Archief
Artikelen


Lees verder »

Melissa Russo (links) en Julie Lejeune waren beiden 8 jaar oud, toen ze op 24 juni 1995 verdwenen. Hun lichamen werden op 17 augustus 1996, dus 14 maanden later, opgegraven in de tuin van Marc Dutroux. Volgens de krantenkoppen waren de meisjes verhongerd in de kelder van Dutroux, toen deze zelf drie maanden in voorarrest zat. Dutroux werd op 6 december 1995 aangehouden en op 20 maart 1996 wegens gebrek aan bewijs vrijgelaten. Volgens zijn verklaringen zaten Julie en Melissa die hele tijd opgesloten. Michelle Martin, de vriendin van Dutroux, beweerde dat ze half januari twee zakken met eten en hoogstens 40 tot 45 liter water in de kelder heeft geduwd. Dutroux en Martin beweerden dat toen Dutroux vrij kwam Julie reeds was overleden en dat Mélissa in een heel slechte toestand verkeerde.
Lees verder »

Als er een netwerk van kinderverkrachters aan het licht dreigt te komen, dan eindigt dat meestal met een eenzame dader, met misschien een of twee handlangers. De dader is een hobbyist die voor eigen genoegen kinderen uit een crèche haalt om ze te verkrachten, of duizenden foto’s met kinderporno op een Bulletin Board beheert of, zoals in de zaak Dutroux, kinderen ontvoert om ze in zijn kelder op te sluiten. De netwerken worden doodgezwegen. Over het geld dat omgaat in deze branche wordt zelden gepraat, laat staan over de politieke en zakelijke chantage!
Lees verder »

De Rolodex doofpot en de Zandvoort doofpot lijken elkaar te overlappen, niet alleen in de tijd, maar ook in de personen die er bij betrokken zijn. Het gaat om een netwerk waarvan de top bestaat uit goed gesitueerden, daaronder zit een laag van criminele uitbaters en als onderste laag zijn er kinderen, vaak uit tehuizen, die het slachtoffer worden van pedofilie, om later soms zelf te behoren tot de uitbaters. Komt er om een of andere reden een gerechtelijk onderzoek, dan zorgt de top dat dit onderzoek faalt, waarbij een of meerdere uitbaters worden opgepakt. Voor de slachtoffers heeft men geen belangstelling.
Lees verder »

In 1998 heeft Marcel Vervloesem een hoeveelheid kinderporno weggehaald uit het appartement van Gerrie Ulrich. Het ging om ruim 93.000 afbeeldingen, die zijn overhandigd aan Interpol, die de afbeeldingen heeft onderzocht en vergeleken met het materiaal dat reeds bekend was. Van de ruim 90.000 afbeeldingen waren er 33.344 bekend bij Interpol. De andere afbeeldingen, ruim 56.000, waren nieuw. Daaruit volgt dat deze niet van internet afkomstig waren, want Interpol zou deze afbeeldingen dan hebben gekend.
Lees verder »

Op 23 maart 2014 verscheen op BOUblog dit artikel: 1998: Rolodex en de Zandvoort doofpot. Op dat moment werden er verhoren gehouden die waren georganiseerd door De Roestige Spijker en die betrekking hadden op de zaak Demmink.. Twee jaar later, in april van dit jaar, wierpen de Bart van Well verhoren meer licht op de kinderverkrachters die door de overheid worden beschermd. Lees in dit verband vooral dit artikel op Het Haagse Complot.
Lees verder »

Op 27 november 2009 verscheen op BOUblog een artikel: Marcel Vervloesem en de zaak Temse Madeira. Op dat moment zat Marcel in de gevangenis en hij was ernstig ziek. Hij was veroordeeld wegens o.a. vier verkachtingen van minderjarigen. Drie van van deze delicten vonden plaats in 2003, een periode waarin hij aantoonbaar niet tot seks in staat was vanwege zijn medische conditie. De bewijslast rammelde en ontlastend bewijs verdween in de prullenbak. De reden dat Marcel werd veroordeeld, is dat hij een netwerk van pedofielen had opgerold en een groot schandaal omtrent kinderporno naar buiten had gebracht. Het netwerk staat bekend als de zaak Temse Madeira, het kinderporno schandaal als de zaak Zandvoort of de zaak Apollo.
Lees verder »

Marcel Vervoesem, de grote inspirator en spreekbuis van de Werkgroep Morkhoven, is weer eens opgenomen in het ziekenhuis. Hij zal daar enige tijd moeten blijven.
Het adres is:
Heilig Hart Ziekenhuis
kamer 425
Mechelsestraat 24 – 2500 Lier
België

Stuur hem dus een kaartje!
Lees verder »

Op de site Het Uur van de Waarheid staat ook het verhaal van Christel Breugelmans, de secretaresse van de niet bestaande Werkgroep Morkhoven. Christel zelf is te mooi om waar te zijn, zo’n blonde fee met stralende blauwe ogen, daarom bestaat ze niet. Maar Christel blijkt wel degelijk te bestaan op Facebook. Daar staan leuke berichten, maar dat bewijst nog niets. De Facebook figuur Bregje Oversloot bestaat immers ook niet! Na 20 jaar als secretaresse te hebben “gewerkt” bij de niet bestaande “werk”groep Morkhoven, heeft Christel in elk geval een heel spannend verhaal verzonnen!
Lees verder »

Dit wordt helaas een in memoriam, want Gina Pardaens Bernaer, de gedreven maatschappelijk werkster van de Werkgroep Morkhoven, is op 16 november 1998 verongelukt. De strijd om de Zandvoort pedo-porno die door haar werd gevoerd in samenwerking met de Werkgroep Morkhoven, was toen nog laaiende en de doofpot was gloeiend heet. Gina had vijf dagen eerder een aangifte gedaan wegens doodsbedreigingen, toen ze in volle vaart inreed op de pijler van een brug. Was het een ongeluk? Of werd ze geverongelukt? Reed ze te hard, of was er met haar remmen geknoeid? In het Belgische dagblad De Morgen stond op 1 december 1998 over haar dood het volgende bericht:
Lees verder »

Michael Kiwanuka is een Britse Soulzanger. Hij werd op 3 mei 1988 geboren in Londen, als zoon van ouders uit Oeganda. Zijn huidskleur getuigt overduidelijk van deze Afrikaanse roots. In 2011 brak hij door bij het grote publiek met zijn singles Tell Me A Tale en Home Again. Inmiddels heeft hij twee albums gemaakt: Home again en Love & Hate. Een prachtige recensie staat op deze site van de VPRO. Zijn eigen website staat hier.
Lees verder »

Recente reacties