Archief
Artikelen

In de Nieuwe Revu van 15 augustus staat een interview van Stan de Jong met Wicher Wedzinga, ooit universitair docent strafrecht, vervolgens Raadsheer bij het Hof van Leeuwarden, maar nu beter bekend als Rammende Rechter. Deze naam dankt hij aan een slaande ruzie met zijn Oekraïense vriendin. In mei 2006 stond hij terecht voor mishandeling en poging tot doodslag. In april 2006 liet Nova hem zijn kant van het verhaal vertellen.

Vlak voor het proces begon, kwam Nova echter met een uitzending waaruit bleek dat de ex-vrouw van Wedzinga reeds in 2001 aangifte had gedaan van mishandeling. Wedzinga werd toen niet vervolgd en ook zijn werkgever, de president van het gerechtshof te Leeuwarden, wist van niets. Op 6 juni 2006 werd Wedzinga veroordeeld tot 80 uur taakstraf.

Op GeenStijl noemde men Fokke Fernhout reeds de Rukkende Rechter en ook Wedzinga kreeg eerst die bijnaam, maar op 7 januari 2007 liet hij in een lange brief aan GeenStijl weten, dat hij Rammende Rechter een betere bijnaam vond. In die brief staat o.a.: “Volgens de aangifte waren de huiskamer en de meubels besmeurd met bloed. Ondanks herhaald verzoek van mijn kant en van de kant van mijn advocaten is dat nooit onderzocht.” En over het OM: “Een door machtsmisbruik, onkunde en bedrog verziekt openbaar ministerie, dat wordt gekenmerkt door angsthazerij en carrièrezucht, de goeden niet te na gesproken.”

Wedzinga nam ontslag als Raadsheer en begon een juridisch advies bedrijf, maar kort na de publicatie van zijn brief op GeenStijl werd hij gearresteerd wegens afpersing en bedreiging. Weer besteedde Nova een uitzending aan Wedzinga, die met zijn juridische adviezen wel een zeer scheve schaats lijkt te hebben gereden.

Volgens Klokkenluider Online was de arrestatie echter vooral bedoeld om hem de mond te snoeren. Hij zou een boekje open kunnen doen over het nepotisme bij de rechterlijke macht. Zo heeft Wedzinga in Leeuwarden samengewerkt met Carla Eradus, die later president werd van de rechtbank van Amsterdam. Ook zij lijkt niet van onbesproken gedrag, maar toch maakte ze promotie. Ze blijkt overigens niet de enige

Hoewel Wedzinga door de reguliere pers werd genegeerd, weet hij als insider donders goed hoe de rechtspraak werkt. In het interview met Stan de Jong vertelt hij over de hoge werkdruk, de persoonlijke relaties en de belangenverstrengeling tussen rechters en het OM, de manier waarop het OM een strafzaak kan manipuleren en de nieuwe wetgeving die de macht van het OM nog vergroot. Het Wetboek van Strafvordering stamt volgens Wedzinga nog uit de tijd van Bromsnor: een tijd waarin aan de rechtschapenheid van gezagsdragers niet werd getwijfeld. Hij vertelt over nurkse, drinkende, incompetente en naaiende rechters. Ook op zijn eigen website neemt hij geen blad voor de mond.

Zijn dit slechts de rancuneuze oprispingen van een mislukte figuur? Wim Dankbaar, die een diepgravend onderzoek heeft verricht naar de moord op John F. Kennedy, houdt zich nu bezig met de Deventer Moordzaak. In zijn open e-mails aan de ministers Donner en Hirsch Ballin neemt ook hij geen blad voor de mond. Wanbeleid, misstanden, fouten en miskleunen, aldus kenschetst hij onze rechtspraak. Het DNA-bewijs waarop Ernst Louwes is veroordeeld zou vervalst zijn en Michael de Jong heeft geen alibi. Een interview door Eddy van der Ley met Wim Dankbaar werd geweigerd door de krant. Het staat echter wel op internet!

Intussen stapelt men bij justitie de ene fout op de andere. Het Nederlands Forensisch Instituut maakte er een rommeltje van. Op 25 juni 2007 zond NOVA een reportage uit over Denise Schouten, die in 1999 na een avondje stappen plotseling overleed. Bij de lijkschouwing werden haar organen verwisseld en het OM wilde de zaak niet verder onderzoeken. In juni 2007 deden de ouders van Denise aangifte tegen justitie, waarna de politie, ruim 7 jaar na dato, begon met het horen van de getuigen. Ook daar wijdde NOVA een reportage aan.

En dan is er nog het gerommel met geurproeven, waaraan NOVA drie reportages besteedde. Alle geurproeven die sinds september 1997 in Noord- en Oost-Nederland werden gedaan, hadden niet mogen worden gebruikt bij het strafrechtelijk bewijs. Politiekorpsen treffen maatregelen, het OM gaat de speurhondengeleiders vervolgen, maar de advocaat Jan Boone laat op zijn weblog weten dat alle geurproeven onbetrouwbaar zijn. Prof. Jan Frijters, de echte autoriteit op dit gebied, noemt de gang van zaken zelfs buitengewoon kwalijk. Hij vindt dat de geurproef moet worden afgeschaft. En Maurice de Hond, die overtuigd is van de onschuld van Ernst Louwes, zegt dat het stinkt. De Hoge Raad heeft inmiddels 39 herzieningsverzoeken gekregen, maar dat aantal kan nog oplopen. Hoeveel mensen zitten er onschuldig in de cel? En hoeveel boeven lopen er buiten?

Zolang het bewijs van zijn schuld niet is geleverd, is onze SG van Justitie natuurlijk onschuldig. Zou hij trouwens al weer thuis zijn? Of vertoeft hij nog steeds in het buitenland?

Ceterum censeo Joris Demmink strafrechtelijk… wordt vervolgd.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

4 Reacties op “Tot schade en schande van Justitie”

Laat een reactie achter

Recente reacties