Archief
Artikelen

Op 20 december heeft EenVandaag een uitzending besteed aan Robert Hörchner, die in Polen in de gevangenis zit. P. R. de Vries heeft Hörchner schuldig verklaard en Jelle Visser lijkt zich bij dat oordeel aan te sluiten. De uitzending bevatte ook nogal wat fouten, maar hij staat wel op internet, zodat we een aantal zaken rustig kunnen controleren en rechtzetten.

In het begin wordt gezegd: Robert Hörchner verhuist in 1999 zijn textielbedrijf naar Polen. Zijn loods in Den Bosch verhuurt hij aan kennissen van kennissen. Dit is doodgewoon niet waar.

In Den Bosch had Hörchner geen loods, maar een prachtige bedrijfshal, waarin machines stonden van 30 meter lang. In rechte is bewezen dat Hörchner zijn bedrijfshal niet verhuurde, maar dat de XTC-bende zonder zijn toestemming of medeweten er voor 14 dagen onderdak had gezocht. Dit bleek ook duidelijk uit de uitzending van Peter R. de Vries, waarin de telefoontap werd ontrafeld waarmee Hörchner ten onrechte is vervolgd. Het “tapverslag” kwam uit de dikke duim van het OM. Uit wat er werkelijk werd gezegd, bleek overduidelijk dat Hörchner die bedrijfshal niet aan de bende had verhuurd.

En dan: In april 2000 is er een inval in Hörchners loods in Polen. De politie vindt een mega-wietplantage, maar Hörchner ontkent alle betrokkenheid. Volgens Hörchner nemen de Poolse en Nederlandse justitie hem te grazen. Hij weet de media goed te bespelen.

Dat het Hörchners loods zou zijn, is volstrekt onbewezen. In Polen wordt Hörchner ervan beschuldigd dat hij die loods huurde, maar toen het huurcontract werd getekend, bevond hij zich in Nederland. Hij heeft op die dag in Nederland benzine betaald met zijn creditkaart en het afschrift heeft hij overgelegd aan de rechtbank in Amsterdam. Toen de rechtbank daarop aan Polen verzocht om meer informatie, werden de rechters verwisseld en Hörchner werd overgeleverd.

Het laatste zinnetje is nogal suggestief. Op dit moment lijkt het er meer op, dat de media Hörchner bespelen!

De uitzending bestaat uit fragmenten. Plakken we deze weer aan elkaar, dan verschuift het beeld. De officier van justitie, Malgorzata Wojcik, zegt:
Volgens ons wijst al het bewijsmateriaal, dus de verklaringen van medeverdachten en getuigen, er op dat de heer Hörchner nauw betrokken was bij de hele zaak. Hij was er niet zomaar. Een van de veroordeelden, de heer Van O., heeft duidelijk de opzet van de onderneming beschreven. Hij is naar Polen gekomen op initiatief van Hörchner. Hörchner was bij de gesprekken over de kosten van de productie. En het opstarten van de productie. Hij was volledig op de hoogte van wat er verbouwd werd. Dat het geen tropische planten waren, zoals Hörchner zegt, maar marihuana. Bovendien, via de contacten van Hörchner in Nederland, zijn er uit Nederland stekjes van cannabis geïmporteerd. Hier in Polen zijn die gebruikt in de wietplantage.

Al het bewijsmateriaal bestaat uit verklaringen van verdachten en getuigen. Anton van O. werd in mei 2000 gearresteerd, zo blijkt uit de Poolse krant. In oktober 2000 zocht de Poolse politie inderdaad naar nog een andere Nederlander die de wietplantage zou hebben gefinancierd. Men was echter vooral op zoek naar Janusz Urbanski, een glamourachtige zakenman die was getrouwd met een voormalige miss-Polen. Urbanski bezat een aantal naaiateliers, vandaar dat Hörchner zaken met hem deed. Net als Hörchner was Anton van O. een Brabantse textielfabrikant. Samen met zijn broer Peter van O. was hij betrokken bij de wietplantage van Urbanski. In het onderzoek naar deze gebroeders heeft de Brabantse politie ook nog een rol gespeeld.

In zijn verklaring van 1 oktober 2007 schrijft Hörchner:
Officier van justitie Teeuwes de J. had de leiding over het rechercheteam Brabant-Noord in een strafvorderlijk onderzoek in de periode 1999/2000. In dat kader ben ik gearresteerd, omdat ik – zonder goede gronden zoals de rechter later zou oordelen – ervan verdacht werd bewust meegewerkt te hebben aan het onderbrengen van een tijdelijk XTC-laboratorium. Dezelfde officier van justitie had de leiding in een strafvorderlijk onderzoek met de code Polak in mei 2000. Dit had betrekking op een hennepplantage in Osielsko te Polen. In die kwestie is Janusz U., een ex-zakenpartner van mij, een van de hoofdverdachten. In totaal werkten zeven Nederlandse rechercheurs van politie Brabant-Noord en de Centrale recherche aan dit onderzoek mee. Officier van justitie Teeuwes de J. is dus de ‘knoop’, die de twee inhoudelijk van elkaar losstaande onderzoeken met elkaar verbindt.

Stel dat Anton van O. inderdaad heeft verteld dat Hörchner nauw betrokken was bij de hele zaak, waarom heeft Polen dan niet reeds in 2000 om zijn uitlevering gevraagd? Ook vóór de nieuwe Overleveringswet in 2004 in werking trad, bestond er een uitleveringsverdrag met Polen. Weliswaar werden de uitleveringsgronden toen nog getoetst, maar Polen heeft zelfs niet om uitlevering verzocht! Men was slechts op zoek naar Urbanski. Deze bevond zich in Berlijn en omdat hij naast de Poolse ook de Duitse nationaliteit bezat, weigerde Duitsland hem uit te leveren. In de Poolse kranten zijn daar in de loop der jaren steeds berichten over verschenen. Op 4 april 2007 werd Urbanski uitgeleverd. Maar in deze uitzending over Hörchner komt Urbanski niet voor!

De officier van justitie zegt tot slot: Hörchner is een opvallend persoon. Hij valt op door zijn lengte. Ook door zijn uiterlijk. Dus de mensen die hem hebben herkend, twijfelen er niet aan dat het om Hörchner gaat.

In beeld komt nu de plek waar de loods heeft gestaan. Jelle Visser zegt:
Hörchner en zijn partner huren het pand van deze bejaarde dame, Ardona Hoffman, in een klein dorpje net buiten Bydgoszcz. En hier heeft het zich allemaal afgespeeld. De loods is inmiddels gesloopt, maar in april 2000 doet de politie een inval. Ze vindt de grootste wietkwekerij in de Poolse geschiedenis: 26.000 wietplantjes en apparatuur om de planten te laten groeien. De politie beschouwt Robert Hörchner als hoofdverdachte. Hij zou de plantjes hebben geleverd, de techniek en de know-how.

Die wietkwekerij in Osielsku had een oppervlakte van iets meer dan 300 vierkante meter, zo blijkt uit een Pools krantenartikel van 27 april 2000. Het was een champignonkwekerij die eind 1999 is verbouwd tot wietkwekerij. De reportage van P.R. de Vries bevatte ook beelden van die wietkwekerij. Er waren geen etages en tussen de bakken was loopruimte. Kan Jelle Visser ons uitleggen hoe op hoogstens 325 vierkante meter zoveel wietplanten kunnen staan? Mijn rekenmachine zegt: 80 planten per vierkante meter, zonder loopruimte!

De eigenares van de loods, Ardona Hoffman, komt in beeld. We plakken de fragmenten weer aan elkaar.
Hoffman: We hebben ons hele leven gespaard om die loods neer te zetten en hij heeft die loods en ons leven kapot gemaakt.
Poolse interviewster: Robert Hörchner zegt dat hij hier niets mee te maken heeft. Hij is hier nooit geweest.
Hoffman: Dat is niet waar. Hij heeft alles met mijn man geregeld.
Visser: Het leven van mevrouw Hoffman is kapot gemaakt. Haar man kon de stress niet aan en is overleden aan een beroerte. En toen kwam het stroombedrijf ook nog eens met een naheffing van 5.000 euro. De man verantwoordelijk, zo zegt ze: Robert Hörchner.
Poolse interviewster: Heeft hij zijn naam genoemd?
Hoffman: Niet bij mij. Ik bemoeide me daar niet mee, want ik was boos op mijn man dat hij überhaupt zaken met hem deed. Ik zag dat het foute boel was. Mijn man was blij dat hij wat zou verdienen. Maar zo zijn we uiteindelijk alles kwijt geraakt.

Hoewel Hörchner heel herkenbaar zou zijn, heeft mevrouw Hoffman de zakenpartner van haar man kennelijk nooit ontmoet. Ze weet slechts van horen zeggen, dat Hörchner de schuldige is. De impliciete beschuldiging van Visser is duidelijk: Hörchner heeft indirect zelfs de dood van de heer Hoffman op zijn geweten!

Het interview van Visser met Hörchner verliep uiterst pijnlijk. Hörchner dacht een vriend te ontmoeten, maar deze ontpopte zich tot een vriendelijke vijand.

Visser: De grootste wietplantage in de geschiedenis…
Hörchner: Ik heb er geen idee…
V.: En Robert Hörchner was er bij. Leverde de lampjes, leverde de apparatuur, gaf tips hoe je de plantjes…
H: Abso…! ‘k weet er helemaal niets van…
V.: … te telen. Dat is wat ze zeggen.
H: Dat is wat ze zeggen, dat is wat ze zeggen.
V.: Maar je blijft er bij: ik was niet in Polen op het moment dat hier contracten werden ondertekend, huurcontracten werden ondertekend?
H.: Nee!
V. (Strikvraag): Je bent nooit betrokken geweest bij hasjhandel…
H.: Nee!
V.: De loods daar.
H.: Pfff… Geen idee! Geen idee!
V.: Je bent onschuldig, je hebt niks…
H.: Ik ben onschuldig…
V.: …je hebt helemaal niets te maken…
H.: …ik heb helemaal niets te maken…
V.: …met die wietzaak hier in Polen?
H.: Nee, nee, absoluut niet.

Visser: Misdaadverslaggever Peter R. de Vries krijgt onlangs opmerkelijke informatie in handen. Hörchner blijkt in 1994 in Nederland veroordeeld te zijn wegens hasjhandel, een zaak die hij verzwegen heeft, tegen Peter R. de Vries en tegen ons. Is Hörchner dus wel zo onschuldig als hij altijd heeft beweerd?

V.: Peter R. wist het niet, ik wist het niet, een heleboel mensen wisten het niet.
H.: Nee, maar goed…
V.: Had je dat eigenlijk niet gewoon openlijk moeten vertellen?
H.: Waarom? Het is een zeer oude kwestie, van 15 jaar geleden.
V.: Ja maar nu denken mensen: ja, maar hij heeft dat nooit verteld, dat nooit echt opgebiecht..
H.: Waarom zou ik, ik bedoel, als mij daar nooit om gevraagd wordt? Wie gaat nu heel zijn verleden bloot leggen?
V.: Maar realiseer je je dat mensen misschien nu wel anders over je gaan denken?
H.: Nee, dat vind ik onterecht.
V.: Dat mensen denken: misschien dat hij nog wel meer op zijn kerfstok heeft.
H.: Nee. Ik zal je vertellen, dit was een uitglijder van mij en ik heb daar van geleerd en gezegd van nou dit is eens gebeurd en ook nooit meer. En daar is het ook bij gebleven.
V.: Er zijn niet dingen die je nog moet vertellen?
H.: Nee.
V.: Die je ons moet vertellen…
H.: Nee.
V.: …die je Peter R. de Vries moet vertellen?
H.: Nee, helemaal niets.
V.: Echt niet?
H.: Echt niet!

Hörchner verblijft nu in een Poolse gevangenis: … waar 8 mensen bij voorbeeld opgesloten zitten in cellen van 4 bij 3 ½ meter. Open toilet, boven op elkaar gestapeld.
De Poolse aanklacht is nog niet bekend, maar Hörchner is reeds veroordeeld door het publiek. Hij heeft namelijk verzwegen dat hij in 1994 een taakstraf kreeg voor zijn hulp bij een hasjsmokkel in 1992. Ik vrees dat hij straks ook zal worden veroordeeld door de Poolse rechtbank voor die wietplantage, op grond van de getuigenverklaringen van de gebroeders van O. en die gladde Urbanski, zonder enig hard bewijs. Misschien is Hörchner wel net zo onschuldig als Lucia de Berk, tot voor kort nog die valse ex-hoer, die lelijke verpleegster en massamoordenares! Want zo werkt beeldvorming door de media.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

5 Reacties op “De veroordeling van Robert Hörchner”

  • Dick:

    O wat intens gemeen.
    Hoe kan dit kwaad gestopt worden.
    Het OM overtreed de wet.
    De raadkamer weet een juridische …. te vinden.
    De pers laat zich verlagen tot vals schandpaal acties.
    En hoe lang gaat dat allemaal duren?
    Het kwaad kan dat gestopt worden?
    Ik roep op tot actie.

  • Erik:

    Alle lof voor mr. drs. BOU. Goed artikel.

    Het kan zijn dat Horchner over een tijdje
    schuldig bevonden wordt op goede gronden,
    maar vooralsnog is hij onschuldig.

    Mijn probleem is dat de kwestie,
    of Horchner schuldig is of niet schuldig is,
    het grotere probleem daarachter verdoezeld,
    namelijk hoe is het in hemelsnaam zover gekomen
    dat Nederland zijn inwoners zonder overlegd bewijs
    moet uitleveren aan een ander land.

    Het oude uitleveringsverdrag was prima. Dit nieuwe Europese verdrag gaat veel en veel te ver wat mij betreft.

  • Beste Dick, op dit moment zullen weinig mensen bereid zijn om voor Hörchner in actie te komen. De media schilderen hem nu af als een boef en hij moet eerst maar eens bekennen.
    Hoe een dergelijk mechanisme werkt, wordt heel zichtbaar in de zaak Lucia de Berk, zie mijn column van 30 december. Voor haar wordt op dit moment wel actie gevoerd, maar nog beweren sommigen dat uit haar dagboek toch duidelijk bleek dat ze een moordenares is!

    Beste Erik, dank voor het compliment, maar achteraf had ik veel duidelijker kunnen zijn. Dat interview van Visser met Hörchner gaat namelijk nergens over! Alle belangrijke vragen zijn NIET gesteld.

    Is er al een aanklacht? (het antwoord is NEE!)
    Wat voor voedsel wordt er dagelijks gratis verstrekt?
    Hoeveel drinkwater krijgt men dagelijks gratis?
    Hoe is de medische verzorging?
    Hoeveel uren per dag zit men met 8 man op een cel?
    Hoe is de dagbesteding?
    Hoe lang wordt er gelucht?
    Hoe vaak mag men naar de recreatieruimte en met hoeveel mensen moet die ene tafeltennistafel dan worden gedeeld?
    Is er een bibliotheek?
    Hoe lang zit men hier gemiddeld in voorarrest?

    Kijk, dat zijn van die kleine dingen die u en ik graag hadden willen weten!

  • […] 20 december besteedde EenVandaag nog wat aandacht aan de zaak, maar in feite was Hörchner reeds op 18 november door PR de Vries schuldig verklaard. […]

  • […] 20 december besteedde EenVandaag nog wat aandacht aan de zaak, maar in feite was Hörchner reeds op 18 november door PR de Vries […]

Laat een reactie achter