Archief
Artikelen

In de Deventer moordzaak is het laatste woord nog niet gesproken. Er ligt nu een tweede herzieningsverzoek bij de Hoge Raad, op grond van een nieuw rapport over de blouse van de weduwe, waarop DNA van Louwes is aangetroffen. De Hoge Raad is echter overgegaan tot een zelfstandig onderzoek naar de feiten. Het gaat daarbij niet om de blouse van de weduwe, maar om de beheerder van de begraafplaats die heeft verklaard dat Michaël de Jong hem reeds op vrijdag na de moord vertelde hoe de weduwe was vermoord: met zeven messteken. De moord werd echter pas op zaterdag ontdekt.

De HR heeft eerst de twee politiemannen gehoord die ooit de verklaring van de beheerder hebben opgenomen, vervolgens de beheerder zelf en daarna iemand van het bestuur van de begraafplaats. En nu wil de HR Michaël de Jong horen, niet als verdachte, maar als getuige.

De taak van de Hoge Raad is om de rechtsgang te controleren. Zij houdt zich daarom meestal niet bezig met de feiten. Deze worden aangedragen door het OM en de verdediging tijdens de rechtszaak in eerste aanleg, of in hoger beroep. In dit geval is de Hoge Raad echter bezig om zelf de feiten boven tafel te krijgen. Dat Michaël wordt gehoord, lijkt me een goede zaak. In plaats van dit zelf te doen, had de HR ook kunnen besluiten tot een herziening en daarbij kunnen aangeven welke getuigen er moeten worden gehoord. Het onderzoek zou dan weer in handen komen van het OM. Dat de HR liever zelf de feiten onderzoekt, stemt tot denken.

In het onderzoek naar de feiten is de tijdslijn een belangrijk hulpmiddel. Laten we daar dus eens naar kijken:

13-09-1999 Weduwe Wittenberg tekent haar nieuwe testament.
19-09-1999 De weduwe vertelt Michaël dat ze een nieuw testament heeft gemaakt.
Donderdag 23-09-1999 Ernest Louwes bezoekt rond 9.15 uur de weduwe. Om 9.50 uur gaat ze naar haar huisarts. Om 11 uur spreekt ze telefonisch met Michaël. Rond 12 uur gaat ze, zoals iedere dag, naar het graf van haar man. Ze spreekt met de beheerder van de begraafplaats (getuige H.). Omstreeks 20.30 uur krijgt ze een telefoontje van Louwes. Kort daarna is ze vermoord. Getuige R. ziet om 21.40 uur een ‘enge man’ op de Kerkweg.
Vrijdag 24-09-1999 Getuige H. ontmoet Michaël ’s morgens bij het hek van de begraafplaats. ’s Middags ontmoet Michaël getuige B., zijn ex-vriendin die inmiddels in Duitsland woont.
Zaterdag 25-09-1999 Weduwe Wittenberg wordt thuis dood aangetroffen. In de tuin ligt het eerste anonieme briefje.
26-09-1999 De politie komt in het bezit van een mes dat op 1.5 kilometer van het huis van de weduwe op 25-9 in een portiek was aangetroffen, zonder bloed of vingerafdrukken.
28-09-1999 Michaël wordt gehoord. Hij zegt dat hij nu voor het eerst van de dood van de weduwe hoort. Hij zegt ook dat hij de 23e de hele avond thuis was en dat hij op de 25e bij een messenwinkel in Arnhem een Global-magneetstrip heeft gekocht. Michaël zegt dat hij op de donderdag van de moord om 19:30 uur thuis kwam, zijn vriendin Meike verklaart dat Michaël die dag om 16:30 uur al thuis was.
29-09-1999 Getuige M., schoonheidsspecialiste en vriendin van de weduwe, meldt zich spontaan bij politie om Michaël aan te wijzen als mogelijke dader.
01-10-1999 Begrafenis van de weduwe. Getuige S. stelt vast dat Michaël zijn uiterlijk volledig heeft veranderd.
08-10-1999 Getuige B. verklaart dat Michaël haar op vrijdag vertelde dat de weduwe was overleden. Hij was een rouwadvertentie voor haar aan het opstellen.
11-10-1999 Getuige M. komt nogmaals naar het bureau om over Michaël te praten.
12-10-1999 Michaël en Meike worden uitgebreid en apart van elkaar gehoord. Het gesprek met Michaël wordt op video vastgelegd. Tijdens het verhoor krijgt Michaël de cautie voorgelezen. Hij wordt echter niet officieel als verdachte aangemerkt.
14-10-1999 Getuige H. wordt door de politie gehoord. Hij verklaart dat Michaël hem op vrijdag 24-09-1999 heeft verteld, dat de weduwe was gewurgd en met zeven messteken was omgebracht. In het proces verbaal wordt deze datum weggelaten.
18-10-1999 Michaël wordt voor de derde keer gehoord. Ook wordt de route gereden tussen het huis van de weduwe en het huis van Michaël en Meike.
19-10-1999 De moord wordt uitgezonden in het programma Opsporing Verzocht.
21-10-1999 De politie ontvangt een tweede anoniem briefje (“weduwe ontving gigolo’s”). Het handschrift toont gelijkenis zowel met dat van het eerste briefje als met dat van Meike.
23-10-1999 Een vingerafdruk van Louwes is gevonden in het huis van de weduwe. Ook blijkt dat het laatste telefoontje van Louwes is opgevangen door een GSM-mast in Deventer. Louwes heeft daarom geen kloppend alibi. Vanaf dat moment richt het onderzoek zich nog uitsluitend op Ernest Louwes.

Opvallend is echter, dat er vanaf het eerste begin geen onderzoek was naar Michaël. Ook tussen 23 september en 23 oktober 1999 werd hij niet als verdachte aangemerkt. Er is geen huiszoeking gedaan, de verklaringen van Michaël en Meike zijn niet nagetrokken, discrepanties tussen verklaringen van getuigen en die van Michaël zijn niet onderzocht en zo voort.

Drie willekeurige voorbeelden:
1) Uit de telefoongegevens blijkt op 9-12-1999 dat Michaël op de avond van de moord nog om 19.20 uur naar het huis van Meike heeft gebeld. Op dat moment was Michaël dus niet thuis. Weliswaar heeft Louwes geen kloppend alibi, maar Michaël heeft dat evenmin!
2) Stan de Jong ontdekte jaren later, dat op de bewuste zaterdag na de moord waarop Michaël een Global magneetstrip zou hebben gekocht, de messenwinkel in Arnhem geen magneetstrip verkocht, maar wel een Global mes.
3) Een belangrijke getuige is nog altijd niet gehoord. Zijn verklaring staat op Youtube.

Vorige week donderdag, 1 november, zond KRO-Reporter een lange documentaire uit over de Deventer moordzaak. Deze duurt een uur en 20 minuten.

http://video.google.co.uk/videoplay?docid=5834453280492378383

Aan de rechtspsycholoog Peter van Koppen werd aan het slot van de uitzending de vraag gesteld, of Nederland nog wel een rechtsstaat is. De heer van Koppen antwoordde van wel. Hij beschuldigde het OM echter ook van “jokken.” Geachte heer van Koppen, jokken doet men niet in een moordzaak, maar op de kleuterschool! Als het OM niet de waarheid spreekt, dan heet dat meineed, fraude en vrijheidsberoving, dit alles als ambtsmisdrijf!

Het onderzoek van de Hoge Raad zou zich dan ook niet moeten beperken tot de vraag of Ernest Louwes de moordenaar is. Belangrijker is de vraag waarom de rol van Michaël van meet af aan niet werd onderzocht. Deze gang van zaken doet vermoeden dat Michaël beschermd werd door het OM. Een onderzoek naar de rol van het OM in de Deventer moordzaak lijkt daarom een bittere noodzaak!

Ceterum censeo Joris Demmink strafrechtelijk… wordt vervolgd.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

3 Reacties op “De Deventer noodzaak.”

Laat een reactie achter

Recente reacties