Archief
Artikelen

De Deventer moordzaak telt al zoveel plakjes en de koek is nog niet op! Het recept leek zo simpel: Op donderdag 23 september 1999 werd de weduwe Wittenberg in haar eigen huis op beestachtige wijze vermoord. Ze had een gat in haar hoofd, ze was gewurgd, ze was vijf keer met een mes in de borst gestoken en al haar ribben waren gebroken. Er waren geen sporen van inbraak en een geopende fles wijn was onaangeroerd. De dader leek een bekende van de weduwe. Ook lag er in de tuin een anoniem briefje, waarop excuses werd aangeboden voor de diefstal. Later ontving de politie nog zo’n briefje, waarop stond dat de weduwe gigolo’s ontving. Dat bleek niet waar! Of de moord met diefstal gepaard ging, is tot op heden een twistpunt. Het OM zegt van niet.

De eerste verdenking viel op Michaël de Jong, een ex-patiënt van de heer Wittenberg, die psychiater was. Michaël, die vuurwapens en messen verzamelde, deed nog steeds klusjes voor de weduwe, die volgens hem als een “surrogaat-moeder” voor hem was. Michaël was bevriend met een politieagent, Henk R., eveneens een ex-patiënt van dokter Wittenberg.

Twee maanden later was de Jong als verdachte terzijde geschoven en de belastingadviseur Ernest Louwes werd gearresteerd. Hij had de weduwe vlak voor haar dood gebeld over het bedrag van een belastingvrije schenking. Volgens Louwes had hij dit telefoontje gepleegd terwijl hij vanuit Utrecht op weg was naar zijn huis in Lelystad, volgens de politie kwam het echter uit Deventer. Twee dagen na de moord waren er in een portiek op 1,5 km van het huis van de weduwe een mes en een paraplu gevonden. Een geurproef “bewees” dat het mes door Louwes was gebruikt. Dit bewijs was echter zo zwak, dat de Rechtbank besloot tot vrijspraak. Van de paraplu heeft niemand ooit nog iets vernomen.

Het OM ging in hoger beroep en het Hof van Arnhem veroordeelde Louwes tot 12 jaar, wegens moord met voorbedachten rade. Hij zou de weduwe hebben gebeld om zijn komst te melden en het motief zou haar geld zijn. Zij had hem namelijk kort tevoren benoemd tot haar executeur testamentair. Het Hof zegt dat Louwes na kalm beraad en rustig overleg de hals van het slachtoffer had dichtgedrukt en haar met een mes in de borst had gestoken. Een dergelijke uitspraak stemt tot nadenken… Een beroep in cassatie werd in november 2001 door de Hoge Raad verworpen.

In de media kreeg de zaak veel aandacht. De eerste uitzending was door Peter R. de Vries, die tot op heden gelooft dat Louwes de moord pleegde. Velen hadden echter hun twijfels. Een van hen was Stan de Jong, die over deze zaak een aantal artikelen schreef en er in maart 2003 een boek over publiceerde. Louwes bleek een nogal saaie, wat burgerlijke man, een hard werkende fiscaal jurist die niet rookt of drinkt. Stan vond Michaël en zijn vriend Henk R. de politieman veel meer verdacht.

In 2003 werd het mes met een nieuwe techniek onderzocht. Er bleek er geen spoortje bloed op te zitten. Dat kan geen moordwapen zijn! Het verzoek tot herziening werd door de AG niet gesteund, omdat er geen sprake zou zijn van een nieuw feit, maar de Hoge Raad wees de herziening van het vonnis toe. Daarop boog het Hof van den Bosch zich over de zaak. Het OM had echter nog een verrassing in petto: het NFI had de blouse van de weduwe nogmaals onderzocht en daarop DNA van Louwes ontdekt. In februari 2004 werd Louwes opnieuw veroordeeld tot 12 jaar. De uitspraak was met redenen omkleed, weliswaar zonder mes, maar wel met DNA, hoewel in een herzieningszaak geen nieuw bewijs mag worden toegelaten! Louwes ging weer in cassatie, maar in februari 2005 wees de Hoge Raad dit beroep af.

Aan de uitspraak van het Hof den Bosch is een lijst toegevoegd van onderzoekshandelingen. Ook de verdediging had hoge kosten gemaakt om de onschuld van Ernst Louwes aan te tonen. In januari 2006 besloot het Hof van den Bosch tot een gedeeltelijke vergoeding van die kosten.

Maurice de Hond was in 2005 zelf een onderzoek begonnen. Volgens Maurice zijn de twee briefjes geschreven door Meike, de vriendin Michaël, maar een handschriftkundig onderzoek door de politie zou het tegendeel uitwijzen. Ook was het moordwapen nog altijd niet gevonden. Maurice opperde dat het mes in het graf van de weduwe lag, waarop het graf op gerechtelijk bevel werd geopend. Men vond geen mes en het OM weigerde de zaak nog verder te onderzoeken.

Maurice de Hond beschuldigde de “klusjesman” nu openlijk van de moord. Michaël en Meike spanden daarop een kort geding aan wegens smaad. In de bodemprocedure werd de Hond veroordeeld tot € 100.000,- schadevergoeding, plus een dwangsom als hij de klusjesman nogmaals als moordenaar zou aanwijzen. Ook zal het OM Maurice de Hond vervolgen wegens smaad. Dat is precies waar Maurice op hoopte!

In juni 2007 publiceerde Maurice de Hond over het NFI een zwartboek waarin onder andere staat hoe er is gesold met die blouse van de weduwe en hoe de gebroken ribben werden weggeredeneerd. Er bestaat ook geen enkele garantie dat het NFI niet fraudeert.

Ook de miljonair Wim Dankbaar verdiept zich tegenwoordig in de Deventer moordzaak. Hij zegt dat er in het onderzoek naar die briefjes met de schrijfproef is geknoeid en hij deed aangifte van fraude door het OM. Dankbaar zegt dat justitie de kluit belazert. Bij dat artikel worden nog steeds nieuwe links en updates geplaatst.

Er is vorige jaar ook weer nieuw onderzoek gedaan, waarop Louwes nogmaals een herzieningsverzoek heeft ingediend. Op advies van de AG oordeelde de Hoge Raad in juni 2007 dat eerst de twee verbalisanten van een getuige moeten worden gehoord, voor er over het verzoek kan worden beslist. Over het verhoor van deze politiemensen is nog niets bekend.

Ernest Louwes zit nog steeds in de PIL. Is hij de moordenaar? Na kalm beraad en rustig overleg? Kom, kom! Als een fiscaal jurist een erfenis wil verduisteren, dan mag men toch wel een iets elegantere moord verwachten dan dit botte bloedbad. De vraag rijst dan, waarom Louwes werd beschuldigd en veroordeeld. Waarom werd de rol van Michaël, Meike en Henk R. niet verder onderzocht? Michaël heeft ook geen alibi, of liever: hij heeft er wel vier!

Oordeel zelf! Want dat Justitie ook in deze zaak fout op fout heeft gestapeld, dat lijkt me gesneden koek!

Ceterum censeo Joris Demmink strafrechtelijk… wordt vervolgd.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

9 Reacties op “De Deventer snijkoek”

  • Dick:

    Goed stuk.
    Alleen het buiten wettelijk onderzoek wat Joost mag weten wat dat inhoud lijkt een parallel te hebben met het onderzoek naar Joris D.
    Bij Joris D is er niets gedaan en bij MdeJ is er vrijwel alleen gewerkt aan nog meer flinterdun bewijs tegen Louwes.

    Als je niets te vrezen hebt is ieder onderzoek welkom, maar wat je bij MdeJ en bij Josis D ziet is dat simpel onderzoek achterwege blijft.

    Of nee niet naief zijn, de politie belazerd soms de kluit, zoals met die geur proeven. Vreemd dat na het arrest in 2003 die logica niet wilde doordringen. Nu er vele processen sneuvelen, moeten die begeleiders er toch nog aan geloven.

  • Beste Dick, dank je wel voor het compliment en ik hoop dat mensen ook de links volgen.

    Dat het Hof van Arnhem niet is teruggefloten door de Hoge Raad, dat heeft me nog het meest verbaasd. Zonder enige verdere motivatie werd het beroep in cassatie verworpen!

    Men hoeft geen psycholoog te zijn om te bedenken dat een fiscaal jurist met snode plannen om zich een erfenis toe te eigenen, een heel andere vorm van moord zou plegen.
    Dat deze saaie cijferaar een weduwe van 60 jaar na kalm beraad en rustig overleg eerst de hersens in wil slaan, om haar vervolgens te wurgen, waarna hij haar vijf maal een mes in de borst steekt, om tot slot nog even al haar ribben te breken, dat strijdt met alle logica!

    Het vonnis “moord met voorbedachten rade” is in dit geval zo uiterst onwaarschijnlijk, dat het vermoeden wordt gewekt van zeer kwade trouw bij Justitie! En het is volgens mij niet zo, dat die logica niet doordringt! Men probeert het in de doofpot te stoppen, dus wordt er fout op fout gestapeld. Ze dekken elkaar allemaal!

    Als je de links volgt en deze zaak onderzoekt, dan zie je dat het van meet af aan niet klopt. De vraag is dan, waarom men Michaël en Henk heeft laten lopen…

  • Robert:

    “Men hoeft geen psycholoog te zijn om te bedenken dat een fiscaal jurist met snode plannen om zich een erfenis toe te eigenen, een heel andere vorm van moord zou plegen.”

    Dat denk ik dus juist niet. Een dergelijk persoon heeft immers weinig ervaring met het vermoorden van mensen. Ook heeft hij waarschijnlijk niet de beschikking over een vuurwapen.
    De moord lijkt gepleegd met een slecht uitgevoerde WO II combat techniek. Juist door gebrek aan ervaring is er waarschijnlijk zoveel geweld noodzakelijk geweest.
    Bovendien is niet duidelijk hoeveel voorbereidingstijd hij heeft gehad, kan een haastklus zijn geweest.

  • pim:

    Robert, een dergelijk persoon vermoordt geen vrouw van 60 jaar.
    Lees de feiten: http://www.geenonschuldigenvast.nl

  • Beste Robert,

    Dat ik zoveel links plaats, dat is niet voor niets! Verdiep je alsjeblieft in de feiten, voor je een oordeel velt. Lees bij voorbeeld de artikelen en het boek van Stan de Jong. Het staat allemaal on line, dus het kost je niets! Alleen wat tijd…

    Maar denk ook zelf even na:
    Het Hof Arnhem zegt: moord met voorbedachten rade, met als motief om zich daarna als executeur testamentair op frauduleuze wijze de erfenis toe te eigenen.
    Dan is het toch nergens voor nodig om een bloedig lijk ook nog eens zodanig verrot te schoppen, dat alle ribben breken?
    De fraude met de erfenis, die zeker niet gemakkelijk is, moet dan nog beginnen. Een executeur testamentair krijgt namelijk slechts een mager loontje en hij moet rekening en verantwoording afleggen. Uit niets blijkt dat Louwes in de twee maanden dat hij nog niet verdacht werd, met de erfenis fraudeerde, of dit zelfs maar van plan was!

    De toestand waarin de weduwe werd aangetroffen, duidt op extreem geweld. De moordenaar moet buiten zichzelf zijn geraakt van woede en razernij. Michaël had vaak een mes bij zich, zo blijkt uit de verklaringen van ex-vriendinnen en kennissen. Stan is met hen gaan praten! En ook met Michaël en zijn vriend Henk de politieman.

    Die twee briefjes wijzen er op, dat de moordenaar later heeft geprobeerd om een dwaalspoor uit te zetten. Het handschrift lijkt op dat van Meike…

    Alles wijst veel meer in de richting van Michaël de Jong, dan van Ernest Louwes. Dat betekent dat de politie en het OM de moordenaar willen dekken. De vraag is dan: waarom?

    De Hoge Raad heeft nu bevolen dat de twee politiemannen, die in deze zaak het bewijs hebben verzameld, moeten worden verhoord. Maar een grondig onderzoek naar de hele gang van zaken rond de Deventer moordzaak is er nog niet van gekomen.

    De commissie Posthumus, die is opgericht na de blamage van de Schiedammer Parkmoord, zou zich hier eens over moeten buigen!

    edit 23 augustus: Na lang zoeken heb ik de link gevonden naar de reconstructie van de moord. Deze staat op het weblog van Maurice de Hond.

  • […] de Deventer moordzaak is het laatste woord nog niet gesproken. Er ligt nu een tweede herzieningsverzoek bij de Hoge Raad, […]

  • […] de Deventer snijkoek zijn onlangs weer wat kruidige plakjes toegevoegd. Zoals ik reeds schreef, is de Hoge Raad er nu […]

  • […] reeds beroemd om zijn snijkoek, heeft onlangs nieuwe faam verworven in de vorm van het Deventer alibi. Op 18 maart besliste de […]

  • […] strafzaken waardoor de gemoederen verhit raken: de Schiedammer Parkmoord, de zaak Lucia de Berk, de Deventer moordzaak en de zaak Hörchner zijn enkele voorbeelden van strafzaken waarin aantoonbaar ernstige fouten […]

Laat een reactie achter

Recente reacties