Archief
Artikelen

Naomi Klein

Naomi Klein is een Canadese journaliste, publiciste en activiste. Ze werd in 1970 geboren in Montréal (Québec) en in haar familie is politiek activisme een normale zaak. Haar grootvader was marxist en vakbondsactivist; hij werkte bij Disney en werd daar ontslagen wegens het organiseren van een staking. Haar vader Michael was arts. Tijdens de Vietnam-oorlog week hij als dienstweigeraar uit naar Canada en hij werd lid van “Physicians for Social Responsibility”. Haar moeder Bonnie werd beroemd als filmmaker met de anti-pornofilm Not a Love Story. Haar broer Seth is directeur van het “Canadian Centre for Policy Alternatives”.

In 2000 publiceerde Naomi Klein het boek No Logo. Dit werd al snel een manifest voor de Anders-globaliseringsbeweging. Het gaat over de negatieve invloed van de merkgerichte consumptiecultuur, het beschrijft hoe grote bedrijven alleen nog maar proberen om een merk te verkopen. De kwaliteit en zelfs de aard van het product wordt ondergeschikt gemaakt aan de populariteit van de merknaam en de klanten veranderen in levende reclamezuilen. Werknemers uit de armste landen worden door deze bedrijven uitgebuit. Een boekbespreking annex interview uit 2001 door Nicole Bosch staat in Intermediair. Een profiel van Naomi Klein uit 2001 door Sander Pleij verscheen in de Groene Amsterdammer, die ook enkele van haar columns publiceerde (helaas alleen voor betalende lezers toegankelijk).

In 2007 verscheen De shockdoctrine, de opkomst van rampenkapitalisme. Het boek begint met de nasleep van de orkaan Katrina in New Orleans. Na de ramp in augustus 2005 werden het schoolsysteem, de huisvesting en de gezondheidszorg razendsnel geprivatiseerd. De tsunami van Kerstmis 2004 in Zuidoost Azië laat een zelfde patroon zien. Overlevenden getuigen over bedrijven en politici die de grond waarop hun weggespoelde huizen stonden als nieuw te ontginnen land beschouwden, waarop ze hotels konden bouwen.

Uit deze voorbeelden blijkt dat de wereld steeds meer wordt onderworpen aan de shockdoctrine, die leidt tot het rampenkapitalisme. De puinhoop die ontstaat bij een ramp wordt beschouwd als onontgonnen gebied. Terwijl de overlevenden slechts denken aan hun lijfsbehoud, rinkelt de kassa van de ondernemers die de vrije markt propageren als enige oplossing voor de problemen. Oorlogen dienen hetzelfde doel. In tegenstelling tot andere journalisten vraagt Klein zich niet af wat er misging in Irak, maar ze onderzoekt wie er baat heeft bij de situatie. Voor bedrijven als Blackwater en Halliburton vormen deze oorlogen hun belangrijkste bron van winst. Op de website bij De Shock Doctrine kan men de originele documenten inzien waarop het boek gebaseerd is. Een boekbespreking verscheen o.a. in het NRC.

Een korte, maar shockerende video van Naomi Klein en Alfonso Cuarón toont de essentie van haar betoog. The Shock Doctrine, duurt 7 minuten

Een interview met Marc Molaro in zijn programma “The Alcove” duurt 52 minuten. De video staat op YouTube, maar laat zich niet embedden.

Naomi Klein geeft ook lezingen. Op 7 december j.l. sprak ze voor de First Unitarian Church in Portland, Oregon. Deze lezing duurt anderhalf uur.

Vanavond zal Naomi Klein te zien zijn in Wintergasten van de VPRO, met Joris Luytendijk: van 10 voor half 9 tot 10 uur op Nederland 2. Het programma wordt herhaald op 5 januari. Op de website van de VPRO staan ook links naar meer achtergrondinformatie.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

2 Reacties op “Naomi Klein: The Shock Doctrine”

Recente reacties