BOUblog

Voor de meest recente ontwikkelingen in Gaza kan men kijken naar de laatste aflevering van het Nieuws Mozaïek. We gaan nu vijf jaar terug in de tijd, naar een moord die door een Israëlische soldaat werd gepleegd in de Gaza-strook. De dader is nooit vervolgd, volgens Israël was het een “ongeluk.”

Rachel Corrie werd geboren op 10 april 1970, in de Amerikaanse staat Washington (niet te verwarren met de stad!). Al heel jong was ze bezield van de wens om iets te doen voor andere mensen, die lijden onder de ongelijke verdeling van voedsel en welvaart in deze wereld. Toen ze 10 jaar oud was, hield ze de volgende toespraak op een (kinder-) persconferentie over de honger:

Als meerderjarig werd Rachel vrijwel onmiddellijk lid van de International Solidarity Movement, een organisatie die zich vreedzaam verzet tegen de onderdrukking van de Palestijnen door Israël. Zij verspreiden informatie over de toestand in de door Israël bezette gebieden, maar ze zijn daar ook actief. Ook op dit moment zijn er nog mensen van de ISM in Gaza. Op de website van de ISM kan men hun laatste berichten lezen.

Begin 2003 bevond Rachel zich in Gaza, in een groep mensen van verschillende nationaliteit, die in Gaza protesteerden tegen het Israelische leger (IDF) dat met bulldozers bezig was om het land te pletten. Huizen, stallen, kassen, schuren, boomgaarden en waterputten, alles moest plat!

De reden was dat het Israëlische leger anders niet goed in staat was om de Joodse nederzettingen te beschermen, die sinds de bezetting van 1967 illegaal waren gebouwd op de meest vruchtbare plaatsten in het bezette gebied. Daar woonden inmiddels 8000 Israëlische Joden op de mooiste heuvels van Gaza, in riante huizen, daar waar het water overvloedig stroomde. De anderhalf miljoen Palestijnen in de Gaza-strook leden armoede en hadden vaak gebrek aan water.

De boerderijen en huizen van de Palestijnen, die daar soms al generaties lang woonden, stonden het zicht vanuit de Israëlische bewakingstorens in de weg. Zonder vervangende woonruimte, soms zelfs zonder waarschuwing vooraf, werden huizen en dorpen platgewalst. Beelden daarvan zijn ook te zien in de documentaire van James Longley , gefilmd in 2001, en in Occupation 010, gefilmd in 2006. De vrouwen en kinderen die dakloos werden, vluchtten naar familie in Gaza-stad of woonden in tenten op de ruïnes. De boomgaard met appels en peren, rozen en druiven, de oude olijfbomen, geplant door de vader van mijn betovergrootvader, alles verwoest …

De groep van het ISM deed twee dingen: filmen, zodat de buitenwereld zou begrijpen dat hier sprake was van een groteske misdaad tegen de Palestijnse bevolking, en protesteren tegen de verwoesting, door voor de bulldozers te gaan staan. Op 16 maart 2003 ging Rachel voor een bulldozer staan die op het punt stond om het huis van een Palestijnse arts te verwoesten. Ze was gekleed in een opvallend, fel oranje jack, maar de chauffeur van de bulldozer deed alsof hij haar niet zag en reed gewoon door. Aldus werd Rachel Corrie vermoord door een Israëlische bulldozer.

De volgende documentaire is gemaakt in memoriam van Rachel Corrie, maar hij gaat niet over deze moord. Hij geeft inzicht in de achtergrond van de actie van Rachel en haar vrienden van de ISM. Zij protesteren op een geweldloze manier tegen de gewelddadige onderdrukking van de Palestijnen door Israël, maar Rachel werd dodelijk getroffen door het geweld. Bijna vijf jaar na de dood van Rachel heeft deze documentaire een bijna profetische kracht!

Rachel Corrieмебели duurt 43 minuten.

1 Reactie op “Israël en de moord op Rachel Corrie”