3 maart, 2009 | 
Auteur:
Een van de meest overheersende elementen in iedere religie is het geloof in een leven na de dood. De mensen die daarvan kunnen getuigen, zijn degenen die heel even dood zijn geweest, om daarna weer tot leven te worden gewekt. In de oudheid was een dergelijke levensreddende ingreep natuurlijk zeldzaam, maar ook toen zal er ooit wel eens iemand op het laatste moment zijn gered van bij voorbeeld de verdrinkingsdood. Heel even dood geweest zijnde en dan toch weer levend, vertellen sommige van deze mensen over een bijzondere ervaring.
Jaren geleden werd ik zelf voor het eerst geconfronteerd met iemand die ooit bijna was verdronken. Ze vertelde dat haar hele leven zich op dat moment voor haar ogen had afgedraaid, als in een film, maar dan slechts in een flits van een seconde. Zij bleek echter niet de enige die een dergelijke ervaring had gekend. De bijna dood ervaring is een fenomeen dat niet past in het mechanische wereldbeeld van de wetenschappers van de vorige eeuw, maar dat bij nader onderzoek een patroon vertoont. Dit onderzoek werd verricht door de Nederlandse cardioloog Pim van Lommel.
Van Lommel werd eind jaren ’60 verrast door een hartpatiënt die door de nieuwe methode van reanimatie weer tot leven werd gewekt en daar helemaal niet blij mee was. De patiënt vertelde teleurgesteld dat het aan de andere kant veel mooier was dan in het leven voor de dood. Begin jaren ’80 begon Van Lommel systematisch onderzoek te doen naar dit fenomeen. Hij vroeg de gegevens op van de patiënten die op de cardiologische afdelingen van Nederlandse ziekenhuizen waren gereanimeerd en hij zocht hen op, om te vragen naar hun ervaringen. Ongeveer 18% van deze aldus geselecteerde groep vertelde dat ze tijdens hun bijna dood zijn een zeer bijzondere ervaring hadden gehad. De verhalen van deze mensen bleken een aantal overeenkomsten te vertonen.
Deze studie van Van Lommel werd in december 2001 gepubliceerd in het zeer gerenommeerde medische tijdschrift The Lancet, onder de titel: Near-death experience in survivors of cardiac arrest: a prospective study in the Netherlands. Daarna gingen ook ook andere wetenschappers aandacht besteden aan dit fenomeen.
Vorig jaar heeft Van Lommel zijn onderzoek gepubliceerd voor een breder publiek. De titel van deze populair-wetenschappelijke studie is Eindeloos Bewustzijn. Naar aanleiding van de verschijning van zijn boek werd Van Lommel geïnterviewd door Wim Brands, in het programma Boeken van de VPRO.
Eindeloos bewustzijn duurt 25 minuten.
Gepost in
Als je al je eigen gedachten en handelen kunt stoppen of door de dood stoppen verlaat je geest als “lichtenergie” je lichaam, dit gebeurt bij de dood maar kan ook spontaan optreden, sommige mensen hebben er zelfs last van, van uittreding, anderen vinden het prettig. Zelf ben ik een keer buiten mijn lichaam geweest, ( mijn geest )( ik ) bevond zich ( mij ) bij het plafond van de ruimte waar ik was en keek naar beneden waar ik mezelf zag liggen naast iemand die daar ook lag en ook de andere mensen en de ruimte waren goed zichtbaar van boven. Toen ik het me realiseerde dacht ik gewoon, he wat is dit nu en ik ben vrij snel teruggegaan in mijn lichaam. Dit gebeurde na het gebruik van een dosis mescaline. Wellicht veroorzaakt doodgaan het prettige gevoel dat lijkt op bijv. inname van mescaline, een psychotrope stof waar je je heel erg lekker van gaat voelen. Bij uittreding door inname van mescaline kan men echter terug in zijn lichaam dat verder leeft, bij de dood is dat niet meer mogelijk, tenzij de arts je lichaam weer op gang brengt en daarmee de deur opent om terug te gaan naar het lichaam waarvan je nog niet zo ver weg bent, maar je herinnert je wel dat het heel prettig was.
Ianna, dit doet me denken aan Pat’s artikel over morfologisch nog wat?
Hoewel ik dit op zaplog ook al heb geplaatst heeft David Icke het ook over bewustzijn (een aanrader)
Beste GroningerBoer, het is me niet helemaal duidelijk wat Patman bedoelt met morfogenetische velden. Ik heb het nog even voor je opgezocht.
Patman zegt: “…een alomaanwezige intelligentie…” Dit komt wel vrij dicht bij de manier waarop ik god ervaar.
Uit het onderzoek van Van Lommel blijkt dat er bewustzijn kan bestaan, zonder dat daar een fysiologisch proces aan ten grondslag ligt. Sommige mensen (18%) uit de steekproef vertelden over een ervaring die ze beleefden terwijl ze klinisch dood waren. Geen hartslag, geen hersenactiviteit, en toch bewustzijn. Dat betekent dat leven en bewustzijn onafhankelijk van elkaar bestaan.
Opvallend is ook dat de mensen met een bijna dood ervaring zeggen dat ze zich opgenomen voelden in een groter bewustzijn. Dit wijst er zelfs op dat ons bewustzijn tijdens ons leven beperkt wordt. Het gebruik van sommige natuurlijke hallucinogenen, zoals mescaline en psylocibine, leidt soms ook tot het ervaren van dit fenomeen.
Antwoorden heb ik eigenlijk niet, ik kan alleen maar mijn verwondering delen. Is het niet prachtig? !!!
‘Verwondering’, ja.
Dat is de ‘godsdienst’ die hoort bij de ultieme abstractie die je wat mij betreft ‘god’ mag noemen. (knipoog)
Er bestaan vele boeken betreffende bijna-dood ervaringen.
Uiterst interessant soms.
Wat we nog missen in het verhaal hier is de veronderstelde reïncarnatie. Ook daarvan bestaan frappante voorbeelden, hoewel je mij wat dat betreft in bepaalde gevallen gerust ‘Thomas’ mag noemen.
Iemand?
Observator, ik heb even gezocht naar docu’s over reïncarnatie, maar ze gaan allemaal slechts over “case histories”, oftewel frappante voorbeelden. Dat is weliswaar het geraamte van de wetenschap, maar echt wetenschappelijk onderzoek hoort verder te gaan. Het is er niet….
Zolang de wetenschap weigert te geloven in reïncarnatie, zal het onderzoek naar dit fenomeen wel in de kinderschoenen blijven staan. Het staat daarom iedereen vrij om te geloven, maar weten doen we nog niets.
Klopt, Bou.
Maar interessant -en soms geloofwaardig- blijft het.
Google op Bruce Lipton. Er is een physiek bewijs dat er een verschil is tussen lichaam en identiteit. Volgens de quantum mechanica bestaan wij en onze wereld alleen maar uit energie met verschillende frequenties die zich manifesteert als materie.
Onze cellen hebben receptoren die functioneren als antennes voor één specifieke identiteit.
Zijn hele verhaal is de moeite waard en laat zien dat wat verschillende mensen al tot hun spirituele waarheid hebben gemaakt een wetenschappelijke basis heeft. Als wij dood gaan blijft onze identiteit bestaan. Dat zegt de wet van behoud van energie.
Deze wetenschap bevat ook aanwijzingen voor een onderdrukt collectief bewustzijn dat mogelijk zou kunnen zijn.
Inderdaad, er zijn ‘mogelijkheden te over’.
Wat je hier schrijft is trouwens de basis waarop ik denk dat er -menselijk gesproken- ‘leven na de dood’ is, dan wel mogelijk kan zijn. Wat dus ook reïncarnatie aannemelijk kán maken.
Ieder atoom bezit energie, bewegingsenergie zoals aangetoond is, en aangezien ‘alles’ uit atomen bestaat, beweegt ook alles (het aloude ‘pantha rei’) al is dat voor onze gangbare zintuigen zeer vaak niet waarneembaar. Een rotsblok is óók in beweging. De quantum mechanica zegt dat in feite ook.
Het verschil tussen lichaam en identiteit? Zijn er bewegingen die wij nog niet kennen maar hooguit veronderstellen? Gedachten? bijvoorbeeld?
@ Mogelijkheden te over, een zeer interessante lezing van Bruce Lipton staat hier.
beste reactieschrijvers,
wat een wereld, waarin wij leven. gewoon lekker thuis elkaar opzoeken, lezen over iemand’s ervaringen, geinspireerd raken, dingen oppikken, mijmeren over de waarde van sommig onderwepen, er zelf wat mee doen in jouw leven. Ik ben elke keer onder de indruk van ieder’s intense behoefte om achter de schermen vn het leven te kijken en te weten, dat wij in een wereld leven van geestelijke krachten, inspiratie, uitdagingen, perspectief.
Groetjes van mij, een mede Godgenoot.
Frankie Oosterveen