BOUblog

Laten we eerst maar eens kijken wat we niet kunnen doen voor Haïti. Elke dag vliegt er vijf uur lang een Amerikaans vliegtuig over het verwoeste gebied, uitgerust met luidsprekers die behalve het laatste nieuws ook de volgende boodschap uitzenden, in het creools, gesproken door Raymond Joseph, de ambassadeur van Haïti in Washington:

“Luister, probeer niet om per boot het land te ontvluchten. Als je dat doet, dan wordt het probleem nog groter. Als je denkt dat in de VS de deuren wijd open zullen staan, weet dat dit niet zo is. Men zal jullie nog op het water tegenhouden en terugsturen.

Daar is men in Port au Prince niet mee geholpen!

Laten we vooral de geschiedenis niet vergeten. De huidige bevolking van Haïti stamt voornamelijk af van mensen die in Afrika werden geroofd en verscheept naar Amerika, om daar te werken voor de blanke eigenaren van de plantages. In 1804 hebben de slaven van Haïti hun blanke eigenaren, de Fransen, verslagen en Haïti uitgeroepen tot een zelfstandige staat. Sindsdien heeft de westerse wereld er alles aan gedaan om te bewijzen dat deze “zwarten” niet in staat waren om voor zichzelf te zorgen.

Na een eeuw van economische boycot en het betalen van “schadevergoeding” aan Frankrijk, gevolgd door een eeuw van uitbuiting en bezetting door de VS en destabilisering van het land, heeft de VS in 2004, onder G.W. Bush, de democratisch gekozen president Aristide ontvoerd, omdat deze door economische hervormingen een einde wilde maken aan de uitbuiting van Haïti door Amerikaanse bedrijven. Vervolgens werd het land bezet door VN Blauwhelmen, die in de sloppenwijken een ware terreur uitoefenden. Hun coördinator was Bill Clinton. Deze twee oorlogsmisdadigers komen Haïti nu “helpen”.

Op dit moment verkeren 3 miljoen mensen in de meest erbarmelijke omstandigheden. Er liggen ongeveer 70.000 lijken in massagraven, de noodtoestand is uitgeroepen, het dodental kan oplopen tot 200.000 en er zijn talloze gewonden. Maar de VS zendt troepen, 3.000 tot 5.000 man sterk! Ze hebben het kleine en half verwoeste vliegveld bezet en coördineren daar de “hulpverlening”. Een vliegtuig met een volledig uitgerust veldhospitaal van Artsen Zonder Grenzen moest daarom uitwijken naar de Dominicaanse Republiek en kwam pas een dag later aan. Intussen stromen ook de reporters toe om de ramp te verslaan. In Nederland komt er dan ook een deskundige aan het woord, om te vertellen dat Haïti nooit in staat was om zichzelf te redden. Geen woord over de internationale repressie en economische uitbuiting van het land!

Wat had men kunnen doen? Haïti ligt ongeveer 1000 km van Miami, maar er kunnen nauwelijks vliegtuigen landen. Van parachutes hebben de hulpverleners nog nooit gehoord, ze willen zelf de hulpgoederen persoonlijk overhandigen. Zoiets als het massaal droppen van water, voedsel, tenten en medische hulpgoederen, eventueel voorzien van flyers met “Help jezelf, help je naasten, wees niet bang, er komt nog meer!”, dat komt niet bij hen op. De bevolking bestaat immers uit potentiële bootvluchtelingen, “zwarten” die zichzelf niet kunnen redden! Ze zouden er eens om kunnen gaan vechten…

Wat kunnen we doen? De Europese Unie heeft 45 miljoen Euro beloofd en de Nederlandse bevolking heeft nu reeds ruim 13 miljoen gedoneerd. Dat is wellicht al wel 60 miljoen Euro voor 3 miljoen mensen, oftewel 20 Euro per persoon. Op dit moment is er zelfs geen geldverkeer mogelijk naar Haïti. Een groot deel van de bevolking leefde van het geld dat geëmigreerde familieleden hen toesturen. Die geldstroom ligt plat.

Intussen is Haïti nog steeds een schuldenland. Het eerste wat de internationale gemeenschap kan doen, is het kwijtschelden van alle schulden. Daar is politieke druk voor nodig, die mede kan worden uitgeoefend door de publieke opinie. Dit is wat Naomi Klein er over zegt:

Maar er is meer: op Haïti zijn allerlei kleinschalige projecten om de toestand te verbeteren. Als voorbeelden noem ik de Association of Peasants of Fondwa, de Partners in Progress en Fonkoze, maar er zijn er zeker meer! Kijk eens rond op deze drie websites en vraag u af of het niet beter is om iets te geven aan een organisatie die werkelijk geeft om Haïti. Want giro 555 is de ver van mijn bed benefiet show!

Nee, ik versta ook niet alles, maar Creools is een Frans dialect.

9 Reacties op “Wat kunnen we doen voor Haïti?”