aantekenen, maar dat bezwaar heeft geen schorsende werking.

Dat laatste betekent dat je wel mag klagen, maar je moet toch de gevangenis in. Barbertje moet brommen, ook al bromt men nog zo hard. Wedzinga heeft bezwaar aangetekend, maar de uitslag daarvan laat nog op zich wachten. Ook werd hij niet even gewaarschuwd: dan en dan wordt u opgesloten, houd daar rekening mee. Op 22 oktober werd Wedzinga onverwacht aangehouden en een dag later overleed zijn vader. Zijn advocaat. mr. Plasman, heeft er toen voor kunnen zorgen dat men Wedzinga liet gaan, zodat hij de begrafenis kon bijwonen en eventueel het een en ander kon regelen. Dat blijkt echter lang niet altijd het geval. Op 5 november moest Wedzinga zich weer melden en hij heeft tot 3 december doorgebracht in de gevangenis van Ter Apel.

De moraal van dit verhaal? Sla nooit je vriendin een blauw oog! Niet alleen duurt het zeker een week voor ze er weer een beetje toonbaar uitziet, maar als ze aangifte doet, dan kun je de komende jaren dit soort Kafka verwachten. Mr. Wedzinga is jurist, een strafrechtdeskundige die onmiddellijk inziet dat deze correspondentie barst van de fouten. Maar Jan met de Pet zou hier helemaal gek van worden! “Edelachtbare, doe mij nou maar meteen TBS, want krankzinnig word ik toch van uw procedures!”

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

87 Reacties op “Groeten uit Ter Apel van mr. Wicher Wedzinga”

  • De bureaucratie ten top! Toch bereikte me ook berichten als zou Wedzinga zijn ondergedoken om zo zijn straf te ontlopen. Wat is dan de waarheid? Hoewel mijn afspraak met Wedzinga werd afgezegd geloof ik in het verhaal zoals je dat hierboven hebt beschreven. Een kat in nood kan rare sprongen maken maar niet zichzelf opvreten. Een blauw oog zal deze goldigster ongetwijfeld hebben verdiend en kunnen we geen zware mishandeling noemen. Ook de ex-vrouw van Wedzinga speelde nog een rol in het drama. Zij is rechter en was natuurlijk uit op genoegdoening.

    Ik begin steeds meer te geloven in een hetze tegen de voormalige raadsheer. Die hetze is afkomstig uit zijn eigen milieu.

  • Beste Ko, bovenstaand verhaal is een overzicht of samenvatting van de brieven die Wedzinga publiceerde. Ik denk niet dat hij brieven heeft achtergehouden, want dan zou hij snel door de mand vallen. En deze meneer is beslist niet dom!

    Wat ik niet begrijp, is waarom dat baantje bij Oosterparkheem niet doorging, maar uit de brieven blijkt duidelijk dat hij eind juni 2007 nog een jaar de tijd kreeg. Half juli, drie weken later, was dat opeens veranderd in “ga maar zitten”. Anoniem en onbegrijpelijk!

    Verder denk ik over een duidelijk stukje over vrouwenmishandeling, kindermishandeling en seksueel geweld. Misschien begrijpt men dan het verschil tussen mishandeling (mag niet!), zware mishandeling en poging tot doodslag. En ook hoe vaak dat voorkomt in Nederland. Gemiddeld een kind per week door de ouders doodgeslagen…, dat komt niet in de krant. Bescherming van de privacy, weet je wel…

    Dat de ex-vrouw van Wedzinga rechter is, wist ik trouwens niet. Ik ken deze mensen niet en ik kan me ook niet herinneren dat ik het ergens heb gelezen. Kun jij dat documenteren? Ik zou niet eens weten hoe ze heet…

    Van achteren na de echtscheiding ligt dat altijd ingewikkeld bij de dames… Neem nou Beth, de moeder van N. Holloway. Geen idee hoe ze tegenwoordig heet, maar ze heeft al vier achternamen versleten. Jammer dat men dit allemaal zo normaal vindt.

  • mr.dr.BOU een goed achtergrondverhaal is door Stan de Jong geschreven: http://www.standejong.nl/documents/NRRechter.pdf

  • erik:

    Misschien moet je op 5 maart even naar de rechtbank komen voor opnieuw een strafzaak tegen de heer Wedzinga.

    En hoezo moraal van dit verhaal: sla je vriendin nooit een blauw oog? Heb je daar dit verhaal voor nodig? Over verloedering gesproken!

  • Beste Erik,
    Dat van die nieuwe strafzaak, was hier reeds bekend. Ik begrijp dat je geen vaste lezer van NWO-INFO bent. Wedzinga heeft spijt als haren op zijn hoofd van die slaande ruzie, maar meestal worden dit soort zaken stilzwijgend afgehandeld. In het geval van Wedzinga heeft men dit aangegrepen om hem volledig kapot te maken. Volg even de links in dit comment, dan begrijp je dat ik een grapje maakte!

    BesteKo,
    Dank je wel en ook dat interview staat reeds op NWO-INFO. Stan de Jong vind ik wel een integere journalist.

  • erik:

    Ik weet niet waar je die info vandaan hebt, maar huiselijk geweld wordt helemaal niet stilzwijgend afgehandeld. STerker nog: de laatste jaren wordt het door justitie en de rechtbanken juist hard aangepakt. Nog los van het feit dat het letsel van deze mevrouw (hoezo golddigger?) dermate ernstig was dat ik zeer betwijfel of het bij een klap is gebleven.

    Het verbaast me verder in hoge mate dat deze meneer Wedzinga zoveel bijval krijgt. Een rechter die eigenhandig de politie verzoekt een aangifte in de snipperaar te gooien. Moeten we die serieus nemen als het gaat om het aankaarten van corruptie in het systeem?

    En ja , de ex-vrouw van de rechter is inderdaad ook rechter en naar eigen zeggen ook al eens slachtoffer van de gewelddadigheid van de man.

  • Beste Erik,

    Deze vrouw is de volgende morgen door een arts onderzocht. Ze had geen verder letsel. Vervolgens is ze nog een week bij Wedzinga blijven slapen, niet in de logeerkamer, maar bij hem in bed. In deze week moeten die dramatische foto’s zijn gemaakt van haar blauwe oog. Vervolgens is ze bij een vriendin ingetrokken. Vijf dagen later stapte ze naar de politie en deed aangifte van zware mishandeling, poging tot doodslag en verkrachting. Die aangifte hoort inderdaad thuis in de papierversnipperaar!

    Je zegt dat huiselijk geweld door politie en justitie de laatste jaren juist hard worden aangepakt. Mijn ervaringen zijn anders, huiselijk geweld wordt hier meestal beantwoord met het uit huis plaatsen van de man die slaat. Strafrechtelijke sancties volgen pas bij recidive. Met dat beleid ben ik het wel eens.

    Verder heb ik ooit gewerkt bij een Blijf-van-mijn-lijf-huis. Daaruit kun je opmaken hoe ik denk over vrouwenmishandeling. Maar er was daar ook een patroon zichtbaar: de vrouwen kwamen geslagen binnen, bleven ongeveer een half jaar, kregen dan een huis, zochten een vriend en in veel gevallen begon ook die vent weer te meppen. Een patroon om héél diep over na te denken…

    Wat Wedzinga zegt over de corruptie in het systeem, neem ik heel serieus. Zelf had ik die corruptie ook reeds geconstateerd, maar Wedzinga kent de situatie van binnen uit. Daarom ben ik ook heel benieuwd naar de strafzitting van 5 maart.

  • =zochten een vriend en in veel gevallen begon ook die vent weer te meppen=
    Ik schreef ooit dat sommige vrouwen het aantrekken. Dat werd me kwalijk genomen. Ik bedoelde er niet mee dat die vrouwen niet deugen, ze hebben Iets waardoor ze foute mannen aantrekken, en sterker nog, waardoor ze voor hen vallen en zich afhankelijk van hen maken.

    Zag deze week de Ophra uitzending over de vrouw van een man die zijn zoontje het mishandelen liet filmen, hij kreeg er 30 jaar voor. Ook hier, lief vrouwtje, wekt onmiddelijk medelijden en sympathie op, maar ik dacht, daar zit het prototype van een recidive.

  • Beste deDeurs, we zijn een beetje off topic aan het raken. Over huiselijk geweld wil ik binnenkort wel eens iets schrijven, maar zoals je begrijpt, onderzoek ik altijd eerst de beschikbare gegevens, voor ik een stukje plaats.

    Dit blog gaat niet over het blauwe oog van een Oekraïense schone, maar over de manier waarop de taakstraf is geregeld, of liever: niet geregeld. In veel gevallen regelt het zich namelijk niet. Het resultaat is, dat degene die de taakstraf wil doen, toch in de gevangenis komt, omdat allerlei ambtenaren niet in staat blijken om de taakstraf te regelen.

    Wedzinga heeft zijn ervaring daarmee online gezet, maar hij is natuurlijk niet het enige slachtoffer van deze bureaucratie. Een brief met: u heeft nog een jaar de tijd, wordt drie weken later gevolgd door: gaat u maar zitten!

    En inderdaad, ondanks zijn bezwaarschrift werd Wedzinga in oktober gearresteerd en opgesloten. Op het bezwaarschrift heeft hij nog steeds geen antwoord. Wat heeft bezwaar maken dan nog voor zin? En hoeveel ambtenaren (door ons betaald) zijn dagelijks bezig met het afhandelen van zinloze bezwaren?

  • erik:

    Het is maar wie je gelooft. De heer Wedzinga maakt blijkbaar indruk op je, waaruit ik maar af zal leiden dat je hem niet goed kent.

    Daarnaast:
    Een stevige kerel die een tengere vrouw een harde vuistslag in het gezicht geeft en dat dan in de papierversnipperaar, dat zou pas betekenen dat het systeem corrupt is.

    Ik zit bijna dagelijks in het systeem en dat al jarenlang. Natuurlijk worden er fouten gemaakt, maar ik kan met een gerust hart zeggen dat het systeem deugt. Al die ophef over corruptie komt van gefrustreerde mensen die de eigen balk in de ogen niet zien en een zondebok zoeken om hun eigen falen te maskeren.

    Op 5 maart zal duidelijk worden dat de heer Wedzinga er de afgelopen jaren een potje van heeft gemaakt. Wellicht begrijpelijk in zijn positie, maar beslist geen reden om hem als een soort martelaar af te schilderen.

    Nog los van het feit dat de heer Wedzinga blijkbaar jarenlang prima in het systeem heeft kunnen werken zonder ook maar een spoortje kritiek naar buiten te brengen. Nu hij zelf ineens onderdeel van onderzoek is geworden, deugt er ineens niets meer van hetzelfde systeem waar hij al die tijd in zat.

    Wat de mishandelde vrouwen betreft. Het is een bekend fenomeen (battered wife sydrome) dat mishandelde vrouwen erg lang bij hun man blijven of zelfs opnieuw in een gewelddadige relatie terecht komen. Dat zegt helemaal niets over de mishandelingen en ik vind het om eerlijk te zijn vaak een wat misselijk argument. Ergens zit een ondertoon van ‘ze zal het wel verdienen’

    Zo wordt er ook gesproken over de ex-vriendin van Wicher. Zeer dubieus.

    En wat de aanpak betreft van huiselijk geweld. Mannen, ook first offenders, verdwijnen met enige regelmaat achter de tralies voor wat ze hun vrouw aandoen. Daar komt gelukkig geen versnipperaar aan te pas

  • Beste Erik,

    Inderdaad ken ik Wedzinga niet persoonlijk, ik weet alleen wat er op Internet staat. En huiselijk geweld is een ingewikkelde problematiek!

    In dit geval gaat het echter niet om huiselijk geweld, maar om een valse aangifte! Er was geen sprake van zware mishandeling, poging tot doodslag en verkrachting. Het ging om eenmalige ruzie binnen een relatie en de vrouw kon weg als ze wilde!

    Natuurlijk weet ik niet wat er in werkelijkheid allemaal speelt en speelde, maar als je de dagvaarding leest die Wedzinga heeft ontvangen voor 5 maart en die nu online staat, dan rammelt er achter de schermen toch wel het een en ander.

    Je schrijft: “Al die ophef over corruptie komt van gefrustreerde mensen die de eigen balk in de ogen niet zien en een zondebok zoeken om hun eigen falen te maskeren.”
    Je schrijft ook: “…ik vind het om eerlijk te zijn vaak een wat misselijk argument. Ergens zit een ondertoon van ‘ze zal het wel verdienen’”

    Een dergelijke manier van discussiëren wordt hier eigenlijk niet zo op prijs gesteld. We noemen dat jij-bakken!

  • erik:

    Er is geen sprake van een valse aangifte. De rechter achtte deze feiten niet bewezen, dat wil niet zeggen dat ze ook niet voorgevallen kunnen zijn.

    Wat het feit dat de vrouw weg kon te maken heeft met de mishandeling snap ik niet.

    En die dagvaarding zal op 5 maart een stuk duidelijker worden. Ik durf hier de stelling alvast wel aan dat er een veroordeling uit zal rollen!

  • “Er is geen sprake van een valse aangifte. De rechter achtte deze feiten niet bewezen, dat wil niet zeggen dat ze ook niet voorgevallen kunnen zijn.”

    Vast staat, dat ze vervolgens nog een week bij Wedzinga is blijven logeren.

    “Wat het feit dat de vrouw weg kon te maken heeft met de mishandeling snap ik niet.”

    Bijzonder snugger lijk je me niet. Als men mij zou mishandelen, verkrachten en proberen te doden, dan zou ik maken dat ik wegkwam! Ik zou niet nog een weekje gezellig het bed blijven delen met zo’n bruut, intussen foto’s laten maken van mijn blauwe oog op zijn fraaist, daarna vijf dagen bij een vriendin logeren en dan pas aangifte doen.

    “En die dagvaarding zal op 5 maart een stuk duidelijker worden. Ik durf hier de stelling alvast wel aan dat er een veroordeling uit zal rollen!”

    Ik ben niet zo’n koffiedik-kijker. We zullen wel zien!

  • erik:

    Pardon? ‘Bijzonder snugger lijk je me niet? Over argumenteren gesproken….Dit is wel van heel laag niveau. Maar goed, laat ik daar maar boven gaan staan.

    Je hebt blijkbaar nog nooit van het battered wife syndrome gehoord, opmerkelijk voor iemand die zegt bij een blijf van mijn lijf huis te hebben gewerkt.

    Ik kan het je nog wel sterker vertellen, kinderen die ooit zijn misbruikt geven soms ook aan pappa gewoon weer terug te willen in het gezin. Zeg je tegen deze kinderen ook dat ze dan dus waarschijnlijk gelogen hebben? Je laat een stuitend stuk oppervlakkigheid zien in je gedachten. Daarnaast maak je de beginnersfout die meer mensen maken als het gaat om strafrecht door een rationele verklaring te vinden voor een irrationele gebeurtenis. ‘Dat is niet logisch’ wordt zo al snel ‘dat is dus een leugen’. De werkelijkheid is dat geweld binnen een relatie vaak juist zo lang door kan gaan omdat het slachtoffer juist niet meteen wegloopt. iedereen die ook maar enigszins op de hoogte is van huiselijk geweld moet dat toch wel weten.

    Ook je stelling dat de aangifte zo laat is, slaat kant noch wal. Je moest eens weten hoe lang slachtoffers van geweld/misbruik wachten tot ze naar de politie lopen. Daar gaat soms jaren overheen.

    En over die veroordeling: daar zit niets koffiedikkijkerij in. Gewoon de feiten, omstandigheden en voorgeschiedenis kennen. Iets waar jij (sorry voor de jij-bak) tot nu toe weinig blijk van hebt gegeven. Opvallend toch dat mensen op basis van internetgegevens (en dan ook nog verspreid door Wedzinga zelf) meteen al een kant kiezen.

  • Beste Erik,

    Iedereen die ook maar een beetje op de hoogte is van NWO-INFO is begonnen bij deze post.

    Ik weet niet uit welk ei jij bent gekropen, maar je bent hier wel kakel-vers. Van jouw debunk heb ik mijn buik wel vol, ik heb het er echt te druk voor. Begin nu eens even te lezen bij het begin.

    Als je helemaal klaar bent met inlezen, dan zijn jouw comments wellicht welkom. Maar ik behoud me het recht voor om ze te wissen wegens gebrek aan inzicht in de materie.

    “Ik zit bijna dagelijks in het systeem en dat al jarenlang. Natuurlijk worden er fouten gemaakt, maar ik kan met een gerust hart zeggen dat het systeem deugt.”

    Van geen kanten!

  • Vandaag uitgebreid gesproken met Wicher Wedzinga. Hij heeft mijn sympathie om diverse redenen. Allereerst ben ik zelf slachtoffer van een corrupte overheid waardoor mijn bedrijfje de nek is omgedraaid. Ik heb alle procedures gewonnen maar om ook mijn verlies vergoed te krijgen had ik nog 3 jaar verder moeten procederen. Ik koos voor een afkoopsom. Daarnaast heb ik twee maal een kantonrechter getroffen die vergaande connecties met de tegenpartij had. Ons rechtssysteem is doodziek. Ik heb aanwijzingen dat Justitie vrijwel zeker de moordenaar kent van Marianne Vaatstra. Waarom pakken ze hem niet op? Ik zou een weblog kunnen vullen over de corrupte overheid. Terug naar Wedzinga.

    Een kat in nood maakt rare sprongen. Wedzinga erkent zijn fouten. Wedzinga erkent ook dat hij jarenlang onderdeel maakte van het systeem. Zijn ogen werden pas geopend toen het systeem zich tegen hem keerde. Ik ben niet de advocaat van Wedzinga. Ik pleit hem ook niet vrij maar ik geloof onmiddellijk dat betrekkelijk kleine vergrijpen worden opgeblazen om Wedzinga de mond te snoeren. Wedzinga wordt nu aangepakt. Maar wat te denken van een strafpleiter zoals Abraham Moskowitz? Hij is al een paar keer op de vingers getikt door de Deken. En dan alle verhalen die de ronde doen over SG Joris Demmink?

    Je kunt aanvoeren dat als Wedzinga zich nu tegen ons rechtssysteem keert hij dat eerder had moeten doen. Het komt nu over als natrappen. Daar zit iets in. Maar je positie als raadsheer is volkomen anders dan als verdachte van een misdaad. Vergelijk het met een arts die plotseling patiënt wordt. Hij ervaart de andere kant van de zorg met ook de zwakke kanten.

    Los van de discussie welke fouten Wedzinga wel of niet heeft gemaakt. Hij wil nu laten zien hoe krom onze rechtspraak functioneert. Ik juich dat toe. En hij is niet de enige met kritiek. 7 maart is er een belangrijk symposium: http://www.sp.nl/nieuwsberichten/5302/080215-symposium_sp_crisis_in_rechtsstaat.html

  • Huiselijk geweld.

    Ik heb twee keer in mijn leven een vrouw een flinke klap gegeven. Ik kreeg ook (terecht) een klap terug. De oorzaak van het gesteggel was beide keren eindeloos sarren en treiteren. Ik ben welbespraakt en los problemen altijd met mijn mond op. Maar twee keer werd het bloed zo onder mijn nagels uitgehaald dat ik mijn beheersing verloor. Fout? Ja, je mag niet slaan. Ben ik een recidivist? Jazeker! Tussen de twee akkevietjes zat 15 jaar! Werd ik aangeklaagd wegens mishandeling? Neen, natuurlijk niet. Mijn twee vriendinnen wisten donders goed dat ze mijn reactie in hand hadden gewerkt. Bovendien zou elke verstandige koddebeier getracht hebben om deze zaak in de minne te schikken.

    Ik verzeker je dat in elk huwelijk of relatie het wel eens tot een handgemeen komt. Het blijft dan bij een tik of een duw. Welke man heeft niet een bloempot of een ander stuk huisraad naar zijn hoofd gehad. Het kan ons allemaal overkomen. Het wordt pas een ernstig probleem als dit structureel is. Helaas, komt dat ook voor.

    Wedzinga liep tegen een “Poolse” bruid aan. De mentaliteit van vrouwen afkomstig uit het voormalige Oostblok is anders dan dat van ons. Ze zijn niet enkel uit op geld en een betere positie maar reageren ook anders dan wij gewend zijn. Vergis je ook niet in de taalbarrière. De achtergronden over de klap die Wedzinga uitdeelde zijn me uitvoerig uitgelegd. Ik kan me daar wel iets bij indenken. Vanzelfsprekend ben ik er niet bij geweest. Wel heb ik de bewuste vrouw haar verhaal voor de televisie zien doen. Een drama natuurlijk, ik kreeg tranen in mijn ogen van haar prachtig toneelspel.

    Een kennis van me heeft 9 jaar in Rusland gewoond. Hij is getrouwd met een Russin en dolgelukkig met haar. Ik heb hem deze zaak voorgelegd. Ik vroeg hem of deze vrouwen golddiggers zijn. Zijn antwoord was ja maar… Ze vragen veel maar geven ook veel terug. Dit soort vrouwen zien een huwelijk als een zakelijke verbintenis. Het verklaart veel. Wedzinga dacht de echte liefde te hebben gevonden en sloot zijn ogen voor de werkelijkheid. Zij vroeg als maar meer en toen ging het fout.

  • erik:

    Blijkbaar is gefundeerde kritiek hier niet toegestaan. Jammer. Helemaal grotesk wordt het als men mij verwijt niet goed op de hoogte te zijn. Ik kan met een gerust hart zeggen dat ik blijkbaar de enige ben die de zaak Wedzinga echt goed ken. Een wat kritischer houding ten opzichte van deze oud-raadsheer zou de mensen hier goed doen.

    Ik verwerp de suggestie dat ons systeem niet deugt. Er is een soort onderstroom in deze maatschappij die op basis van incidenten angst veroorzaakt en onrust stookt.

    Op een soort Wilders-achtige wijze wordt mensen wijsgemaakt dat Nederland corrupt is. Een dergelijke rucksichtlose en kortzichtige houding is wat mij betreft gevaarlijker dan fouten binnen het systeem. Mensen die niet goed op de hoogte zijn verliezen zo volstrekt ten onrechte het vertrouwen in het systeem.

    ik geef mijn mening op basis van feiten en ervaring. Als dat gezien wordt als debunken, zegt dat veel.

  • Beste Erik,

    Gefundeerde kritiek is hier welkom, maar jij-bakken en impliciete scheldpartijen niet. Je bent blijkbaar niet in staat om je mening te verwoorden zonder mij, of anderen te kwetsen.

    Je schrijft:
    “Op een soort Wilders-achtige wijze wordt mensen wijsgemaakt dat Nederland corrupt is. Een dergelijke rucksichtlose en kortzichtige houding is wat mij betreft gevaarlijker dan fouten binnen het systeem. Mensen die niet goed op de hoogte zijn verliezen zo volstrekt ten onrechte het vertrouwen in het systeem.”

    Dat jij blijkbaar de enige bent die de zaak Wedzinga echt goed kent, zegt meer over jou, dan over Wedzinga of over mij. En dat jij dat met een gerust hart kan zeggen, maakt inderdaad dat ik jou niet al te snugger vind.

    Begrijp dat je hier te gast bent. Mocht je nogmaals reageren, blijf dan beleefd. Want jouw comments bevatten vanaf het eerste begin impliciete beledigingen. En blijf on topic, want het gaat me nu even niet om huiselijk geweld, maar om de manier waarop een taakstraf niet werd geregeld.

    Mocht je me nogmaals kwetsen, dan worden al jouw comments gewist. Kritiek is welkom, ik houd van een gezonde discussie, maar niet van ruzie.

  • Beste Erik,

    Je zegt een insider te zijn. Prachtig. Ik heb aanwijzingen dat het OM te Leeuwarden de toets der kritiek niet kan doorstaan. Alvorens ik of één van mijn collega’s de “beerput” opentrekt (zo die bestaat) ben ik zeer geinteresseerd in jouw pleidooi waarom wij blijkbaar iets zien dat er niet is. Kom maar op met je info over Wedzinga. En geef dan ook aan waarom we hem niet moeten vertrouwen.

    Groet van Ko

Laat een reactie achter

Recente reacties